#jesuisfatigue

Will be rementioned. Doyurulmayan tüm açlıklar birer yara, bir yerlerde... Ne bir damla kan var ortada, ne bir yara görünürde. Basılmış tuzlar çok evvelden, ağrıyı körükleyen Veya saklı olan tüm çirkinliğimiz

Kendime bir atkı ördüm Sendeyken Hardal sarısı İlmek ilmek Düğüm düğüm ördüm Her an'ın boynuna bir ip düğümledim Her anı'nın boynuna bir ilmek Bir ilmek, bir bilmek daha Kendimde seni ördüm Sıcak bir renkte,

Ki sen söyledin, sadece bir son bahar yaprağıyım! Sadece kasımda açan Ömrü tek ay olan... Dokum belki benzemiyordur Ama sen gösterdin, parmaklarınla Ezince hemen ufalananan... Sadece bir sonbahar yaprağıyım

Mutsuzluğun resmini biliyorum, ki o resimde bende yer aldim. Çıkması ağır bir resim. Öyle bir resim ki tüm cenazelerden yas kara'sini çalıp üstüne giyinmistir. Beyaz da "siyah"tır, mavide, yeşilde

Peki, bir eziyet değil midir olayın öznesine? Senarist, yazar yada yönetmenin olayın ana karakterine biçtiği rol , oyundan asla çıkamayacak karakterle eşleşmiyorsa kendi oyununun, hayatının figüranı olmaya

Hadi şahsi bir dedikodu yapalım. An itibariyle; girmiş olduğum bu içerik tüm yorum ve postlarımla beraber üretmiş olduğum 700'üncü içerik. 700'üncü içeriğe istinaden yazıyorum. Içeriğin kendinden söz etmesi

Merhaba, Şu sıralar Fransızca ile haşir neşirim biraz. Bu zaman zarfında işitsel hafızama veriler göndermek adına yaptığım şeylerden biri de kendi müzik zevkime paralel Fransızca şarkılar dinlemek. Bu

Merhabalar, Bugün şahsi duygu durum numaralandırma sistemime göre 3 numaralı bir çalışma paylaşıyorum. Belçikalı 94 doğumlu Angèle, bu çalışmasında bize kıskançlıktan söz edecek. Peki şarkıyla kurduğum

Merhabalar; Baya uzun bir zaman önce, (ki; o kadar uzun bir zaman ki, tam olarak ne zamn olduğunu hatırlamıyorum) farkında olmadan hayran kaldığım ve sahip olmak istediğim bir olguya dönüştü Fransızca.

Salut à tous, C'est mon deuxième écrivent en Français. Je vais parler de ma journée. Je me suis réveillé en retard. Quand je me suis réveillé , ma sœur, qu'elle s'appelle Naime, était à la maison. Elle

" why must things end so bad after all the good times had sentiment doesn't help but still i can't help myself" Merhabalar, Bugün de Michelle Gurevich serimizi bozmuyoruz, ve Loop 'a bu buğulu

Salut, C'est moi, @octobre . Et c'est ma premiére fois. Aujourd'hui, j'ai décidé de faire quelque chose de trés fou. J'ai décidé commencer à écrire en Français, un fois par semaine.(peut-etre plus) J'ai

"Yaşamanın tek kıstası yaşamak..." Ben Şahsım ve Kendim Merhabalar, Dün, pek mükemmel Michelle Gurevich'in pek mükemmel sesini paylaşmışken, bugün de aynı buğulu ve melankolik sesten güzel bir

Merhabalar, Şarkı eşliğinde okumak için scroll down pls. Biliyorsunuzdur, Loop başlıklarımla dönemsel olarak tekrar tekrar dinlediğim, genelde kıyıda köşede yer alan ve şahsım için cevher sayılan şarkı

Ramazanın bittiği, terbiye amacıyla sergilenen tüm açlıklar manevi ödüllere niyetlendiği bugüne söz olması mahiyetiyle ; açlık belki de hayata duyulan iştahın insanı doğayla bütünleştirmek isteyen

Her nekadar sofrada ablamın bir cümlesine istinaden ağzımdan Alişan'ın "Ah le yar, yar" şarkısını gayri ihtiyari mırıldanmış olsamda günümün ritminde Morrissey'in sesi vardı. Alişan'ı yada enva-i

Dünyanın kozmik yalnızlıģından daha büyük yalnızlıklar taşıyan içselliklere armağan olsun Morrissey 'in izahata ihtiyaç duymayan şarkısı... Hep bir aģızdan; "Earth is the loneliest planet of all..."

Karşı minarede titreyen bir ses var, Şehirde, onlarca yerde aynı anda başlamış. Senkronize olmaksızın şehrin tüm köşelerine iliştirmeye çalışıyor kendini. Soluklanmak için, soluklatmak için. Bir ezan,

Evet... Büyük büyük konuşmaya geldim. Bilincimde, bilinçaltımda var olan en makul ve anlamlı kelimeleri inci gibi sıralayıp beylik beylik laflar etmeye geldim. Biliyorum ve size de söyleyeyim; anlamlı