က်ေတာ္က သူမ်ားေတြနဲ႔မတူဘူးဗ် မျမင္အပ္တာေတြခနခနျမင္ရတယ္ မၾကားသင့္တာေတြလည္း ၾကားေနရတတ္တယ္ဗ် ဒါေၾကာင့္က်ေတာ္ကက်ေတာ့ အဖိုးနဲ႔ဘဲေနတာမ်ားတယ္ က်ေတာ့္အဘိုးကလည္း မေကာင္းသူပယ္ ေကာင္းသူကယ္ေနရတဲ့ အလင္းေလာကထဲက ဆရာတစ္ဦးဘဲေလ အဲ့ေၾကာင့္က်ေတာ္လည္းအဘိုးနဲ႔ေဆးလိုက္ကုရင္း အဘိုးတို႔ဆီမွာဘဲ ေနေတာ့တာ အဘိုးနဲ႔ေနေနရင္ကိုယ့္ကိုကိုယ္ လံုျခံဳသလိုခံစားေနရတယ္ေကာင္းကင္မိႈင္းျပာျပာတြင္ ေဘာ္ေငြၾကယ္ပြင့္ကေလးမ်ား ဟုိနားတစ္ပြင့္ သည္နားတစ္ပြင့္ျဖင့္ ေကာင္းကင္အနားကပ္ တိမ္မီွရပ္၍ မလဲ့တလဲ့ မလင္းတဖုံ လင္းတဖုံျဖင့္ လရိပ္လႈံၾကေခ်ၿပီေကာ။လူသားသတၱဝါတုိ႔၏ျဖစ္တည္႐ွင္သန္မႈ့သည္ ဒုကၡသစၥာဟုဆုိရသည္႐ွိေသာ ေႏြညသည္ အႏွီဒုကၡသစၥာတုံးႀကီးအား တုပေခ်ဖ်က္ ေခြၽးသိပ္ေပးလုိဟန္႐ွိေပသည္ထင္ တစ္ေနကုန္တစ္ေနခန္း လ်ွမ္းလ်ွမ္းေတာက္ မေထာက္မညႇာပြင့္အာခဲ့ေသာ ဥဳဏွေနမင္း၏အပူမီးလ်ွံတုိ႔သည္ပင္ ေႏြလ၏ေျခေတာ္ရင္းတြင္ ဝပ္ဆင္းေက်ပ်က္ငုံလ်ိႉးခဲ့ျပန္ပါပေကာ။
မဟုတ္တဲ့ကားေတြျပေနတာဗ်ာ က်ေတာ္လည္းခ်က္ခ်င္း ျပန္ထြက္လိုက္တယ္ အဲ့ဒါအကိုကအေနာက္ကလိုက္လာပီး ဘာညာကိကြေျပာဒါေပါ့ဗ်ာ အဲ့ဒါနဲ႔က်ေတာ္လည္း စိတ္ဆိုးပီး အိမ္ကိုတစ္ေယာက္ထဲျပန္လာတာေပါ့ဗ်ာ စိတ္ထဲကလည္း အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ အေမနဲ႔တိုင္ေျပာမယ္ဆို ကိုယ့္ေဒါသနဲ႔ကိုျပန္လာတာ လမ္းတစ္ဝက္ေလာက္လဲေရာက္ေရာ ေတာသရက္သီးပင္ႀကီးေအာက္မွာ က်ေတာ့္လိုအရြယ္ ကေလးေလးငါးေရာက္ ေဘာလံုးကန္ေနတာဗ် က်ေတာ္လည္းအံ့ေအာလို႔ၾကည့္ေနတာ အခ်ိန္အားျဖင့္ ည၉နာရီသာငါေလာက္ေလးဘဲ႐ွိအုန္းမွာ အဲ့ညကလည္းလျပည့္ဆိုေတာ့ လ လည္းေတာ္ေတာ္ထြက္ေနပီဗ် အံေအာဆိုရင္ဘဲ သူ႔တို႔ကန္တာကေျမႀကီးေပၚမွာမဟုတ္ဘူး မရည္ျမေသြးခပ္စိမ္းစိမ္းကေလးကုိ ခပ္ေျပေျပကေလးလိမ္းက်ံသုတ္လူးထားေသာ ပုပုေသးေသးစံပယ္႐ုံတုိ႔၏ ပြင့္ရြက္တုိ႔သည္ သြယ္ႏြဲ႔ေသာ႐ုိးတံျဖဴျဖဴေလးမ်ားကုိ ႐ွက္ႏိႈးဖြယ္ဖုံးအုပ္လ်က္ သူတုိ႔လည္း လေရာင္ကုိလႈံျပန္၏။ဆူးခက္ဆူးမာန္တုိ႔ကုိ ခဝါခ်ထားေသာ အႏွီစံပယ္႐ုံပင္ငယ္ေလးမ်ားသည္ ကမာေကာင္ငယ္တုိ႔၍ ျဖဴဥေသာပုလဲလုံးအဆင္းကုိေဆာင္ယူျဖဴစြက္ၾကဟန္ထင္ ျဖဴလႊေသာပြင့္ဖတ္ငယ္ကေလးမ်ားသည္ ကမာၻေလာကသုိ႔ဖိတ္စင္လာေသာ လေရာင္ကုိ ပြင့္ဖတ္ငယ္တုိ႔ျဖင့္ေသာက္သုံးလိမ္းက်ံ၍ လေရာင္ႏွင့္ရည္ငံသင့္ျမတ္ၾကေလၿပီ။ေဗလုဝနတ္သား၏ညင္းသဲ့ေသာနတ္ေစာင္းတြင္ မဓုရတာခ်ိဴျမသာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ ေစာင္းသံတုိ႔သည္ အေ႐ွ႕မ်က္ႏွာအႏွ့ံျပန္႔ပ်ဴးေျပးလႊားကစားခုန္ေပ်ာက္ၾကသကဲ့သုိ႔ပင္ ေႏြနတ္သား၏ ညႇင္းသဲ့သဲ့ေလေျပညင္းတုိ႔သည္ လိႈင္ထေသာစံပယ္ရန႔ံတုိ႔ကုိလိမ္က်ံ၍ ဝန္းက်င္တခုိျဖန္႔ၾကဲသယ္ေဆာင္ေတာ့၏။
သူတို႔ကသာ မေၾကာက္နဲ႔ေျပာေနတာ က်ေတာ္ကေတာ့ နည္းနည္းလန္႔လာပီ ဒါေပမယ့္ အေတြးတစ္ခုဝင္လာတာက က်တာ္ဘာေၾကာင့္သူတို႔နဲ႔ေျပာဆို ဆက္ဆံႏိုင္တာလဲဆိုတာမသိဘူး က်ေတာ္စဥ္းစားေနတုန္းမွာ ဒုန္းဒုန္းဒုန္းဆိုပီး ေျမႀကီးေတြတုန္ခါသြားတဲ့ထိအသံႀကီးၾကားတာနဲ႔ေနာက္ျပန္လည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေအာင္မေလးဗ်ာ လူေတြအဲ့ေၾကာင့္သရဲေၾကာက္ၾကတာကိုး နည္းတဲ့အေကာင္ႀကီးမွမဟုတ္တာ အရပ္အားျဖင့္ထန္းပင္ထက္ ေတာင္ပိုျမင့္ေသး က်ေတာ္လည္း ေၾကာင္သြားတာေပါ့ ေ႐ွးယခင္ေသာ္ လုလင္ပ်ိဴတစ္ေယာက္သည္ ယခုလုိလျဖာေသာညတြင္ စံပယ္႐ုံ နံေဘးရပ္ေငးခဲ့ေပလိမ့္မည္ပင္။ ထုိလုလင္သည္ ျဖဴေသာ ေဖြးေသာ ႏုေသာ ႏြဲ႔ေသာ သူ၏ကညာပ်ိဴကေလးအား စံပယ္ပြင့္ကေလးႏွင့္ႏိႈင္းတင့္ျမတ္ႏုိးခဲ့ေလသေလာ။စံပယ္ပြင့္ကေလးလုိျမတ္ႏုိးယုယတြယ္တာရ႐ွာေသာ သူ၏ ေတာစံပယ္အပ်ိဴငယ္ေလးအား အဘယ့္မ်ားေၾကာင့္ပင္ မပန္ထုိက္ခဲ့ပါသနည္း။ ေရစက္ကယ္မၾကဳံ ဂုဏ္ခ်င္းရယ္မမ်ွ အလႊာအတန္းပင္းျခားနားေပေသာေၾကာင့္လား။သုိ႔တည္းမဟုတ္ ဆင္းရဲႏုံခ်ာေသာသူ၏ဘဝထဲသုိ႔ မေခၚေဆာင္ရက္ေသာေၾကာင့္ တပါးသူလက္ထဲထည့္ေပး၍ မပန္ရက္မခူးရက္ေသာေၾကာင့္လား။ဤလေရာင္ ဤစံပါယ္႐ုံေဘးဝယ္ ထုိလုလင္ငယ္သည္ပင္ ေဆြးေျမ့တမ္းေမာခဲ့ေပသည္လား။ လားသည္မ်ားစြာ ေမးခြန္းမ်ားခ်ာခ်ာလည္ေနမိျပန္၏။
ေကာက္ႏွံပင္ပ်ိဴရြက္ေတြ ကူေပြ႔ကာထား ျမသားေငြတိမ္ဝါခဲရဲ႕အလယ္ ျမင္ေယာင္မိပါတယ္ကြယ္ သနပ္ခါးပါးကြက္ၾကားနဲ႔ရယ္ တစ္ပြင့္ပန္းပန္ရင္လွ႐ွာသူေလးရယ္ဟု အဆုိေတာ္ဦးသိန္တန္ႀကီးသီခ်င္းထဲက ႐ုိးသားေအးခ်မ္းလွေသာ ေကာက္႐ိတ္လုံေမပ်ိဴသည္ ခပ္က်ဲက်ဲလိမ္းက်ံထားဘိေသာသနပ္ခါးနံ႔သာ ႏုသားဝါႏွင့္ ပိတုန္းေရာင္ေကဆီမွာပန္ခဲ့႐ွာေသာ ထုိတစ္ပြင့္ပန္းသည္ ဤျဖဴဆြတ္ျမေမႊးေသာ စံပယ္ပြင့္ကေလးမ်ားျဖစ္ေနမလား။ ေကာက္ငန္းသုိ႔ ပုိးရန္ပန္းရန္လာေသာ ကာလသားလူပ်ိဴေလးကုိ ပန္းခူးခဲ့ခုိင္းေပလိမ့္မည္။ၿမိဳ႕ႀကီးသူေရေဆးငါးတုိ႔လုိ ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြးေခတ္မီေအာင္မလွႏုိင္ေစဦးေတာ့ အုန္းဆီရႊဲရႊဲလိမ္းထားေသာ တပတ္လ်ိွေကသာတြင္ ပန္းကေလးတစ္ပြင့္ေတာ့ျဖင့္ သူပန္ခ်င္႐ွာခဲ့သည္ထင္ ထုိလုံေမပ်ိဴကေလး၏ေကာက္ငန္းႏွင့္ မနီးမေဝးေသာအရပ္ဝယ္ မုိးေရေလွာင္ထားေသာကန္ေဘာင္ႀကီးတစ္ခု႐ွိေပလိမ့္မည္။ထုိကန္ေဘာင္တြင္ ကာလရင့္သီ၍ ေတာထဖြဲ႔စီေပါက္ေရာက္ေနေသာ ေတာတန္းငယ္ေလး႐ွိေပလိမ့္မည္။ထုိေတာတန္းငယ္တြင္ ပန္းကေလးတစ္ပြင့္ခူးခဲ့ဖုိ႔ ေတာင္းဆုိခဲ့ေပလိမ့္မည္။ ထုိကာလသားလုလင္သည္လည္း ပုိးေၾကးပန္းေၾကးအျဖစ္ႏွင့္ ေတာပန္းကေလးတစ္ပြင့္ခူးဆြတ္၍ ေပးခဲ့ေပလိမ့္မည္။ထုိပန္းကေလးတစ္ပြင့္သည္ပင္လ်င္ ဆူးခက္မာန္ဆင့့္မခက္ထန္ဝင့္ေသာ စံပယ္ပန္းကေလးတစ္ပြင့္ ျဖစ္ေနခဲ့မည္။
