Dlatego stwierdziłem, że wszystko zależy od pierwotnego kodu inicjującego. Jeśli jego algorytm będzie zawierał ideę opieki i bezpieczeństwa istot czysto biologicznych, w tym człowieka, to nie wygląda to źle.
W innym przypadku rzeczywiście bezduszne maszyny będą miały możliwość nas masakrować. Pocieszające może być to, że pozbawione emocji, w tym również chciwości, zazdrości, dumy, awersji, nietolerancji nie będą miały żadnych potrzeb, które w przypadku Homo Sapiens stwarzają większość naszych problemów. Czego w przypadku SI może dotyczyć jej cel działania? Zastanawiające jest czym może być zainteresowana i do czego dążyć?
Tak jak wspomniałem, logiczne wydaje się wprzęgnięcie SI jako podwykonawcy człowieka, wyposażonego w uczucia. Taki układ może zapewnić wzajemną kontrolę swoich kompetencji. Teoretycznie. Osobiście, nie optowałbym za SI jako integralny, niezależny od człowieka byt, lecz jako technologiczny komponent celem tworzenia nowego, kosmicznego gatunku. Homo Sapiens to przeżytek który spełnił swoją rolę w czasie. Czas na następny krok.