มาจากต้นเดียวกัน
ไม้ท่อนหนึ่งได้แปรสภาพกลายเป็นพระพุทธรูป
ไม้อีกท่อนหนึ่งเป็นได้เพียงแค่ไม้กระดาน
เจ้าไม้กระดานเกิดความรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก ได้ตัดพ้อรำพันว่า " เราก็ต่างเป็นไม้ที่มาจากต้นๆ เดียวกัน แล้วทำไมฉันถึงต้องถูกเหยียบข้ามเพื่อขึ้นไปกราบเธอ"
พระพุทธรูป กล่าวกับไม้กระดานว่า " เหตุก็เพราะเธอ ถูกเลื่อยเพียงครั้งเดียว แต่ฉันนั้นถูกแกะถูกเกลาถูกเสลากลึงเป็นพันๆครั้ง "
ชีวิตคนเราก็เช่นเดียวกัน เมื่อสามารถอดทนได้ต่อการหล่อหลอมต่ออุปสรรคต่างๆ ชีวิตจึงจะเกิดมีคุณค่า เมื่อใดก็ตามที่เธอเห็นความรุ่งเรืองของใครๆ จงอย่าได้เกิดความอิจฉาริษยา แต่จงถามตัวเธอเองดูก่อนว่า เธอได้อดทนและทุ่มเทมากกว่าใครๆแล้วหรือยัง