No dobra, przyznam się. Powiem już, powiem, trudno. Niech to będzie coś w rodzaju coming out-u. Jakiś czas temu Blondyna, nagle i niespodziewanie, naruszyła nasze niepisane porozumienia dwustronne dotyczące

Taaak, najpierw jeden z drugim tatuś Doberman albo inny dziadzio Labrador kupuje takiego małego wędkarza dziecku pod choinkę albo na urodziny, szczeniak się cieszy z prezentu, bawi, przytula ludzika, po

Odpinając w przedpokoju zatrzask od psiej smyczy niekarany uświadamia sobie, że miał przy okazji porannego spaceru kupić sałatę do obiadu, ale zapomniał. Spogląda na zegar, smętnie zwisający ze ściany

Mógłbyś poznać przy jakiejś przypadkowej towarzysko okazji ambitnego przemysłowca z branży włókienniczej. Mógłbyś się dowiedzieć, że człowiek ten nazywa się Josep Batlló i właśnie kupił sporą kamienicę

Ktoś, nie pamiętam już kto, drwiąc ze starych skandynawskich sag o bohaterach, zauważył, że w nich nikt nie mówi tylko rzecze, nie idzie a kroczy, nie robi a czyni. Mam dzisiaj podobnie, tylko całkiem

15 kwietnia to rocznica wydarzenia, o którym każdy wie, ale mało kto kojarzy jego dokładną datę. Była to ważna data również dla tego młodzieńca z fotografii. To Richard Norris Williams II, w prostej linii

Niefart miał raz Wiking Harald z Uppsali gdy go kumple w sianie z chłopcem zdybali. Sikła krew, a po chwili znów pech, bo pedofili Odyn nie chce wpuszczać do Walhalli. Thor, syn króla, zrzucił z nieba

To nie jest, wbrew pozorom, zdjęcie hollywoodzkiej gwiazdy niemego kina. Piękność na fotografii to Vera Renczi, żona i matka. A także, a może przede wszystkim, osoba ciężko chora. Chorowała na ostrą postać

Gniewko Syn Rybaka wraca do domu. Jest późno. O tej porze nie wraca się do domu. Pada drobny deszcz, właściwie mżawka, ale zimna. Wieje. Gniewko zerka na przegub. Świecące wskazówki zegarka ułożyły się

Wdupke rzuciła teczkę na biurko dyrektora. Dyrektor wyjął z niej trzy arkusze formatu A4, rozłożył przed sobą na biurku i wpatrzył się w wydruki. Zaciekawiony Klaus również podszedł bliżej, pokonując lęk

– Czy można? – spytał cicho referent Kleinpimmel, uchylając drzwi gabinetu dyrektora. – Przyszły właśnie… – Nie wchodzić bez pukania! – ryknął zza biurka Dyrektor Wydziału Herzlichwillkommingu, Otto Hundwurst,