Photo By 
@tookta
@tookta✍🏻 สวัสดีค่ะ คุณเพื่อนๆ Steemians ที่น่ารัก....เมื่อวานนี้ เราได้ พูดถึง เรื่อง "ความฝัน ในวัยเด็ก" และได้เอ่ยถึง ความฝัน ของเราว่า อยากจะเป็น ทหารพราน.....แต่ทุกคน ในครอบครัว รวมทั้ง เพื่อนๆรอบข้าง ก็คัดค้าน และให้เหตุผลว่า มันเป็นความคิด ที่บ้ามาก....มีแค่ เพื่อนสนิท คนที่เรา ชวนไปด้วย เท่านั้น ที่เห็นด้วย กับเรา (เพราะบ้า พอๆกัน) สมัยเรียน ชั้นประถม นางเคยเป็น นักมวย เรามักจะ ซ้อมมวย ด้วยกัน หลังเลิกเรียน เป็นประจำ....นางได้เป็น แชมป์มวยหญิง ของโรงเรียน ในขณะที่เรา ได้รับเลือก ให้เป็น สารวัตรนักเรียน ได้ใส่ ปลอกแดง ที่แขน แหม่!..เท่ห์สุดๆเลย!...555..และนาง ยังบอกว่า "ไปไหน ไปกัน แล้วแต่เธอ ละกัน" แหม่!..เป็นเพื่อนที่ แสนดีจริงๆ...ส่วนฝ่ายค้าน ก็ให้ ความคิดเห็น ที่น่ากลัวมาก อย่างเช่น เอ็งจะต้อง ไปอยู่ ในป่าเขา เป็นเดือนๆ แล้วเอ็ง เป็นผู้หญิง มันลำบากนะ....หรือ แกจะต้อง เป็นพวกที่ ออกรบ แนวหน้า เป็นกลุ่มแรก ที่ตาย ก่อนใครนะ!....ส่วนเพื่อนๆ ผู้หญิง ก็บอกว่า ระวังนะ แกจะหาผัว ลำบาก เราถาม พวกนางว่า เกี่ยวกัน ตรงไหนวะ? นางให้ คำตอบว่า ก็ถ้าแก เป็นทหาร แกก็ต้อง ฝึกหนัก แล้วผู้ชาย ที่ไหน อยากมีเมีย ที่มีก้าม เป็นมัด และ แข็งแรงกว่าวะ?...555..ความคิด อันนี้ ขำกลิ้งเลย!
✍🏻 ตอนนั้น ไม่รู้ว่า เราไปเอา ความคิดแบบนี้ มาจากไหน รู้แต่ว่า อยากเปลี่ยนแปลง ตัวเอง และที่สำคัญ อยากตีตัว ออกห่าง เพื่อนๆขี้ยา ด้วยแหล่ะ....แต่พอมา คิดดูดีๆ อีกที ทุกสิ่ง ทุกอย่าง มันอยู่ที่ ตัวเราเอง จะโทษเพื่อนๆ พวกนั้น มันก็ไม้ถูก ซะทีเดียว ไม่แฟร์ สำหรับเขา.....ผลสุดท้าย ในปีต่อมา เราอายุ 18 ปี แม่เรา ก็กลับมา เมืองไทย และบอกว่า จะรับเรา ไม่อยู่ด้วย....เราจึง เลิกคิด ที่จะเป็น ทหารพราน และ หันไปเรียน ภาษา และดีไซน์ เสื้อผ้าแทน แต่ก็เรียน ได้สองสัปดาห์ ก็ต้องหยุด เพราะเงิน ไม่พอ ส่งน้องเรียนต่อ....เกิดเป็น ลูกคนโต ก็ต้องทน แบกรับไป..555
Thank you For all Your Upvotes and Comments,
I always deeply appreciate all of your support.
ขอบคุณทุกคะแนนโหวต + คอมเม้นท์ และกำลังใจที่มีให้กันตลอดมา
ความปรารถนาดี มีให้เพื่อนๆเสมอ
Much Love
@tookta