Laser

ေလဆာေရာင္ျခည္(Laser)
📝📝📝📝📝📝📝📝📝📝
ေလဆာေရာင္ျခည္ဆိုသည္မွာ ရိုးရိုးအလင္း ေရာင္ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ျပင္းအားႀကီးေအာင္ ဖန္တီးယူထားသည့္ အလင္းေရာင္ တစ္မ်ိဳးျဖစ္၏။ ရိုးရိုးအလင္းေရာင္ႏွင့္ ေလဆာေရာင္ျခည္တို႔၏ ျခားနားခ်က္မွာ ရိုးရိုးအလင္းေရာင္ျခည္တြင္ အေရာင္ေပါင္းစုံပါရွိၿပီးလွ်င္ အဘက္ဘက္သို႔ ျဖာထြက္၏။ တစ္ေနရာတည္းသို႔ စူးစိုက္၍ ထိုးလြတ္ေသာ အခါ၌ ေနရာေဝးကြာသည္ႏွင့္ အမွ်ေဘးသို႔ ပို၍ျဖာထြက္၏။ ေလဆာေရာင္ ျခည္မွာမူ တစ္ေရာင္တည္းျဖစ္ၿပီးလွ်င္ ရိုးရိုးအလင္းေရာင္ျခည္ထက္ အတိုင္းအဆအားျဖင့္ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ ပို၍ျပင္းအားႀကီး၏။ တစ္ေနရာ တည္းသို႔ စူးစိုက္၍ ထိုးလႊတ္ေပးရာ၌ ေဘးသို႔ျဖာထြက္ျခင္းမရွိ၊ မီးသတ္ ပိုက္ေခါင္းမွထြက္သည့္ ေရကဲ့သို႔ စူးရွလွ၏။ ခရီးမိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ အကြာ အေဝးသို႔ ေလဇာေရာင္ျခည္သည္ ေဘးသို႔ျဖာထြက္ျခင္းမရွိဘဲ ေျဖာင့္တန္း စြာ သြားနိုင္ေလသည္။

ေလဆာေရာင္ျခည္သည္ အလင္းေရာင္ေတာက္ပရာ၌ ေနမ်က္ႏွာ ျပင္ေဘးရွိ ေနေရာင္၏ အလင္းေရာင္ထက္ အဆေပါင္းကုေဋကုဋာ ပို၍ ေတာက္ပ၏။ အပူရွိန္ျပင္းထန္သနည္းဟူမူ ေလဆာေရာင္ျခည္ကို သတၱဳမ်ား ေပၚသို႔ ထိုးေပးမည္ဆိုလွ်င္ ေလဆာေရာင္ျခည္သည္ သတၱဳကို အရည္ေပ်ာ္ ေစၿပီးလွ်င္ တစ္ဘက္သို႔ ထုတ္ခ်င္းခတ္ ထိုးေဖာက္ထြက္နိုင္၏။ အနီးကပ္ ၍ တစ္ေနရာတည္း စူးစိုက္ထိုးေပးမည္ဆိုလွ်င္ ကမာၻေပၚရွိ မည္သည့္ ပစၥည္းကိုမဆို မီးေလာင္ေစ၍ အေငြ႕အျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲပစ္နိုင္၏။ ဤသို႔ ထူးျခားေသာ ေလဆာေရာင္ျခည္ကို တစ္နည္းတစ္ဖုံ အသုံးျပဳရန္အတြက္ သုေတသနလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္ခဲ့ရာ ယခုအခါ လူ႕အက်ိဳးျပဳ လုပ္ငန္းမ်ား တြင္ ေလဆာေရာင္ျခည္ကို ေအာင္ျမင္စြာ အသုံးျပဳနိုင္ၾကၿပီ ျဖစ္ေလသည္။ေလဆာေရာင္ျခည္၏ သေဘာကို ေဖာ္ထုတ္နိုင္ၾကသည္မွာ မၾကာ လွေသးေပ။ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္ခန႔္က ေဒါက္တာခ်ားေတာင္းႏွင့္ ေဒါက္တာ အာသာစေကာလိုးဆိုသူ အေမရိကန္ သိပၸံပညာရွင္ ႏွစ္ဦးတို႔သည္ မည္သို႔ မည္ပုံ ဖန္တီး၍ ေလဆာေရာင္ျခည္ကို ထုတ္ယူနိုင္ေၾကာင္းကို စတင္ေရး သားေဖာ္ျပခဲ့ၾက၏။

