လွေတာသား စကားကပ္ေတာ့ ဆရာေတာ္က လွည္းႀကံဳမတင္ခ်င္ဘူး။
စကားမမ်ားပါဘူးဆိုတဲ့ ကတိနဲ႕ လိုက္ခြင့္ေတာ့ ျပဳလိုက္သတဲ့။
လမ္းမွာ ဖြတ္တေကာင္ျဖတ္ေျပးတာေတြ႕ေတာ့ ဆရာေတာ္က ''တြင္းေအာင္းသတၱဝါမ်ား ေက်ာရိုး တယ္ရွည္သကိုး'' လို႕ ေျပာေတာ့ လွေတာသားက
''တြင္းေအာင္း သတၱဝါတိုင္း ေက်ာရိုးရွည္ရမယ္ဆို ကဏန္းေတြဆို ရထားတြဲလိုေနမွာဗ်'' လို႕ ကပ္ေျပာသတဲ့။
ဆရာေတာ္ မ်က္ေစာင္းထိုးေတာ့ လွေတာသား ျငိမ္ပု သြားေရာ။
တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ ေရတိုက္စားလို႕ ကမ္းပါးၿပိဳေနတာကို ျမင္ေတာ့
''သံေစာင္းထက္ ေရေစာင္းထက္ဆိုတာ အဲဒါေပါ့'' လို ဆိုျပန္သတဲ့။
လွေတာသား ပါးစပ္ျပင္လိုက္ေသးတယ္၊ ၿပီးမွ ျပန္ထိန္းျပီးေနလိုက္သတဲ့။
မေနလဲ ႏြားရိုက္တဲ့ ႀကိမ္က သူ႕ေက်ာျပင္ကို ေဗ်ာတင္ေတာ့မွာကိုး။
လမ္းခုလတ္မွာ လွည္းကိုရပ္ ဆရာေတာ္ကိုလဲ ဆြမ္းကပ္ဖို႕နဲ႕ ႏြားေတြလဲ အနားေပးရင္း ဇရပ္တစ္ခုမွာ စခန္းခ်ၾကသတဲ့။
''ေဟ့ဒကာ မင္းလဲ အလကားမေနနဲ႕ သြား ေရေႏြးတည္ဖို႕ ထင္းရွာေခ်'' လို႕ဆိုေတာ့ လွေတာသား ထြက္သြားတယ္။
ေတာ္ေတာ္နဲ႕ ျပန္မေရာက္။
ဆရာေတာ္က ဆြမ္းဘုန္းျပီးလို႕ ေရေႏြးေသာက္ခ်င္ေနျပီ။ ဒင္းကေပၚမလာ။
ဒါနဲ႔ေနာက္ကလိုက္သြားၾကည့္ေတာ့မွ ဒင္းက ထင္းတံုးကို ေရနဲ႕ေလာင္းေနတာ ေတြ႕ရသတဲ့။
ဒါနဲ႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ ''ဆရာေတာ္ပဲ သံေစာင္းထက္ ေရေစာင္းထက္ဆို၊ အာ့ေၾကာင့္ ဓားနဲ႕မခြဲပဲ ေရနဲ႕ပက္ခြဲေနတာ" လို႕ေျဖသတဲ့။
ဆရာေတာ္လဲ သူ႕စကားနဲ႕သူဆိုေတာ့ အံႀကိတ္ေနလိုက္ရတယ္။
ေရေႏြးမေသာက္ရေတာ့ စိတ္ကမေက်နပ္ဘူး။
ဒါနဲ႕ သူ႕ဒကာကပ္တဲ့ သေဘၤားသီးေလး အခ်ိဳတည္းရင္းက ''ပင္မွည့္သီးမ်ား တယ္ခ်ိဳသကိုးကြယ့္'' လို႕ ေရရြတ္သတဲ့။
ဆရာေတာ္ ဆြမ္းက်န္ကို ကပၸိယနဲ႕အတူဝါးေနတဲ့ လွေတာသားက ကိုက္လက္စ ငရုပ္သီးမွည့္ေလးျပၿပီး "ဆရာေတာ္ အဲဒါဆို ဒါမ်ိဳးေလးဘုန္းေပးပါလား" လို႔ဆိုသတဲ့။
ဆရာေတာ့္ ေဒါသဒီဂရီက မရေတာ့ဘူး။
ႏြားရိုက္တဲ့ ႀကိမ္ေျပးဆြဲၿပီးေဆာ္ေတာ့တာေပါ့။
ဒါကို ဆရာသမားက ပါးစပ္ကေန ''ရတနာ ႏွစ္ပါးကယ္ေတာ္မူပါ'' လို႕ ေအာ္သတဲ့။
ရတနာဆိုတာ သံုးပါးရွိတာဟ ကဲဟာ ကဲဟာ ဆိုၿပီး ဆက္တီးတာေပါ့။
ဒါကို
''ရတနာတစ္ပါးက ကိုယ့္ကိုေဆာ္ေနတာ ဘယ္လိုလုပ္ ကယ္ႏိုင္မွာလဲဘုရာ့"
လို႕ ျပန္ေျပာသတဲ့။ ။
😂😂😂
လွေတာသားပံုျပင္စာအုပ္မွေကာက္ႏႈတ္တင္ျပလိုက္ပါတယ္။
