HELLO EVERYONE!
บรรยากาศในช่วงยามเย็น ณ สวนสาธารณะหลังมหาวิทยาลัย วันนี้เป็นวันสบายๆเป็นวันที่ไม่ต้้องพบเจอกับอาจรย์ในห้อง เป็นวันที่ได้เปิดหูเปิดตา เป็นวันที่ได้เห็นบรรยาศที่ไม่ใช่ในมหาวิทลัย เป็นวันที่ได้มานั่งชมวิวคุยกันตามประสานักศึกษา และเป็นวันที่ได้เห็นภาพสวยๆในยามเย็น ที่ดูแล้วรู้สึกสบายใจ และสบายตา
เป็นภาพที่ดวงอาทิตย์กำลังจะหายไป และดาวกำลังจะปรากฏตัว
ไบไม้จะปลิวตามสายลมพัดผ่าน บรรยากาศจะเริ่มหนาว ท้องฟ้าเริ่มมืด นกและสัตว์ต่างๆเริ่มเข้าสู่รัง เสียงเริ่มเงียบลง ได้ยินแต่คลื่นน้ำ ความร้อนเริ่มจางหาย
เข้าสู่ในเวลามืดต่างคนต่างกลับบ้านตัวเอง เริ่มแยกย้ายไปตามทางของตัวเอง เริ่มรู้สึกเหงา ความเหงามันมาได้ในทุกช่วง โดยเฉพาะยามเย็น หากในยามเย็นอยู่คนเดียว ความรู้สึกโดดเดียว เดียวดาย รวมถึงความคิดถึงบางคนเริ่มถามหา
มีคนๆหนึ่งที่มักจะคิดถึงอยู่ตลอดเวลา โดยไม่มีสาเหตุ ผู้นั้นไม่ได้เป็นอะไรกับเรา ไม่ได้เป็นเพื่อน ไม่ได้เป็นญาติ และไม่ได้เป็นคนในครอบครัว แต่ทำไมเราถึงได้คิดถึง และนึกถึงเขาอยู่ตลอดเวลา.....
สำหรับโพสต์นี้ก็ขอจบเพียงเท่านี้นะค่ะ เจอกันใหม่โพสต์หน้าค่ะ
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านจนจบนะค่ะ และขอขอบคุณทุกการติดตามและการโหวตนะค่ะ
Thanks for visiting my post, and thanks for follow, comment and vote! 🙏
See you in the next post 👋👋👋👋👋