ေမဆာေခၚ လွ်ပ္စစ္သံလိုက္ ေရာင္ျခည္တစ္မ်ိဳးကို တစ္ နည္းတစ္ဖုံ ဖန္တီးယူရာမွ ေလဆာေရာင္ျခည္ကို ရရွိျခင္းျဖစ္ေပသည္။ မူရင္းေရာင္ျခည္ျဖစ္ေသာ ေမဆာေရာင္ျခည္ကို စတင္တီထြင္သူမွာ ေဒါက္ တာ ခ်ားေတာင္းပင္ျဖစ္၏။ ေဒါက္တာ ခ်ားေတာင္းသည္ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္က ပင္ ေမဇာေရာင္ျခည္ကို တီထြင္နိုင္ခဲ့ၿပီးလွ်င္ ထိုေမဆာေရာင္ျခည္ႏွင့္ စပ္ လ်ဥ္း၍ သုေတသနလုပ္ငန္းမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့ရာ ေနာက္ဆုံး ၁၉၆၄ ခုႏွစ္တြင္ ႐ူပေဗဒပညာရပ္ဆိုင္ရာ နိုဗယ္ဆုကို ဆြတ္ခူးနိုင္ခဲ့ေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ေဒါက္တာ သီအိုဒိုေမမန္းဆိုသူ အေမရိကန္ သိပၸံပညာရွင္ တစ္ဦးသည္ အထက္ပါ ေဒါက္တာ ခ်ားေတာင္းႏွင့္ ေဒါက္တာ အာသာစေကာလိုးတို႔ ေဖာ္ထုတ္ေရးသားခဲ့သည့္ သီအိုရီသေဘာအတိုင္း လက္ေတြ႕ႀကိဳးစားရာမွ ၁၉၆ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ေလဆာေရာင္ျခည္ကို မ်က္ဝါးထင္ထင္ လက္ေတြ႕ ထုတ္ေဖာ္ျပသနိုင္ခဲ့ေပသည္။

ေလဆာေရာင္ျခည္ထုတ္ယူပုံ အၾကမ္းသေဘာမွာ ဤသို႔ျဖစ္သည္။ ဦးစြာ၌ တြင္းထြက္ပတၱျမားစစ္ႏွင့္ ေ႐ြးမရေလာက္ ေအာင္တူသည့္ပတၱျမား တုတစ္လုံးကို ဖန္တီးယူ၏။ ထိုပတၱျမားတုပုံသဏၭာန္မွာ ရွည္ေမ်ာေမ်ာ ျဖစ္၍ ထိပ္စြန္းႏွစ္ဖက္ကို ေခ်ာမြတ္ေစရန္ ေကာင္းစြာ ပြတ္တိုက္ေပးထား၏။ ထို႔ ေနာက္ ေၾကးမုံမ်ားကို ေငြေရာင္သုတ္လိမ္းသကဲ့သို႔ ထိုပတၱျမားတု၏ ထိပ္ စြန္းႏွစ္ဖက္ကို ေငြေရာင္သုတ္လိမ္းေပး၏။ အစြန္းတစ္ဖက္ကို အျပည့္အဝ အေရာင္ျပန္ေအာင္ သုတ္လိမ္းေပးၿပီးလွ်င္ က်န္တစ္ဖက္ကိုမူ တစ္ဝက္တစ္ ပ်က္သာ အေရာင္ျပန္ေအာင္ သုတ္လိမ္းေပး၏။ ဤသို႔အားျဖင့္ ပတၱျမား အတုထိပ္စြန္းႏွစ္ဖက္၏ မ်က္ႏွာျပင္သည္ ေၾကးမုံျပင္ကဲ့သို႔ အလင္းေရာင္ ကို အျပန္အလွန္ ေရာင္ျပန္ဟပ္ေပးသည္။ ထို႔ေနာက္ ပတၱျမားတုပတ္ လည္မွေန၍ အေမွာင္အတြင္း ဓာတ္ပုံရိုက္ရာတြင္ အသုံးျပဳေသာ မီးသီးမွ ထြက္သည့္ အလင္းကဲ့သို႔ အလြန္ျပင္းအားႀကီးသည့္ အလင္းေရာင္ကို ပတၱျမားတုအတြင္းသို႔ လွ်ပ္တစ္ပ်က္ထိုးေပး၏။ သို႔တည္းမဟုတ္ ပတၱျမား တုအတြင္းကိုျဖတ္၍ ဒီစီလွ်ပ္စစ္စီးေၾကာင္းကို ျဖတ္စီးေစ၏။ ထိုအခါ ပတၱျမားတုထဲ၌ပါရွိေနသည့္ ခရိုမီယမ္အက္တမ္မ်ားသည္ဆြျခင္းခံၾကရ၏။ ဤသို႔ ခရိုမီယမ္အက္တမ္မ်ား ဆြထားအေျခအေနသို႔ ေရာက္ လာေသာအခါ၌ အက္တမ္မ်ားအတြင္းပါရွိေသာ အီလက္ထ႐ြန္မ်ားသည္နဂို ပတ္လမ္းမွ ဆြထားအေျခပတ္လမ္းမ်ားသို႔ခုန္တက္၍ ပတ္ေနၾက၏။ ဤ အခါ၌ စြမ္းအင္မ်ားကို စုတ္ယူၾက၏။

