Trias energetica

wootzu(41)

Published in

#liefde

Words

888

Reading

4 min

Listen

Play

Trias energetica

Alles wat je door dwang hebt gedaan of wat je met strijd verkregen hebt, raak je weer kwijt: zo is de natuur. Zoals een bodybuilder die anabolen gebruikt en slap wordt als er niet meer getraind wordt. Zo zullen alle vredes die door oorlog zijn verkregen uit elkaar vallen en uit elkaar blijven vallen, als eeuwige herfst. Zo zullen ook relaties die door leugens zijn begonnen, eindigen, en zo zal religie die op de inzichten van anderen drijft, niet tot Zelf leiden, maar tot eeuwige strijd door identiteit leiden. Zo is strijden voor vrede ook een verloren strijd.
...Zo is het stemmen op politici ook een gedoemde strijd. Omdat politici de stemmen gebruiken om hun eigen standpunten kracht bij te zetten en daarmee misbruik te maken van een bevolking.
-En exact zo is strijden voor liefde in je relatie ook een verloren strijd.
Het is inherent aan de situatie dat de strijd voor liefde altijd verloren wordt... want je strijd ervoor mét je geliefde.
Strijden om liefde te winnen...? -Als je vecht met je geliefde is er geen liefde. Zo is vrede door oorlog, gedoemd. Zo is armoede bestrijd, gedoemd. Zo is persoonlijkheid uit onwaarheden, gedoemd. Zo raak je de ander die je verleid altijd weer kwijt.

We zouden toch al intelligenter moeten zijn. Hoofd, hart en buik moeten op één lijn komen. Maar de manier waarop dat werkt is mogelijk niet zoals je denkt. Alle drie hebben ze een eigen hoedanigheid: een eigen gestalte in energetische dynamiek. En daarmee zijn ze in permanent veranderende symbiotische harmonie.

De geprojecteerde verlangens komen uit het hoofd. De wens van liefde is uit het hart. De hoop komt uit de buik en de lust is van de geslachtsdelen.

Het hoofd is vol ideeën, waar alleen de ander in voorkomt. Het is waar intenties in bereidwilligheid zijn. Het is waar eerlijkheid open gedeeld wordt. Het is waar waarheidsgetrouw gesproken wordt en trouw en aanbidding van de ander uitgedragen wordt.
Het hoofd wil doen voor de ander, maar het hart wil dat het een geven in tederheid is. Het hoofd wil nemen van de ander, maar het hart wil dat het een ontvangen in gewenstheid is. Het hoofd wil geven en nemen, als diensten, moeite, zichtbare aanwezigheid en bereikbaarheid voor elkaar, uit betrokkenheid. Maar het hart wil dat het gebeurt als delen en ontvangen, in de zin van affectie, ontvankelijkheid, aanraakbaarheid, empathie en exclusiviteit.
De buik heeft ook zo’n wezenlijkheid van zichzelf. Als een reservoir met energie dat in beweging kan komen en zich als toetswolk gedraagt voor de juistheid van wat het hoofd en het hart je tonen. In de buik vliegen de vlinders of er zit een klomp. De energie ervan voedt de hele vervlechting van hoofd en hart. Deze energie wordt ook wel “chi” genoemd, bio-energie of levensenergie.
Zonder die energie blijft het geven een geven en het nemen een nemen. Maar met die energie wordt het geven een teder delen, en wordt het nemen een ontvangen in gewenstheid.

In het midden tussen het hart en je buik zit je zonnevlecht, je plexus of solar-plexus, schuin onder je hart. Het is de plek waar je kan toetsen of je het juist doet. Blokkeert de energie er of stroomt de energie erdoorheen…? Want het hoofd kan wel vanalles zeggen en willen doen, maar als de energie niet naar het hart kan stromen, dan is wat we willen en doen hooguit nuttig. Want als het hart niet beroerd wordt, dan kan die bezigheid geen vervulling geven aan een mens, en is dus zinloos.
Alle hogere niveaus, vanaf seks richting liefde en daar voorbij, moet je in jezelf tot ontwikkeling brengen door in jezelf te zien hoe je je energieën blokkeert en laat stromen, doordat je er zélf dingen van wil. Je wil zélf iets door te doen voor een ander. Willen, moeten, kunnen en doen, hebben uitsluitend met jezelf te maken als er een ego is, maar als het hart erbij gebruikt wordt, veranderd de hele gestalte in een zelfopoffering met meer altruïstische intenties. Het gaat dan niet langer om jezelf alleen, maar om de hele mensheid en alle generaties die nog komen moeten.

Door te zien hoe jezelf functioneert, door te zien dat er een doortraptheid in je zit, een manipulatie, neem je telkens stukjes uit je egoïsche structuren. En zodra de energie gaat stromen, trek je langzaamaan bij seks weg en zal de energie andere banen vinden om doorheen te gaan stromen, totdat het een compleet geven en nemen in hartelijkheid is geworden: een delen en ontvangen.
Je groeit richting de plek waar liefde aan je ontspringt, door te doorzien hoe je het nu tegenhoudt. Het betekent niet dat je geen seks moet hebben, maar je hebt dan geen behoefte meer om het na te jagen; je zal je ego uitleven totdat je bij liefde bent aangekomen.

De eenvoudige werking hiervan is direct in jezelf te constateren, vooral tijdens de verliefde periode, maar de mensheid gaat slechts bloeien als we gaan afwijken van de zelfvernietigende werking van het ego. Eeuwig leven zal hier slechts voor de mens zijn, als we stoppen onoplettend met onszelf te zijn. En als we onszelf vernietigen, dan zal een nieuw wezen hier uiteindelijk ontstaan, maar geen mensheid zoals die nu is, zal dan ooit nog bestaan.