สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาว steemit,
วันนี้เป็นวันดีค่ะ วันเกิดสามี ตอนแรกตั้งใจจะพาไปทำบุญวันเกิด แต่เนื่องจาก เมีย (แมวรัก) หนีหายไปจากบ้าน ประมาณ 5 วัน จนอดรนทนไม่ไหว ต้องออกตามหา เพราะปกติ จะต้องกลับบ้านมากินข้าว ถึงคุณหญิงจะชอบผจญภัยก็ตาม แต่คราวนี้หายไปนานผิดปกติ เลยคิดว่าไม่ได้การแล้ว คงต้องทำอะไรสักอย่างทั้งประกาศลงเฟซบุ๊ค เดินหา ถามเพื่อนบ้าน หรือแวะกลับไปที่รีสอร์ทเก่าที่เคยอยู่ เพราะคิดว่าน่าจะแอบนอนที่นั้น แต่ก็หาไม่เจอ
โชคดีที่เมื่อคืน เพื่อนบ้านเจอเข้าด้วยความบังเอิญเลยไปรับกลับบ้าน สามีนี้พอรู้ข่าวรีบแจ้นหน้าตั้งไปรับเมียรักกลับวิมานเลยค่ะ 555 คุณหญิงผอมลงเยอะจนน่าสงสาร ให้กิน้าวก็สำรอก ไอ้เราก็คิดว่าน่าจะรีบกินเกินไปเลยทำให้เคี้ยวไม่ทัน แต่ทุกครั้งที่กินก็สำรอกตลอดแถมท้องก็ยุบขึ้นยุบลงจนน่าตกใจเหมือนคนเป็นหอบ พอตอนเช้าเข้าวันเกิดสามีเราบอกของขวัญของเธอคือหาแมวเจอนะ แต่ก็คิดว่ามีอาการเกี่ยวกับการหายใจ สามีก็เลยนั่งเฝ้าเมียแมวตั้งแต่เมื่อคืนยันเช้า ส่วนวิก็ไปทำงานที่ยิมตามปกติ พอช่วงเที่ยงๆ กลับมาถึงบ้านปกติน้องแมวจะร้องเหมียวๆ บ่นๆ เสียงดังตลอด แต่ครั้งนี้เหมือนแมวคนละตัว ไม่ร้อง ไม่หือ ไม่อือ ดูเหนื่อยดูเพลีย นอนนิ่งๆตลอด เลยตัดสินใจว่าพาไปหาสัตว์แพทย์ดีกว่า
ได้เห็นพระอาทิตย์ตกกลางอ่าวไทย สวยจริงๆ ค่ะ
ไปโรงพยาบาลสัตว์ตอนบ่ายสองครึ่ง ให้สัตว์แพทย์ดูอาการ คุณหมอบอกว่าน่าจะมีปัญหาปอดฉีกหรืออวัยวะภายในฉีกขาดจากอุบัติเหตุ จากการวิ่งเร็วเกินไป เพร่ะตามเนื้อตัวไม่มีร่องรอยบาดแผลใดๆ ทั้งสิ้น ต้องทำการผ่าตัดด่วน แต่ที่โรงพยาบาลทำไม่ได้ ต้องไปสมุยแทนเพราะมีเครื่องมือและเครื่องช่วยหายใจให้เค้า ตอนฟังใจตกตาตุ่ม พอแปลให้สามีฟังก็เห็นอาการเลยว่าเศร้า ดูกังวล แต่ก็พยายามทำใจให้เข้มแข็งไม่ตื่นตระหนก คุณหมอแนะนำถ้าไปเย็นนี้ได้ก็ไปเลย พอเช็คเวลาก็มีเรือไปสมุยตอน 16.30 น. แต่เพื่อความชัวร์เลยโทรไปเล่าอาการให้คลีนิคที่สมุย 2-3 ที่ฟัง สุดท้ายทุกที่แนะนำให้มาสุราษฎร์ธานีดีที่สุด เพราะพร้อมกว่า เราก็เลยเปลี่ยนแผนทันทีไปสุราษฎร์ธานีต้องขึ้นเรือเฟอร์รี่ลำใหญ่รอบ 17.00 น. ก็รีบเก็บของโทรเช็คโรงพยาบาลสัตว์ ที่แรกที่ทางสมุยแนะนำแจ้งว่าถ้าน้องเมียต้องผ่าตัดจะมีหมอผ่าตัดในวันเสาร์เลย ทำทันทีไม่ได้ เค้าเลยแนะนำให้โทรหาที่อื่นๆ ในสุราษฎร์ธานี วิก็เลยฝากน้องที่รีสอร์ทช่วยหาเบอร์โทร เพราะทุกอย่างต้องเตรียมให้เสร็จใน 1 ชม น้องก็น่ารักจัดแจงหาเบอร์ให้ พอโทรไปโรงพยาบาลสัตว์แห่งที่ 2 ก็ได้คำตอบว่าต้อง x-ray ก่อน ซึ่งทำได้ที่เกาะพะงันแล้วให้วินิจฉัยอีกที แทนการตรวจจับท้องซึ่งอาจจะเป็นตามที่หมอที่พะงันบอกหรือไม่ใช่ก็ได้ วิก็บอกไม่เป็นไร ไปที่คุณหมอนี้แหละค่ะ เพราะถ้าตรวจแล้วไม่เป็นเราก็สบายใจ ถึงจะต้องมาเช็คเสียไกลบ้าน แต่ถ้าตรวจแล้วเมียต้องผ่าตัดก็ต้องทำเลยทันที ดีกว่ารอให้ข้ามวัน แล้วถ้าเลือดออกภายในเยอะ วิก็ยิ่งทำอะไรไม่ได้ไปใหญ่ เรื่องแบบนี้ถึงเค้าจะเป็นแค่สัตว์แต่เค้าก็เป็นสิ่งมีชิวิตที่มีคุณค่าเช่นกัน อีกอย่างเราเลี้ยงเค้ามาถึงจะไม่นาน เป็นแมวหลงทางมาจากไหนก็ไม่รู้แต่ถ้าชะตาให้เค้ามาอยู่กับวิและยาน เราก็ต้องดูแลให้ดีที่สุด จะมาปล่อยให้ตายไปโดยไม่ดูดำดูดี ก็คงจะเห็นแก่ตัว สู้ไม่เลี้ยงสัตว์ใดๆเลยจะดีกว่า
ตอนนี้วิมาขึ้นเรือแล้วค่ะ คนก็ค่อนข้างบางตาแต่ไม่ถึงกับโหลงเหลง มีพื้นที่ทั้งแบบอยู่ในห้องแอร์ และพื้นที่เปิดโล่ง เห็นพระอาทิตย์ตกดินด้วยค่ะ เป็นการเดินทางของสามเกลอหัวแข็งด้วยกันครั้งแรก 555 แถมมีที่ชาร์จโทรศัพท์มือถือด้วย เพราะกว่าจะถึงตัวเมืองสุราษฎร์ธานีก็คงจะสองทุ่มกว่า แถมยังไม่รู้เลยว่าอยู่ตรงไหน ก็อาศัยมือถือนำทางนี้แหละค่ะ คือตอนนี้มือถือคือสิ่งช่วยชีวิตที่สำคัญสุดแล้ว เช็คแล้วโรงพยาบาลเปิดถึงเที่ยงคืน ก็เลยคิดว่าคืนนี้คงได้ฉลองวันคล้ายวันเกิดสามีที่นั้นเลย เพราะเมียแมว คือสิ่งสำคัญในชีวิตของเค้าแล้วเช่นกัน ตอนนี้วิก็ปล่อยให้พะเน้าพะนอกันไปสองต่อสอง ส่วนวิก็มาหาถ่ายรูปบรรยากาศรอบๆ ระหว่างเดินทาง แล้วมานั่งพิมพ์ลง steemitหาเงินค่ายาให้เมียน้อยสุดที่รักของพวกเราอยู่
นั่งเรือผ่านเกาะสมุย สังเกตได้จากมีตึกสร้างใหญ่โตบนภูเขา ดูแล้วไม่ค่อยสวยงามเท่าไหร่ค่ะ
บ๊ายบายเกาะพะงัน ไปแค่ชั่วคราว เดี๋ยวเราก็กลับมา
ฟองคลื่นกลางทะเลอ่าวไทย
วันนี้สำหรับวิกับยานนิคเราก็ยังคิดว่าเป็นวันที่ดีและวันที่เรามีโชค เพราะถ้าเรายังวางใจ แอบหนีไปเที่ยวสมุยกันทั้งคู่เพื่อฉลองวันเกิด เราอาจจะเสียใจก็ได้ที่เราไม่ยอมอยู่กับเค้า หรือไม่พาเค้ามาหาหมอเมื่อตอนบ่าย ถึงบางคนอาจจะมองว่าซวยรับวันเกิด แต่สำหรับพวกเราไม่เคยคิดแบบนั้นเลยค่ะ เพราะเราคิดในทางที่ดีเสมอ เราหาทางแก้ปัญหาไม่มาหงุดหงิดหรือกังวลว่าทำไมต้องเจอเหตุการณ์แบบนี้ในวันเกิดยานนิค เรามีสติแก้ไขปัญหาและทำให้ดีที่สุด ที่สำคัญเราให้กำลังใจซึ่งกันและกันตลอด ดังนั้นถ้าใครอาจจะเกิดปัญหารับวันเกิดอย่าจิตตกไปค่ะ เพราะเราไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับเราในทุกๆวัน แค่มีสติ คิดบวก มีพลังดีๆ ก็จะทำให้เรามีกำลังใจที่จะแก้ปัญหาไปได้ เพราะไม่มีใครโชคดีตลอดชีวิต และไม่มีใครโชคร้ายไปทั้งชีวิตหรอกค่ะ
รูปนี้น้องๆ พม่าซื้อเสื้อให้บอสใส่ 555 ในวันคล้ายวันเกิด สงสัยคิดว่าเจ้านายชอบใส่แต่เสื้อเก่าๆ สีมอๆ เลยสงสารซื้อให้เลย 4 ตัวน่ารักกันจริงๆ
เรามาเป็นกำลังใจให้กัน ดูอย่างวิซิค่ะ ขนาดเรื่องที่คิดว่าเป็นโชคไม่ดี วิยังพลิกวิกฤตมาเป็นโอกาสถ่ายทอดเรื่องราวให้เพื่อนๆ อ่านอย่างทันเหตุการณ์เลยค่ะ 😊
ขอบคุณค่ะ
วิ