အီလက္ထ႐ြန္ဆိုသည္မွာအက္တမ္ ေအာက္ငယ္သည့္ လွ်ပ္စစ္အမေဆာင္ေသာ အမႈန္ကေလးမ်ားပင္ျဖစ္ၿပီးလွ်င္ အက္တမ္၏ အစိတ္အပိုင္းကေလးမ်ားျဖစ္၏။ ယင္းတို႔သည္ အက္တမ္ အတြင္း န်ဴကလိယကိုပတ္၍ လည္ေနၾက၏။ အီလက္ထ႐ြန္မ်ားသည္ဆြ ထားအေျခ၌ ထာဝရမေနနိုင္၊ နဂိုအေျခသို႔ တဖန္ျပန္လည္ခုန္ဆင္းရ၏။ ယင္းအခါ၌ စုတ္ယူထားရွိေသာ စြမ္းအင္ကို ဖိုတြန္ဟုေခၚေသာ အလင္း ကြန္တမ္အျဖစ္ ထုတ္လြတ္ေလသည္။ အလင္းေရာင္ျခည္မွာ အလင္းကြန္ တမ္မ်ားျဖစ္ေသာ ဖိုတြန္မ်ားေပတည္း။ ရိုးရိုး အလင္းေရာင္ျခည္ကိုအက္တမ္ မ်ားသည္ ဤသို႔ထုတ္လႊတ္ၾက၏။ဆြထားအေျခ၌ရွိေနေသာ ခရိုမီယမ္အက္တမ္မ်ားမွ အီလက္ထ႐ြန္ မ်ားကို သဘာဝအေလ်ာက္ နဂိုအေျခသို႔ ခုန္ဆင္းသည္အထိ မေစာင့္ေတာ့ ဘဲ အလ်င္အျမန္ခုန္ဆင္းေအာင္ အားေပးႏွိုးဆြ၍ရေပသည္။ ႏွိုးဆြပုံမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္၏။ သဘာဝအေလ်ာက္ဆြထားအေျခမွ နဂိုအေျခသို႔ အီလက္ထ႐ြန္ခုန္ဆင္းရာမွ ထြက္လာေသာ ဖိုတြန္အခ်ိဳ႕မွာမူ အထက္တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သည့္အတိုင္း ေၾကမုံကဲ့သို႔ျပဳလုပ္ထားေသာ ပတၱျမားတုထိပ္စြန္းႏွစ္ ဖက္ၾကားတြင္ အျပန္အလွန္အလင္းျပန္၍ သြားေနၾက၏။ ထိုသို႔ ေျပးသြား ေနေသာ ဖိုတြန္မ်ားသည္ ဆြထားအေျခ၌ရွိေနေသာ အက္တမ္မ်ားကို ဝင္ တိုက္မိလွ်င္ ယင္းတို႔၏ စြမ္းအင္ႏွင့္ လားရာဘက္အတိုင္း တူညီေသာ ဖိုတြန္အသစ္မ်ားကိုထြက္ေစ၏။ တစ္နည္းဆိုရေသာ္ သဘာဝအေလ်ာက္ ထြက္လာသည္အထိ မေစာင့္ေတာ့ဘဲ ျပင္ပမွဖိုတြန္မ်ားျဖင့္ တိုက္ခိုက္ႏွိုးဆြ ၍ ဖိုတြန္အသစ္မ်ားကို ထုတ္ယူျခင္းျဖစ္၏။

