ဒီဖက္နယ္ေရာက္ေတာ့
တရုတ္ပစၥည္းက ယိုးဒယားပစၥည္းထက္
ပိုေကာင္းပီး ပိုလည္းေစ်းျမင့္တယ္ဗ်ာ။
Panjama ေလးေတြ လွထွာဆြာ။
ကိုယ္တို ့ဆီ ဒလို လွလွပပ ေလးေတြသိပ္မေတြ ့ရဘူး။
ည၀တ္လို ့ေတာင္မထင္ရေအာင္ လွေနေရာ။
ေစ်းကလည္း တစံု ၁၃၀၀၀ ေလာက္ရွိတယ္။
အိမ္လား။
ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ကို မေတြ ့ရဘူး။
ဒါေတာင္ နယ္စပ္မိုင္းလားဘက္ေရာက္ရင္ လန္ထြက္ေနဆိုပဲ။
ဖြံ ့ျဖိ ုးတိုးတက္တာက။
ကရင္နယ္စပ္ ျမ၀တီ က တဘက္ကမ္းထိုင္းနိုင္ငံ
က်ိဴ င္းတံုက ျကားထဲ တာခ်ီလိတ္ ခံျပီးမွ တရုတ္ ၊ ထိုင္းနယ္စပ္ေရာက္တာ။ နယ္စပ္ျမိ ု့ေတြခ်င္း ယွဥ္ျကည့္ျပန္ေတာ့ ဒီဘက္က အမ်ားျကီးသာျပန္ေရာ။ အြန္း ဘယ္ဘက္က ျကည့္ျကည့္
ကိုယ္ေတြအညာကေတာ့ အိမ္ခ်င္းလည္း မယွဥ္သာ။ စီးပြားေရးခ်င္းလည္း မယွဥ္သာ။ အဓိက အေျကာင္းရင္းက စိုက္ပ်ိဴ းေရး အားျပ ုထားရတာကိုး။ Trade နဲ ့ migration အေပၚအားျပ ုနိူင္တဲ ့နယါစပ္ေတြက တိုးတက္လွတယ္။ သူေဌးအိမ္ေတြမွာ ျကည့္လိုက္ရင္
ထိုင္းတကၠသိုလ္ေတြက ဘြဲ ့ယုူထားတဲ ့သားသမီးပံုေတြခ်ိတ္ဆြဲထားလို ့ေပါ့။
အ၀တ္အစားနဲ ့အလွကုန္ပစၥည္း ဆပ္ျပာေတြကေတာ့ ျပည္မနဲ ့ယွဥ္ရင္ သက္သာတယ္။ သယ္ယူစရိတ္နဲ ့ျပန္တြက္ရင္ေတာ့ သိပ္မကြာေလာက္ေတာ့ဘူး။
