🌻 หยุดเขียนไปหนึ่งวัน เมื่อวานยุและลูกสาวคนเล็ก อ้วกและท้องเสียทั้งวัน จนต้องได้ไปหมอที่โรงพยาบาล หมอวินิจฉัยว่าอาหารเป็นพิษ ก็ให้ยาฆ่าเชื้อ และเกลือแร่มากินที่บ้าน เพราะคืนก่อนลูกสาวคนโตทำไข่ตุ๋นแล้วกินไม่หมด ตอนเช้ายุกินไข่ตุ๋นที่เหลือง และป้อนลูกสาวคนเล็กด้วย โชคดีลูกสาวคนเล็กไม่เป็นอะไรมาก ส่วนยุก็ต้องนอนแหมะอยู่กับที่นอน พึ่งจะลุกขึ้นมาทำอะไรได้เมื่อช่วงสายๆ ของวันนี้ แล้วก็มานั่งหาภาพเพื่อที่จะเขียนโพสต์ ภาพเหล่านี้ยุเคยโพสต์ไปแล้วเมื่อหลายเดือน วันนี้ต้องขอเอากลับมาโพสต์ใหม่อีกรอบ เพราะหาภาพไม่ได้จริงๆ เป็นดอกทานตะวันดอกใหญ่ ดอกทานตะวันทางกรรมการหมู่บ้านเป็นคนปลูกค่ะ ปลูกไว้หน้าห้องประชุมของหมู่บ้าน ไม่ได้ปลูกมากมายอะไรหรอกค่ะ ปลูกประมาณ 10 กว่าต้น ซึ่งแต่ละต้นสูงใหญ่มาก อาจจะเพราะดินดี น้ำดี และได้ปุ๋ยด้วย ทำให้ลำต้นใหญ่ และดอกใหญ่ จะว่าไปก็ใหญ่กว่าหน้าลูกสาวของยุซะอีก
🌻 ตอนช่วงที่ดอกทานตะวันยังไม่ออกดอก ลูกๆ ของยุก็มาถ่ายคู่กับต้นทานตะวัน แล้วเวลาที่เดินผ่านต้นทานตะวันพวกนี้ ก็ถามทุกวันว่าเมื่อไหร่ดอกทานตะวันจะบานสักที รอนานแล้วนะ
🌻 พอดอกทานตะวันเริ่มบาน ใครๆ ในหมู่บ้านต่างก็แวะมาถ่ายรูปกับดอกทานตะวันพวกนี้ไม่ขาดสาย เรียกได้ว่าช่วงนั้นฮอตสุดในหมู่บ้านเลยหล่ะค่ะ
🌻 เช้าๆ ก่อนไปโรงเรียนก็ขอถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก ว่าครั้งหนึ่งในหมู่บ้านเล็กๆ ท่ามกลางขุนเขาแห่งนี้ ก็มีทุ่งทานตะวันเล็กๆ กับเขาเหมือนกันนะเออ
💝💝สุดท้ายขอบคุณเพื่อนๆ ที่ยังติดตามและกดโหวตให้กันเสมอมา💝💝