ဤသို႔အားျဖင့္ ဖိုတြန္မ်ားသည္ တျဖည္းျဖည္းမ်ားလာၿပီးလွ်င္ ပတၱျမားတုထဲတြင္ သြယ္တန္းေနသည့္ေရာင္ျခည္တန္းတစ္ခုျဖစ္ေပၚလာ၏။ ထိုေရာင္ျခည္တန္းသည္ ပတၱျမားတု ထိပ္စြန္းႏွစ္ဖက္ၾကားတြင္ အႀကိမ္ ေပါင္း သန္းေပါင္းမ်ားစြာ အျပန္အလွန္သြားလ်က္ရွိ၏။ ဤသို႔ရွိေနရာမွ ေနာက္ဆုံးတြင္ ဖိုတြန္မ်ား၏ အလင္းေရာင္ျပင္းအားမွာ အလြန္တစ္ရာမွပင္ ျပင္းထန္လာၿပီးလွ်င္ အလင္းေရာင္ျခည္အျဖစ္ တစ္ဝက္တစ္ပ်က္ အေရာင္ ျပန္သည့္အစြန္းမွ အျပင္သို႔ထိုးထြက္လာေတာ့သည္။ ထိုအလင္းေရာင္ျခည္ တန္းမွာ ေလဆာာေရာင္ျခည္ပင္ျဖစ္သည္။ ဤသို႔ ပတၱျမားတုကို အလင္း၊ သို႔မဟုတ္ ဒီစီလွ်ပ္စစ္စီးေစၿပီးလွ်င္ ဆြေပးရာမွ ေနာက္ဆုံးေလဆာေရာင္ ျခည္အျဖစ္ ထြက္လာသည္အထိ ၾကာျမင့္သည့္အခ်ိန္ပိုင္းမွာ တစ္စကၠန႔္၏ အပုံတစ္ေထာင္ပုံ အပုံအနည္းငယ္ခန႔္သာ ရွိေပသည္။ထိုသို႔ ပတၱျမားတုကို အသုံးျပဳထားသည့္ကိရိယာမွ ထုတ္လႊင့္ ေပးသည့္ ေလဆာေရာင္ျခည္သည္ လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးထိုး ထားဘိအလား တစ္သမတ္တည္း ထိုးထြက္ေနေသာေရာင္ျခည္မ်ိဳးမဟုတ္။ ခလုတ္ကိုပိတ္ ခ်ည္ ဖြင့္ခ်ည္ ျပဳလုပ္ေပးသကဲ့သို႔ သူ႕အခ်ိန္ႏွင့္သူ အခ်ိန္မွန္မွန္ ဖ်ပ္ခနဲ ဖ်ပ္ခနဲထြက္လာသည့္ အလင္းေရာင္ျခည္တန္း သေဘာမ်ိဳးျဖစ္၏။ အေရာင္ မွာ အနီေရာင္ရွိ၏။ ျပင္းအားမွာလည္း ျပင္းထန္လွသည္။ထိုေလဆာေရာင္ ျခည္ကို မွန္ဘီလူးတစ္ခုႏွင့္ ဖမ္းယူၿပီးလွ်င္ အထူလက္မတစ္မတ္ရွိေသာ သံမဏိကိုမီးေလာင္ေစၿပီးလွ်င္ တစ္ဖက္သို႔ ထုတ္ခ်င္းခတ္ ထိုးေဖာက္သြား သည္ကို ေတြ႕ၾကရေလသည္။

