Demans (Latince de- “uzak” + mens (masdar mentis) “mantık”), düşünce bozukluğudur. Halk arasında bunama da denmektedir. Demans, beyni olumsuz olarak etkileyen bir grup semptomların tamamı için kullan bir ifadedir. Bu hastalığa sahip olanlar, sıradan bir insanın yapabildiği yemek yemek, giyinmek gibi normal aktiviteleri yaparken zorlanabilmektedirler. Duygu kontrol yeteneklerini kaybedebilirler. Beyinde hasardan kaynaklı ve ilerleyen bir bozukluktur ve kişide yaşından beklenen beyin performansını gösterememesidir.
Özellikle etkilenen bölgeler;
Durumun ileri aşamalarında ise, kişi zaman, yer ve kişi oryantasyonunu kaybetmektedir. Genel olarak yaşlı insanlarda görülüyor olsa da, yaşlanmanın doğal bir sonucu olarak görülmemelidir. Alzheimer ile karıştırılır ancak aynı durum değildir. Alzheimer, demans hastalarının yarısından fazlasını oluşturmaktadır.
Demans hastalığının ilerleyen seviyelerinde yukarı da bahsettiğimiz gibi, giyinme, yemek yeme gibi sıradan aktiviteleri yapmak zorlaşmaya başlamaktadır. Genelde hastalar agresif, huzursuz, şüpheci ve inatçı olabilirler. İlerleyen evrelerinde ise; hasta insanları tanımamaya, konuşamamaya başlar ve son evrede ise hasta yatağa bağımlı hale gelir.
Erken belirtiler olarak sayılabilecekler;
-Hafif kısa vadeli bellek değişiklikleri
-Ruh halindeki ani ve anlamsız değişimler
-Doğru sözcük bulmada zorluk çekmek
-Güvensizlik duygusunun artması
-Moralsizlik
-Kişileri hatırlamada sorun yaşamak
-Kayıtsızlık
-Değişime uyumsuzluk
Bazı nedenlere bağlı olarak gelişmiş olan demansların tedavisi olabilmektedir. Bunlar arasında; hipotiroidi, depresyon, hidrosefali, vitamin eksiklikleri yer almaktadır. Diğer demansların ise kesin bir tedavisi olmayıp, amaç ilerlemenin yavaşlatılması yönündedir.
