"ပိုမိုခမ္းနားတင့္တယ္စြာစာေပသိုမွီးထိန္းသိမ္းစုေဆာင္းေရးအတြက္ျမန္မာတို႔သည္ဆင္စြယ္လႊာမ်ားကိုလည္းေကာင္း|လြန္စြာျဖဴေဖြးေခ်ာေမြ႔လွေသာေပရြက္တို႔ကိုလည္းေကာင္းအသုံးျပဳျကေလသည္။ဆင္စြယ္ကိုသစ္ေစးမည္းမည္းသုတ္လိမ္းထားကာစာ၏အစြန္းအနားမ်ားကိုေရႊခ်ထားျမဲျဖစ္၏။စာသားမ်ားကိုေျကြေရာင္,ေရႊေရာင္တို႔ျဖင့္ျပီးေစ၏။ေပရြက္|ဆင္စြယ္ရြက္တို႔၏အစြန္းအဖ်ားတို႔ရွိစာသားလြတ္ရာတို႔၌ေဆးေရာင္စုံပန္းပြင့္,ပန္းငုံ,ပန္းခက္တို႔ျဖင့္ျခယ္လွယ္ကာပန္းခ်ီေဆးေရးထားေခ်သည္။သာမန္ျဖစ္ေသာက်မ္းစာတို႔ကိုကားျမန္မာမ်ားသည္ေပရြက္ေပၚမွာကညစ္တံျဖင့္ေရးထြင္းထားျခင္းျဖင့္သိုမွီးသိမ္းဆည္းျကသည္။စာပလႅင္စြန္းတြင္အေပါက္တစ္ေပါက္စီကိုေပခ်ပ္၏အလယ္တည့္တည့္ေဖာက္ထြင္းကာစာ၏အစနိဒါန္းေပရြက္မွစာ၏အဆုံးနိဂုးေပရြက္အထိေပစာထုပ္တစ္ထုပ္ျဖစ္ေအာင္ပလႅင္တိုင္ႏွစ္တိုင္တို႔ျဖင့္သီထားထိမ္းထားသည္သာမကေပရြက္၏အရြယ္ပမာဏအတိုင္းအတာအတိုင္းသစ္သားပ်ဥ္ျပားႏွစ္ခ်ပ္တို႔တြင္လည္းေပရြက္မ်ားအတိုင္းအေပါက္ရွိေစကာပလႅင္တိုင္ျဖင့္အဖုံးအမျဖစ္ေအာင္ထိုသစ္သားပ်ဥ္ျပားႏွစ္ခ်ပ္ကိုအထက္တစ္ခ်ပ္,ေအာက္တစ္ခ်ပ္ျဖစ္ေစကာျကိဳးႏွစ္ေခ်ာင္းတို႔ျဖင့္ခ်ည္ေႏွာင္ဖြဲ႔စည္းထားျမဲျဖစ္ေခ်သည္။သာမန္ေပထုပ္တို႔တြင္သာမန္သစ္သားက်မ္းႏွစ္ခ်ပ္ကိုအဖုံးအမျဖစ္ေစေသာ္လည္းတခမ္းတနားျဖစ္ေသာေပစာထုပ္တို႔၌မူေပ၌လည္းေရႊမ်ဥ္းသားထား၏။တစ္နည္းေပရြက္မ်ားကိုသစ္ေစးသရိုးျဖင့္ႏႈတ္ခမ္းသတ္ကာေရႊခ်ထား၏။သစ္သားျပားက်မ္းႏွစ္ခ်ပ္ကိုလည္းဟသၤပဒါးသုတ္လိမ္းကာတစ္မ်ဳိး,သစ္ေစးက်ံျခင္း,ေရႊခ်ျခင္းတို႔ကိုတစ္ဖုံျပဳလုပ္ထား၏။စာထုပ္၏ဘြဲ႔အမည္နာမကိုအဖုံးသစ္သားျပားေပၚမွာေရးမွတ္ထားျမဲျဖစ္၏။ေပခ်ပ္မ်ားဖရိုဖရဲက်ဲလည္းမထြက္ေအာင္ပလႅင္တိုင္အစားျကိဳးႏွစ္ေခ်ာင္းတို႔ျဖင့္ဖြင့္ဖတ္သာေအာင္လည္းမတင္းမက်ပ္ခပ္ေလ်ာ႔ေလ်ာ႔ထုံးဖြဲ႔ခ်ည္ေႏွာင္ထား၏။တန္ဖိုးအထားျကီးထားေသာေပစာထုပ္မ်ားကိုမူပိုးပဝါျဖင့္ထုပ္ပတ္ကာစာကမၸည္းထိုးရက္ထား၍က်မ္းစာအမည္နာမပါေသာအဝတ္ျကိဳးလွလွျဖင့္စည္းေႏွာင္ထားေလသည္ ဆက္လက္တင္ျပပါဦးမည္........
ံ