ေလဆာေရာင္ျခည္ကို ဖန္တီးရာ၌ ပတၱျမားတုကိုသာ အသုံးျပဳမွ ရယူနိုင္ၾကသည္မဟုတ္။ အျခားအရာဝတၳဳမ်ားကိုလည္း အသုံးျပဳ၍ေလဆာ ေရာင္ျခည္ကို ဖန္တီးယူနိုင္ၾကေပသည္။ ပုံပမာ - ေလဆာေရာင္ျခည္ ဖန္ တီးယူရာ၌ ဝီစကီအရက္ကိုပင္ အသုံးျပဳနိုင္၏။ ဝီစကီကို အေငြ႕ျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ၿပီးလွ်င္ ဖန္ႁပြန္တြင္ထည့္၍ ဤဝီစကီအေငြ႕မွတစ္ဆင့္ ေလဆာေရာင္ ျခည္ကို ဖန္တီးယူနိုင္၏။ ဤသို႔အေငြ႕မ်ားကို အသုံးျပဳသည့္ ေလဆာေရာင္ ျခည္ ကိရိယာမ်ားမွ ထုတ္လႊတ္ေပးေသာ ေလဆာေရာင္ျခည္မ်ားသည္ ပတၱျမားတုကို အသုံးျပဳဖန္တီးယူသည့္ ေလဆာေရာင္ျခည္ သေဘာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ နီယြန္မီးေခ်ာင္းမ်ားကဲ့သို႔ ေလဆာေရာင္ျခည္တန္းကို မျပတ္ ထုတ္လႊတ္ေပးသည္။ ထို႔ျပင္ ေလဆာေရာင္ျခည္မ်ားကို ဖန္တီးယူရာ၌ အလင္းေရာင္ ျခည္ျဖင့္သာမကေသး ေရဒီယိုလွိုင္းမ်ားျဖင့္လည္းေကာင္း၊လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ဓာတုေဗဒဓာတ္ပစၥည္းအခ်င္းခ်င္း ေပါင္းစပ္ေစျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ဖန္တီး၍လည္း ေလဆာေရာင္ျခည္မ်ားကို ထုတ္ယူနိုင္ၾကေပသည္။ အေျခခံနိယာမသေဘာမွာမူ အထက္တြင္ျပဆိုခဲ့ ေသာ ပတၱျမားတုကို အသုံးျပဳ၍ ေလဆာေရာင္ျခည္ ဖန္တီးယူသည့္ သေဘာ မ်ိဳးသာျဖစ္၏။

သို႔ေသာ္ ေလဆာေရာင္ျခည္တိုင္းကို သာမန္မ်က္စိျဖင့္ မေတြ႕ မျမင္နိုင္ေပ။ အခ်ိဳ႕ေသာ ေလဆာေရာင္ျခည္ကိရိယာမွ ထုတ္လႊတ္ေပးသည့္ ေလဆာေရာင္ျခည္မ်ားသည္ အနီေအာက္ေရာင္ျခည္ကဲ့သို႔ေသာသာမန္မ်က္စိ မျမင္ေတြ႕ရသည့္ ေရာင္ျခည္သေဘာမ်ိဳးျဖစ္၏။ ဤကဲ့သို႔သာမန္မ်က္စိျဖင့္ မျမင္မေတြ႕ရသည့္ ေလဆာေရာင္ျခည္မ်ားထဲတြင္ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ ဓာတ္ေငြ႕ကို အသုံးျပဳဖန္တီးယူေသာ ေလဆာေရာင္ျခည္သည္ အျပင္းထန္ ဆုံးျဖစ္၏။ အဆက္မျပတ္ အပူရွိန္လည္း ျပင္းထန္လွ၏။ ဤကဲ့သို႔ေသာ ေလဆာေရာင္ျခည္မ်ိဳးမ်ားကို လက္နက္အျဖစ္ အသုံးျပဳရန္ အလားအလာ မ်ားစြာရွိသည္ဟု ဆိုေပသည္။ အပူရွိန္ျပင္းထန္လွေသာ ေလဆာေရာင္ျခည္မ်ားကို အထူးသျဖင့္ စက္မႈလက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ထိေရာက္စြာ အသုံးျပဳနိုင္ၾကေပသည္။စက္မႈ လက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ သတၱဳမ်ားကို အေပါက္ေဖာက္ရာ၌ လည္းေကာင္း၊ ျဖတ္ေတာက္ရာ၌လည္းေကာင္း၊ တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ဂေဟဆက္ရာ၌လည္း ေကာင္း ေလဆာေရာင္ျခည္ကို အသုံးျပဳၾက၏။

