[Bu hikâye, okumayı çok seven, Endülüs Medeniyetini çok iyi okuyan Avusturya-Macaristan (Prusya) İmparatoru II. Friedrich’in, saray yapmak istediği arazideki bir değirmencinin itirazına öfkelenip kellesini vurmaktan vazgeçirmiştir]:
Görsel: Pixabay.com
Şimdiki İspanya topraklarında yaşayan bir medeniyet olan Endülüs Emevi Halifelerinden II. Hakem, adaleti seven bir hükümdardı. Bir de adaleti yerine getirmekte ondan geri kalmayan kadı (yargıç) vardı: Kadı Beşir, yani Yargıç Beşir! Bir zaman geldi, halife, sarayının bahçesine büyükçe bir köşk yaptırmak istedi. Fakat arsası yetmiyor, fakir bir kadına ait tarlayı da arsaya katmak gerekiyordu. Kadın tarlasını vermek istemedi fakat “kraldan fazla kralcılar”, tarla sahibi kadını hiçe sayarak sarayın arsasına kattılar. Köşk yapılıp bitmişti. Tarla sahibi kadın, gözyaşları işinde yargıca (Kadı Beşir’e) gitti, durumu bir bir anlatıp şikâyette bulundu. Kadı Beşir, şikâyetçi kadını dikkatlice dinledi; sorular sordu, konuyu tam olarak anladıktan sonra:
–“Hatun, sen hiç üzülme; ben bu adaletsizliği şimdi düzeltirim.” dedi.
Kadı Beşir, boş bir çuval aldı eline, atına bindi, gitti yeni köşkün önüne. Halife Hakem pencereden bakıyordu. Kadı Beşir:
–“Ey Halife! Bu çuvalı şuradan toprakla doldurur musun, lazım olacak da?”
Kadı Beşir’in bir yargı sürecinde olduğunu hemen anlayan halife, aşağı indi, çuvalı toprakla doldurdu. Kadı:
–“Hele, şu toprak doldurduğun çuvalı kaldır da atımın eğerinin ardına yükleyiver.”
Halife zorladı, çuvalı kaldıramadı. Bunun üzerine kadı şöyle dedi:
–“Ey halife, bu çuvaldaki toprak, fakir kadından zorla aldığın şu tarlanın küçük bir parçasıdır. Sen bunu bile kaldıramıyorsun.
Peki, yarın öbür dünyada, o koskoca tarlanın yükünü, günahını nasıl kaldıracaksın?”
Tarla, at üstünde kurulan mahkeme kararıyla, köşkle beraber asıl sahibi fakir kadına geri verildi.
© Ucan Kalp'te yayınladığımız hikâye (öykü) ve fabl türü küçük hikâyeler, uluslararası ISBN: 975-19-3267-X kayıt numarasıyla güvence altına alınmıştır. Kaynak gösterilmeden iktibas edilemez.
