#nepali-poem

थुइक्क म ! फेरी तेही भ्रस्टाचारीलाई भोट हाले । होइन, मेरो बुद्दि किन नआको होला ! मैले आमालाई सोधे । आमा, मेरो बुद्दि किन हरायो ? हजुरको बृद्द भत्ता बिचमै कुम्ल्याउनेलाई भोट हाले । धिक्कार छ मलाई ! खोलानाला

Image Courtesy हे मूर्ख ! के बिग्रेको थियो ? जंगलमा जब बसेका थियौ | कन्दमूल फलफुल खान्थेउ | यत्र तत्र स्वतन्त्रता थियो | न देश थियो, न सीमाना थियो | थियो त केवल जंगलै जंगल थियो | हे मूर्ख ! तिम्रा मूर्खताले

Image Courtesy यो ऐना ! आहो यो त म हो ! लौन, ऐना भित्र म भेटिए ! यो बिशाल आकासमा, मेरो शरिर , हात खुट्टा, टाउको इत्यादी आकारमा ब्याप्त रहेछ | यो अविछिन्न दौडिरहेको आकृति | हस्यांग फस्यांग स्वास , ढुक ढुक

Image Courtesy शून्यबाट एक्काशी यो धर्तीमा ओर्लियो । बिचित्रको संसारमा एउटा चित्र थपियो । कालो, धुलो, मैलोको जालोमा बेरियो । समय एक उदेश्य अनेक लिएर दौडियो । संघर्षको जीबनमा तछाड मछाड हाकिदै, बास्ना र

Image Courtesy मध्य रातमा ,एकान्त कोठामा , इट-काठ मसंग बोल्दै छन् । जुटेका छौ हामी साथ , गारो ठाडो पार्न आज । छौ तिमी किन घोर निराश, देश ठाडो पार्न आज । सोची सोची ब्याकुल छु म , रुन लाई आशु छैन , निल्नलाई

Image courtesy म हराउन खोज्दछु, घरि घरि म हुनुको पहिचान मलाई तान्न खोज्दछ। हाडहरु मा मासुले बेरिएको म, ताप् र चाप ले बलेको छु । आकाश छिर्छ म भित्र, म आकाश भित्र छिरेको छु । झुत्रिएको छु , कराएको छु , अनेक

Image Courtesy आहा त्यो दीप ! धेरै टाढा छ | म बिचरा कठै बरा, बिछौनामा कल्पीरहेछु | साङ्ग्लाहरु मेरा नशा-नशामा, यत्र तत्र ब्याप्त छन् | कोष-कोष को पुकार छ , टाढा रहेको त्यो, अमृत प्याला, करोडौ माहुरी को,

अडियोमा सुन्नुहोस। कस्सम! चाहे बोराको पाइन्ट लगाउन किन नपरोस, तेतिबेला सम्म धैर्य राख्छु म, जतिबेला मेरो मेहनत चरम चुली पुगोस, त्यस पश्चातको अमृत बर्षाले, यो बोराको पाइन्ट, मछिन्द्रनाथको भोटो जस्तै प्रसिद्द