Do najbardziej spektakularnych katastrof lotniczych można niewątpliwie zaliczyć katastrofę na Teneryfie. Była to największa na świecie (pod względem liczby ofiar) katastrofa w lotnictwie cywilnym jaka do tej pory się wydarzyła. Wydarzenie miało miejsce 27 marca 1977, o godzinie 17:05 czasu lokalnego. Do wypadku doszło na ziemi, a nie w powietrzu. Boeing 747 linii KLM uderzył podczas rozbiegu w kołującego Boeinga 747 linii PanAm, zginęło wtedy 583 osób.
Jak do tego doszło?
Wszystko zaczęło się, gdy pojawiły się informacje o podłożonej bombie na lotnisku, na które miały lecieć początkowo obydwa samoloty. Podjęto, więc decyzję o chwilowym przekierowaniu wszystkich lotów na Teneryfę.
Los Rodeos było małym lotniskiem, nieprzystosowanym do przyjęcia pięciu samolotów. Była to niedziela, więc w pracy było tylko dwóch kontrolerów, dodatkowo miała miejsce awaria świateł pasa, a samo lotnisko nie dysponowało radarami do obserwacji samolotów na ziemi. Brak było samochód follow me, które wskazują prawidłową drogę kołującym samolotom. Pogoda też nie sprzyjała, stąd kontrolerzy musieli opierać się tylko na meldunkach załóg samolotów.
Prawdopodobnie kontrolerzy mieli problemy z wysławianiem się w j.angielskim. Analizy treści rozmów wskazują, że takie kłopoty miały miejsce, np. załoga samolotu PanAm nie mogła zrozumieć poleceń kontrolerów, czy w czasie kołowania mieli opuścić pas startowy zjazdem pierwszym (first), czy trzecim (third). Ten sam problem miał samolot linii KLM. Kontrolerzy byli również zmęczeni, musieli obsłużyć niespotykaną ilość samolotów jak na to lotnisko. Ponadto kluczowym dla całego zdarzenia był fakt, że powtarzanie treści otrzymanych komunikatów nie było obowiązkowe, a tylko zalecane.
O godzinie 16:58 procedurę startu jako pierwszy rozpoczął samolot KLM, o tej godzinie lotnisko było pokryte gęstą mgłą, mimo to kontrolerzy nie nakazali częstszego podawania pozycji w jakiej znajdują się samoloty. Początkowo kontrolerzy chcieli żeby samolot KLM częściowe kołowanie wykonał po pasie startowym, a potem zjazdem nr 3 przejechał na drogę kołowania i tamtędy je zakończył. Jednak ze względu na opisane powyżej bariery językowe załoga samolotu KLM nie mogła zrozumieć, czy chodzi o zjazd nr 1, czy nr 3. Żeby, więc nie tracić czasu zmieniono polecenia i na końcu pasa wykonał on zwrot o 180° i ustawił się o 17:04 na pozycji startowe.
O 17:02 na tym samym pasie rozpoczął kołowanie PanAm, mieli zjechać z pasa startowego zjazdem nr 3, jednak prawdopodobnie ze względu na złe warunki pogodowe minęli go i zaczęli szukać zjazdu nr 4.
W samolocie KLM zginęło 234 pasażerów i 14 członków załogi, na pokładzie nikt nie ocalał. Z osób, które przyleciały tym samolotem przeżyła jedna pasażerka, która do niego z powrotem nie wsiadła, gdyż chciała wcześniej zakończyć podróż. W samolocie PanAm zginęło 317 pasażerów i 9 członków załogi. Kolejnych 9 osób zmarło w szpitalu w wyniku poniesionych ran. Łącznie śmierć poniosło 583 osoby, uratowano natomiast 61.
Po tym wydarzeniu nakazano powtarzać polecenia jakie wydaje wieża kontrolna, zamiast zdawkowo odpowiadać „OK”. Dodatkowo słowo start ma być używane tylko wtedy, gdy jest bezpośrednia zgoda na start w innych przypadkach ma być to słowo „Odlot”.
Katastrofa lotu Aerofłot 593 wydarzyła się 23 marca 1994 roku, na pokładzie było 75 osób, nikt nie przeżył.
Jak do tego doszło?
Samolot wyruszył z Moskwy do Hongkongu, na pokładzie znajdowały się dzieci kapitana, które zostały dopuszczone do kabiny pilotów. Kapitan dopuścił do swojego fotela dzieci, aby zasiadły za sterami (najpierw córkę później syna). W czasie gdy pilot dał pobawić się sterownicą włączony był autopilot. Jednak, gdy 15-letni Eldar utrzymywał wychylenie przez ponad 30 sek. wyłączył się tor kontroli wychylenia lotek na skrzydłach, gdyż ustawienie sterownicy nakazało zmianę ich pozycji. Spowodowało to, że maszyna zaczęła się przechylać. Samolot przechyliła się o 45 stopni w prawo, a siła odśrodkowa wcisnęła wszystkich w fotel. Drugi pilot próbował uratować sytuację, jednak bez efektu i w tym samym momencie samolot zaczął spadać i uderzył w zbocze góry.
Nie tylko pilot był winny katastrofie, okazało się, że w samolocie wyłączył się autopilot, co spowodowało gwałtowny przechył o 45 stopni. Katastrofy nikt nie przeżył.
Katastrofa Boeinga 777 miała miejsce 6 lipca 2013 roku. Maszyna lotu Asiana Airlines 214 rozbiła się podczas lądowania na lotnisku w San Francisco. Całą załogę wraz z pasażerami ewakuowano zanim ogień spalił samolot. Zginęły wtedy 2 osoby na 307. Trzecia zginęła na płycie lotniska przejechana przez straż pożarną, która jechała do pożaru samolotu.
Zgłaszam do #tematygodnia nr 2 Lista wynalazców zabitych przez ich własne wynalazki
Zgłaszam do #tematygodnia nr 2 Lista wynalazców zabitych przez ich własne wynalazki
Bibliografia:
[1]https://pl.wikipedia.org/wiki/Katastrofa_lotnicza_na_Teneryfie
[2] https://pl.wikipedia.org/wiki/Katastrofa_lotu_Aerof%C5%82ot_593
[3] https://pl.wikipedia.org/wiki/Boeing_777#Awarie_i_wypadki