အလြန္တစ္ရာမွ မာေက်ာလွ ၿပီးလွ်င္ ျပင္းထန္လွေသာ အပူရွိန္ကို ခံနိုင္ရည္ရွိသည့္ တီတန္နီယမ္ကဲ့သို႔ ေသာ သတၱဳမ်ားကို ေလဆာေရာင္ျခည္၏အကူအညီျဖင့္ လြယ္ကူစြာဂေဟ ဆက္ေစနိုင္၏။ ကမာၻေပၚတြင္ အမာေက်ာဆုံး ဝတၳဳဟုဆိုရမည့္ စိန္ကိုပင္ ေလဆာေရာင္ျခည္ျဖင့္ မိနစ္အနည္းငယ္အတြင္း ေဖာက္နိုင္၏။ ေလဆာ ေရာင္ျခည္၏အစြမ္းကို တျဖည္းျဖည္းသိရွိလာရာမွ လုပ္ငန္းအမ်ိဳးမ်ိဳးအတြက္ ေလဆာေရာင္ျခည္ကို အသုံးျပဳထားသည့္ ကိရိယာမ်ားကိုလည္း အစီအရီ တီထြင္လာၾကၿပီျဖစ္၏။ ဥပမာအားျဖင့္ အရာဝတၳဳမ်ားထဲတြင္ပါရွိေသာ ဓာတ္ပစၥည္းမ်ားကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ၍ ၾကည့္ရႈစစ္ေဆးရာ၌ အသုံးျပဳရန္ အတြက္ အဓိကအားျဖင့္ ေလဆာေရာင္ျခည္ကို အသုံးျပဳထားသည့္ မိုကၠရို ပ႐ုပ္ေခၚ ကိရိယာတစ္မ်ိဳးကို တီထြင္ထားရာ၊ ထိုကိရိယာအားျဖင့္ နာမည္ ေက်ာ္ ပန္ခ်ီကားအတုမ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းအတုမ်ားကို လည္းေကာင္း ခြဲျခားနိုင္ၾကေပသည္။ ထို႔ျပင္ ထိုကိရိယာကို ေဆးဖက္ ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္လည္း အသုံးျပဳၾကေသး၏။ ေနာင္အခါ ေလဆာ ေရာင္ျခည္ကို ေဆးဝါးကုသမႈဆိုင္ရာလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ တြင္က်ယ္စြာ အသုံး ျပဳနိုင္လိမ့္မည္ဟု သိပၸံပညာရွင္မ်ားက ေမွ်ာ္လင့္ထားၾကေလသည္။

