Ik lijd er niet aan, dat mijn glas half leeg is. Het mijne zit namelijk altijd tot de rand gevuld. Welke kleur het water heeft, dat eroverheen klotst, is afhankelijk van mijn gemoed. Babybeentjes-roze

Het is 09.44 uur, donderdag acht februari. 'Blijf blij,' tik ik in, op mijn toetsenbord. Ik leun achterover en lees de laatste regel van mijn manuscript. De afgelopen twee weken heb ik er onafgebroken

‘Is helemaal niet erg’ -als iemand vijf minuten voor de afspraak afzegt. ‘Geen probleem mee’ -over ouder worden. ‘Ik begrijp het helemaal’ -terwijl ik echt niet snapt waarom de uitgeverij mijn manuscript

Het is twee uur -’s nachts. Ik word wakker van de regen, die tegen het schuine dak slaat. Het waait ook flink. Ik lig, alleen, in een halve bedstede op de logeerkamer van mijn ouders. Ik sla het gordijn

Lieve januari, Jij bent de beste maand, zoveel lege pagina’s en lekker lang. Wat ga ik je gebruiken. In al je eenendertig dagen schrijf ik nieuwe verhalen. Ik geef je tien overtollige kilo’s cadeau en

Soms moet je een personage parkeren. Voor even of voor langer. Ik heb Wilma alleen gelaten,op broeierig Martinique. Waarschijnlijk ga ik terug. Om Wilma verder te helpen. Nu ja, vermoedelijk. In de tussentijd

(Wat voorafging: Aangekomen op het vliegveld van Martinique wachtte Wilma vergeefs op taxichauffeur Michel, die haar naar de haven van le Marin zou brengen. Dat ze bij de verkeerde chauffeur in een busje

(Wat voorafging: In het vliegtuig onderweg naar Martinique had Wilma last van turbulentie. Dat de piloot van de Boeing 777 met vluchtnummer AF842 zijn vliegtuig veilig wist te landen, verbaasde haar misschien

(Wat voorafging: Om haar doel-het schrijven van de grote roman-een kans te geven, nam Wilma ontslag als huisvrouw. Op zoek naar inspiratie, boekte ze een reis naar Alaska ) De Boeing 777 van Air France

(Wat voorafging: Als in het slechtste scenario vond Wilma, bij thuiskomst uit het ziekenhuis, de ontsnapte slang terug in het hok van haar lievelingscavia Soa. Dit keer veroorzaakte het reptiel geen shock

(Wat voorafging: Wilma ligt in het ziekenhuis. Daar tussen droom en werkelijkheid, vraagt ze zich af wie de grootste antagonist in haar verhaal is. Wie haar toch steeds het gevoel van ‘poep’ op haar hoofd

(Wat voorafging: Wilma is met een lichte hersenschudding opgenomen in het ziekenhuis. Omringd door mensen van wie ze heus houdt, voelde Wilma zich eenzamer dan ooit) Vroeger, of was het gisteren, vond

(Wat voorafging: In een doos op de kamer van haar dochter Julia vond Wilma een slang. Nadat ze van schrik het bewustzijn verloor, belde haar man Wolfgang niet alleen een ambulance, maar lichtte hij ook

(Wat voorafging: De grap van Julia’s zwangerschap ging aan Wilma’s voorbij. De shock om de ijskoude leugen, is nog niet helemaal weg) Wilma rukt aan de slang alsof de stofzuiger een hond is, die niet mee

(Wat voorafging: Wilma’s dochter Julia heeft een bom gedropt. Gezeten op het smalle logeerbed in de kleine kamer waar Wilma’s bureau staat, heeft ze verteld dat ze zwanger is) En alleen Wilma ziet hem.

(Wat voorafging: In de boekenwinkel viel Wilma, als gevolg van een stootje van dochter Julia, languit op de grond. Voor het oog van winkelend publiek en dat van Katinka Blokzeil. Het hooghartige gelach

Wat er voorafging: (In de boekenwinkel vindt Wilma haar cavia Soa terug en stuit ze op het debuut van haar voormalige beste vriendin Katinka Blokzeil) Wilma’s dochter Julia heeft een uitgebreide vriendengroep,

(Wat vooraf ging: In de chaos van het huishouden heeft Wilma de hokken van haar cavia’s open laten staan) ‘Soa,’ roept Wilma. 'Soaaaa!’ Buiten regent het. In de garage is het vochtig. Tussen winterbanden,

De ochtend is bijna voorbij. Tegen beter schrijven in, heeft Wilma toch eerst de huishoudelijke riedel afgedraaid. Er zit een was in de machine en een in de droger. De vaatwasser is geleegd en alweer voor

Wilma opent de deur van de vaatwasser. Voordat ze gaat koken, ruimt ze die uit. Dat heeft ze van hem, eerst werken en dan ontspanning. Of ze koken nu zo ontspannend vindt, weet Wilma net zomin als dat