(…) Odłożyłem słuchawkę i obróciłem się wokół swojej osi. Szybko szybko. Torba jest, aparat na stole, portfel mam. Klucze, gdzie są klucze? Są. No to lecimy, jakieś kwiaty kupię po drodze. Czy coś tam.

Przyszła do mnie nie wiem skąd. Jak w piosence. Pojawiła się, uczepiła, uwiesiła, ucapiła. Jednego dnia nie znam Anki, a następnego – pstryk! ta-daaaa! – już z nią jestem. Być może chodziłem z nią do szkoły,

Telewizor mieliśmy wtedy malusi. Ekran ot, wszystkiego czternaście cali, taka archaiczna przekątna, zupełnie zapomniana w dzisiejszym RTV. Żeby cokolwiek obejrzeć, jakiś film czy mecz, siadałem sobie

– Smakowało? – zapytał ojciec, ledwo skończyłem wycierać talerz po jajecznicy kawałkiem skórki od chleba. – Mmmm… – potwierdziłem. I zjadłem ten kawałek. A co. Wzrok miał wlepiony w jakąś broszurę czy

Wychodząc z domu popatrzyłem w niebo. Chmurzyło się. Chyba będzie padać. Organizm wyświadczył mi dziś rano dotkliwą złośliwość, budząc się o pół godziny za wcześnie. Z nadmiaru czasu postanowiłem więc

Ostatnio jakoś każdy czuje w sobie artystę, a niektórzy to nawet Artystę. Epidemia jakaś. Sami kreatorzy wokół, gdzie by mięsem nie rzucić. Każdy nagle czuje w sobie iskrę bożą, w mordę. Nie to, żeby jeden

Chora wyobraźnia czy zdrowa hipochondria? "Śmiertelna choroba" Pies piszczał, więc trzeba było wyjść, choć wiało i było zimno jak w studni na Alasce. Już dwadzieścia metrów od klatki poczułem,

Bjorn Długobrody zaśmiał się złowrogo, zawinął mieczem i zaatakował. Wyszczerbiona klinga minęła zastawę i ugodziła mnie w brzuch. A dokładnie to w stalową klamrę pasa, która - co właśnie sobie uświadomiłem