ေလဆာေရာင္ျခည္ကို က်ယ္က်ယ္ျပန႔္ျပန႔္စမ္းသပ္၍ အသုံးျပဳလာ ၿပီျဖစ္သျဖင့္ ကာကြယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား၌ပင္ ေလဆာေရာင္ျခည္ကို အသုံးျပဳ ထားသည့္ ကိရိယာမ်ားရွိေနေပၿပီ။ ဓာတ္ပုံရိုက္ကူးသည့္ လုပ္ငန္းမ်ား၌ လည္း ေလဆာေရာင္ျခည္ကို အသုံးျပဳေနၾကၿပီျဖစ္၍ ေရငုပ္သေင္ၻာ မ်ား၌လည္း ေလာေရာင္ျခည္ကို အသုံးျပဳေနၾကေပၿပီ။ ေရဒီယို ႐ုပ္ျမင္သံၾကားႏွင့္ အျခား အခ်က္ျပဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား၌ သမားရိုးက် နည္းမ်ားအတိုင္း မဟုတ္ဘဲ ေလဆာေရာင္ျခည္ကို အသုံးျပဳမည္ဆိုလွ်င္ အထူးပင္ လ်င္ျမန္ထိ ေရာက္မည္ဟုဆို၏။ အာကသထဲ၌လည္းေကာင္း၊ ေရေအာက္၌လည္း ေကာင္း အခ်က္ျပဆက္သြယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားျပဳလုပ္ရာတြင္ ေလဆာေရာင္ ျခည္ကိုစမ္းသပ္အသုံးျပဳရာ၌လည္း ေလဆာေရာင္ျခည္၏အစြမ္းမွာ အံ့မခန္း ေလာက္ေအာင္ပင္ျဖစ္၏။ အာကာသယာဥ္မ်ား တစ္စင္းႏွင့္တစ္စင္း ေရဒီယို ဆက္သြယ္ရာ၌လည္းေကာင္း၊ အာကာသယာဥ္မ်ားမွေန၍ ကမာၻေျမျပင္ကို ျဖစ္ေစ၊ အျခားၿဂိဳတ္မ်ားကိုျဖစ္ေစ ဓာတ္ပုံရိုက္ကူးရာ၌လည္းေကာင္း ေလ ဆာေရာင္ျခည္ကို အသုံးျပဳမည္ဆိုလွ်င္ အထူးလ်င္ျမန္စြာ ဓာတ္ပုံမ်ား ရိုက္ ယူနိုင္သည္ဟု ဆိုေလသည္။ဤသို႔ မယုံၾကည္နိုင္ေလာက္ေအာင္ ဆန္းၾကယ္လွေသာ ေလဆာ ေရာင္ျခည္ႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ သုေတသနလုပ္ငန္းမ်ား ဆက္လက္လုပ္ကိုင္လ်က္ ရွိရာ ေလဆာေရာင္ျခည္ကို အမ်ိဳးမ်ိဳးတီထြင္အသုံးျပဳျခင္းျဖင့္ သိပၸံပညာရွင္ မ်ားသည္ လူ႕ေလာကစိုေျပေရးကို ဆထက္ထမ္းပိုး စြမ္းေဆာင္နိုင္ၾကလိမ့္ မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ထားၾကေလသည္။

လြန္ခဲ့ေသာ၁၅ ႏွစ္ခန႔္က ဆိုလွ်င္ ေလဆာေရာင္ျခည္သည္ စမ္းသပ္ခန္း အတြင္း လူတို႔ဖန္တီးယူေသာ သိပၸံတီထြင္မႈ တစ္ရပ္သာ ျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ေလဆာေရာင္ျခည္ ကို စက္မႈအတတ္ပညာပိုင္းတြင္ တြင္က်ယ္စြာ အသုံးျပဳလ်က္ ရွိသည္။ ေရဒီယိုလွိုင္း၊ သို႔မဟုတ္ လွ်ပ္စစ္ ဓာတ္အားအစား ေလဆာေရာင္ျခည္ကို ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ အသုံးမ်ားလာသည္။အႀကီးစားစက္မႈ လုပ္ငန္းမ်ား၌ အင္အားႀကီးမားေသာ ေလဆာေရာင္ျခည္မွ ထြက္ေသာ အပူကို အသုံးျပဳသည္။ သတၱဳမ်ားကို ျဖတ္ရာ၌၎၊တစ္ခုႏွင့္တစ္ခုဂေဟဆက္ရာ၌၎၊ ေလဆာေရာင္ျခည္ကိုသုံးသည္။ မ်က္လုံးမ်ားခြဲစိတ္ကုသရာ၌ လည္းေလဆာေရာင္ျခည္ကို ဓားသဖြယ္သုံး၍ ခြဲစိတ္ေပးနိုင္သည္။

ေလဆာေရာင္ျခည္ကို ဓားသဖြယ္ အသုံးျပဳ ေသာ ခြဲစိတ္ကုသမႈမ်ား၌ ေသြးထြက္မႈ လုံးဝမရွိေပ။ ကင္ဆာေရာဂါမ်ားကို ရွာေဖြရာ၌ ေလဆာေရာင္ျခည္ကို ပင္ သုံးသည္။ သုံးဖက္ျမင္ ႐ုပ္ပုံမ်ား ေပၚေစေသာ ဟိုလိုဂရမ္ေခၚ ဓာတ္ပုံရိုက္နည္းတြင္ေလဆာေရာင္ျခည္ ကို သုံးၾကည့္သည္။ ယင္းကဲ့သို႔ ရိုက္ယူေသာ ဓာတ္ပုံမ်ားသည္ ပို၍ ၾကည္လင္သည္။

