စမ္းသပ္မႈတစ္ခုမွာ လူေတြက ေမ်ာက္ငါးေကာင္ကို ေလွာင္အိမ္တစ္ခုထဲထည့္ျပီး ေလွာင္အိမ္ထိပ္မွာ ငွက္ေပ်ာသီးတစ္ခိုင္ကို ခ်ိတ္ဆဲြထားလိုက္တယ္။ ေလွာင္အိမ္မွာ ေအာ္တိုစမ္းသပ္ခလုတ္တစ္ခုလဲ တပ္ဆင္ထားျပီး ေမ်ာက္ေတြက ငွက္ေပ်ာသီးကို သြားယူမယ္ႀကံတိုင္း ေရနဲ႔အပက္ခံၾကရတယ္။
စစခ်င္း ေမ်ာက္တစ္ေကာင္က ငွက္ေပ်ာသီးကိုယူဖို႔ႀကံေတာ့ ေရနဲ႔ပက္ခံလိုက္ရတယ္။ ေမ်ာက္ငါးေကာင္လံုး ေရေတြ စိုကုန္တာေပါ့။ က်န္တဲ့ေမ်ာက္ေတြလည္း စမ္းၾကည့္ၾကတယ္။ ေရပက္ခံရတာပဲ အဖတ္တင္ခဲ့တယ္။ ဒါနဲ႔ ေမ်ာက္ေတြက ငွက္ေပ်ာသီးကိုမယူရင္ ေရပက္မခံရဘူး.. ဒါေၾကာင့္ ငွက္ေပ်ာသီးကို သြားမယူဖို႔ အားလံုးက သေဘာတူဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကတယ္။
ေနာက္ေတာ့ စမ္းသပ္တဲ့လူေတြက ေမ်ာက္တစ္ေကာင္ကို အသစ္တစ္ေကာင္နဲ႔ လဲလိုက္တယ္။ (ေမ်ာက္ညဳိလို႔ ဆိုပါစို႔)။ ေလွာင္အိမ္ထဲအသြင္းခံရတဲ့ ေမ်ာက္ညိဳဟာ ငွက္ေပ်ာသီးကိုျမင္တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းသြားယူမလို႔ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ေကာင္ေကာင္က ငွက္ေပ်ာသီးယူမယ္ႀကံတိုင္း ေရပက္ခံရမယ္ဆိုတာကိုသိတဲ့ က်န္ေမ်ာက္ (၄)ေကာင္ရဲ႕ အထုအေထာင္းကို ေမ်ာက္ညိဳခံလိုက္ရတယ္။ ေမ်ာက္ညိဳကယူဖို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ ၾကိဳးစားၾကည့္ တယ္။ ယူဖို႔ၾကံတိုင္း အထုအေထာင္းပဲခံေနရေတာ့ ေနာက္ဆံုးလက္ေလ်ာ့လိုက္ရတယ္။ ေမ်ာက္ ငါးေကာင္စလံုးက ေရပက္မခံရေတာ့ဘူးေပါ့။
စမ္းသပ္တဲ့လူေတြက ေနာက္ေမ်ာက္တစ္ေကာင္ကို အသစ္တစ္ေကာင္နဲ႔ လဲလုိက္ျပန္တယ္။ (ေမ်ာက္ဖိုးစိန္ ဆိုပါေတာ့)။ ေမ်ာက္ဖိုးစိန္လည္း ေမ်ာက္ညိဳအတိုင္းပဲ ေလွာင္အိမ္ထဲဝင္လာတာနဲ႔ ငွက္ေပ်ာသီးကိုယူဖို႔ ၾကံတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ က်န္ေမ်ာက္ေတြရဲ႕အရိုက္ကိုပဲ ခံလိုက္ရတယ္။ ေမ်ာက္ညိဳကလည္း အရိုက္ခံထားရဖူးေတာ့ ေမ်ာက္ဖိုးစိန္ကို က်န္ေမ်ာက္ေတြ၀ိုင္းရိုက္ေနတုန္း သူလဲ ဆြမ္းၾကီး၀င္ေလာင္းတာေပါ့။ ေမ်ာက္ဖိုးစိန္လည္း ယူဖို႔ၾကံတိုင္း အရိုက္ပဲခံေနရေတာ့ လက္ေလ်ာ့လိုက္ရတယ္။
အဲလိုနဲ႔ စမ္းသပ္တဲ့လူေတြက ေမ်ာက္ေတြကို တစ္ေကာင္ျပီးတစ္ေကာင္ အသစ္ေတြနဲ႔လဲလိုက္တယ္။ ေနာက္ဆံုး ေမ်ာက္ငါးေကာင္လံုးဟာ အသစ္ေတြပဲျဖစ္ကုန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ေကာင္မွ ငွက္ေပ်ာသီးကို သြားမယူရဲၾကဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာ သူတို႔ ကိုယ္တိုင္လည္း မသိဘူး။ သြားယူရင္ အရိုက္ခံရမယ္ ဆိုတာပဲ သိတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ပဲ “ ေရွးထံုးစဥ္လာ” ဆိုတာ ျဖစ္ေပၚလာတယ္။
ေရွးရိုးစဥ္လာကို မသံုးသပ္ မစိစစ္ၾကည့္ရင္ အဓိပၸါယ္ မဲ့သြားတတ္တယ္။
က်ြန္ေတာ္တို႔ဟာ ငွက္ေပ်ာသီးကို သြားယူရင္ ေရပက္ခံရမယ္ဆိုတာကို သိတဲ့ေမ်ာက္လား....? အရိုက္ခံရမယ္ဆိုတာကိုပဲ သိတဲ့ေမ်ာက္လား
