Alpha zonder Omega

wootzu(41)

Published in

#liefde

Words

1197

Reading

6 min

Listen

Play

Alpha zonder Omega

Niet alleen vrouwen kiezen verkeerde mannen, ook mannen kiezen verkeerd: zoals gebeurt bij de alpha man. Alpha mannen doen een poging om gebruik te maken van overlevingspatronen die niet meer nodig zijn. Ze profileren zich als strijder, als krijger. Het is tribal instinct, het is de groepsgeest en het is instinctief reactief.
Een alpha man bezit zijn vrouw en een vrouw die een alpha man verkiest, wil bezeten zijn van haar man en wil een man die haar bezit. Een vrouw die bezeten wil zijn van haar man is een alpha vrouw.
Beiden hebben zichzelf nog niet gevonden en zijn daardoor bezeten door drangen en impulsen, voortgestuwd door de leugen van cultuur en religie. Alpha's willen bezit om hun leven enige gestalte te geven: bezit als kleding om zich mee aan te kleden, en ze projecteren er een waarde op die status en aanzien geeft, als surrogaat voor de werkelijke waarde van wat in hun leven ontbreekt: liefde.
Ze zijn beiden diep in slaap en handelen naar de lust van passie. Als bezit zijn ze voor en met elkaar. De intelligentie die in beiden werkzaam is, zal vroeg of laat constateren dat ze niet bezeten willen zijn door iemand, maar bezeten zijn van iemand, voelt zo fijn. De meest primaire van energetische driften komt tot leven en neemt bezit van ze; ze zijn erdoor bezeten: door het instinctieve egoïsche.

Bezit van een ander is een misdaad aan de hele mensheid. Bezit van een ander die een eigen besef van gevoeligheid en wezenlijkheid heeft is onmenselijk. Bezit van een ander die een zelfbesef en sensitiviteit heeft is een misdaad naar de afkomst en natuur van leven… want het leven heeft iedereen vrij gemaakt.
Uiteindelijk zijn weinigen van zulke relaties een lang leven beschoren. Er is weinig interne groei in die fase, maar veel beleving. Er is een claimen van elkaar, uit drang tot expressie van waar we elkaar mee willen binnendringen als de liefdesenergie opvlamt: we willen in de ander kruipen en bezit van hen nemen… we willen de ander in een doosje doen.

Een typerend kenmerk van alpha mannen en vrouwen is dat zij altijd gelijk willen hebben, maar dat zij niet de waarheid willen kennen.
Een uiting daarvan vindt je in rap en hiphop. Rap praat maar, maar Hiphop vertelt je wat rap niet durft.
Het is hoe de tribal stem tot vertolking van de straat leidt. Het is waar de tribal spirit z'n creatieve uiting heeft en de waarheid en problematiek van onderdrukte bevolkingen zich melodisch uit. Het zijn de tweede en derde “niveaus” van bewustzijn.
Het is hoe via muziek de stille meerderheid stem krijgt: waar het zich toont als wonderbaarlijke spraakwaterval in glijdende tong; om met schoonheid, het verlangen naar vrede, vrijheid, eerlijkheid en veiligheid, op inspirerende wijze geluid te geven, terwijl het met de problemen op de grond, als symptomen van “het systeem”, de machtigen opzoekt en zich hoorbaar maakt.
Het is een van de laatste echte vrijheden: om je stem alles te laten zeggen wat het maar wilt. Als hiphop het vierde niveau raakt is het Martin Luther King; maar als het een rap is, zijn het slechts woorden en battles.

De alpha man en vrouw willen geen spiegel voorgehouden worden en ze gaan op in de uiterlijkheden van het leven, terwijl ze hun innerlijk op elkaar projecteren. Ze gaan op in groepsdenken en willen “erbij” horen, of de “it” man of vrouw zijn. De groep biedt een geborgenheid die ze in zichzelf niet kunnen vinden. Ze begrijpen liefde niet en gebruiken alles en iedereen voor eigen gewin. Ze vechten met elkaar over de kleinste zaken en begrijpen het intuïtieve niet. Ze kunnen moeizaam affectie tonen en houden zich in stand door status en uiterlijke schijn. Ze hebben macht door de manipulatie van anderen en zien niet welke schade ze daarmee aanrichten. Ze spreken elkaar graag in “vertrouwen”, want hun hele levens bestaan uit leugens en spel.
Alpha mannen en vrouwen zijn op zichzelf gericht, en geven en nemen uitsluitend liefde uit projectie en reflectie, maar daarmee draait alles in reflectie om… Ze geven nog geen liefde aan zichzelf en delen daarom niet in liefde met elkaar… waardoor alles verwrongen is. Ze hebben hun eigen beleving en wat anderen denken is fantasie, want dat is wat ze zelf projecteren en reflecteren: fantasie en beleving. Ze hebben hun eigen gelijk en kunnen geen ander standpunt verdragen, waardoor de waarheid te ver gegrepen is.
Ze tolereren je hooguit als ze iets van je nodig hebben, en manipuleren je om het voor elkaar te krijgen. Het zijn show-spelers zonder het te beseffen, maar ze zijn serieus over het feit dat ze geen spelletjes met je spelen. En dat is net zo een omgekeerde waarheid, want ze zijn bloedserieus en maken ruzie als je eerlijk met ze wil zijn. Zij spelen juist het spel, en ze kunnen daardoor niet met je spelen. Ze staan graag in het middelpunt van de aandacht, maar kunnen geen ander daar verdragen ... tenzij ze die ander ergens voor willen gebruiken, dan worden er vele beloften door ze gedaan en vertonen ze indrukwekkende voorstellingen, om anderen van hun geweldigheid te overtuigen... en dat koppelen ze zoveel mogelijk aan zichzelf.
Ze ontlenen hun zelfbeeld aan wat anderen van ze denken, maar manipuleren wat anderen van ze denken, door “met status” voor de dag te komen, krachtige verhalen te vertellen en persoonlijke beloften te doen.
De status is echter slechts om te imponeren; de mooie verhalen bevatten vele leugens en ijdelheid; en de beloften komen ze nooit na. Velen zullen narcistische en zelfs psychopathische persoonlijkheden hebben ontwikkeld, en die daardoor maar moeizaam tot zelfbesef kunnen komen.

Het is het ego in “full effect”. Zonder inzicht, zonder besef van reflectie of projectie, en zonder te beseffen dat anderen er geregeld dwars doorheen kunnen kijken. Ze zijn parasiterend en zelfingenomen, strijdlustig en onverschillig. Ze zijn snel om tot vijand te maken, maar moeizaam om toe te laten. Het is de tot cultstatus verheven toestand van de moderne mens die bewustwording nog niet begrijpt. Er zijn er zovelen van, maar zonder dat zelfkennis wordt gepropageerd blijven ze als groep slechts in omvang groeien.
Het is het “niveau” of de fase waar de maatschappelijke tendens zich op richt. Het is om eenieder binnen het groepsdenken te houden, waarmee we als groep bestuurd kunnen worden. Maar gelukkig stijgen er ook velen uit op tegenwoordig.

Praten met mensen in dat stadium kan pijnlijk zijn en de kortzichtigheid wordt alleen overtroffen door de oppervlakkigheid. Ondanks het feit dat je eruit kunt stappen is het veelal toch een te grote stap om in een keer van het schiftende, vechtende, groepsniveau, naar het niveau van toelatende liefde te gaan. Vele onderdelen van onze maatschappij zijn er daarom op geënt om mensen in de tribal-zone te houden, zodat we er moeilijk uit kunnen ontsnappen en de ontdekkingsreis in onszelf niet eens op gang komt, maar we in plaats daarvan, door gebrek aan zelfkennis, liever de lokroep van geld, status en macht najagen en we zelfs niet eens willen groeien naar een hoger zelf… Noch kan dat, als er nooit over gepraat wordt.