ကမာၻ႔ျပႆနာတစ္ရပ္ျဖစ္သည့္ ပတ္ဝန္းက်င္ေလထု၊ ေရထုညစ္ညမ္းမႈမ်ားကိုပင္ေလဆာေရာင္ျခည္ ေျဖရွင္းလ်က္ရွိသည္။ေလယာဥ္ေပၚတြင္ ေလဆာေရာင္ျခည္သုံး ေထာက္လွမ္းေရးကိရိယာကို တပ္ဆင္ၿပီး ေလထုအညစ္အေၾကးမ်ားကို လ်င္ျမန္စြာ စိစစ္နိုင္သည္။ ထို႔ျပင္ ေျမေအာက္ရွိ သဘာဝ သယံဇာတပစၥည္း မ်ား ရွာေဖြရာ၌လည္းသုံးသည္။ အာကာသတန္ဆာမ်ား၏ အကြာအေဝးကိုပင္ ေလဆာေရာင္ျခည္ျဖင့္ တိတိ က်က် တိုင္းတာနိုင္သည္။ အေမရိကန္ အာကာသယာဥ္မႉးမ်ား လကမာၻေပၚေရာက္ခဲ့စဥ္က ေရာင္ျပန္ျပားေလးခုကို စိုက္ထူပစ္ခဲ့ၿပီး ယင္းေရာင္ျပန္ျပားေလးခုကိုကမာၻမွလႊတ္လိုက္ေသာ ေလဆာေရာင္ျခည္၏ပစ္မွတ္သဖြယ္ထား၍ လ၏လည္ပတ္မႈ၊ ကမာၻေျမႀကီး၏ ပုံသ႑ာန္ ႏွင့္ ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို ကမာၻမွေန၍ စူးစမ္းယူ သည္။ ေနာင္အခါတြင္ အဂၤါၿဂိဳလ္ႏွင့္ အျခားၿဂိဳလ္ မ်ားေပၚသို႔ ဆင္းသက္ေသာ အာကာသယာဥ္မ်ား၏ ပုံ မ်ားကို ေလဆာေရာင္ျခည္သုံးကိရိယာျဖင့္ ကမာၻသို႔ေပးပို႔ရာ၌ သာမန္ဓာတ္ပုံမ်ား ထက္ပို၍အခ်က္အလက္ ျပည့္စုံမည္ဟု ဆိုသည္။ အာကာသယာဥ္မ်ားကို သယ္ေဆာင္သြားမည့္ ဒုံးပ်ံမ်ားကိုလည္း အင္အားႀကီးမ်ားေသာ ေလဆာေရာင္ျခည္ကိုသုံး၍ လႊတ္တင္လိမ့္မည္ျဖစ္သည္။

ပါဏေဗဒ ပညာရွင္မ်ားကလည္း သက္ရွိမ်ား ၏ ဖြဲ႕စည္းပုံကိုေလဆာေရာင္ျခည္ကို အသုံးျပဳ၍ ေဖာ္ထုတ္နိုင္ၿပီျဖစ္သည္။ စစ္ေရး၌ ဗုံးႀကဲရာတြင္၎၊ အေျမာက္ ပစ္ခတ္ရာတြင္၎ ပစ္မွတ္ကို အတိအက်မွန္ေအာင္ ပစ္ခတ္နိုင္ေရးအတြက္ ေလဆာေရာင္ျခည္ကိုပင္ အသုံးျပဳၾကသည္။

ယခုအခါ အေမရိကန္စစ္တပ္ဘက္တြင္ ေလဆာလက္နက္ကို အသုံးျပဳနိုင္ၿပီဟု ခန႔္မွန္းၾကသည္။

ကိုးကား
ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္း၊ အတြဲ(၁၂)
စြယ္စုံက်မ္းႏွစ္ခ်ဳပ္၊ (၁၉၇၈)