My Daughter and Son

สวัสดีครับทุกคนวันนี้ผมจะมาแชร์ประสบการณ์ เส้นทางของการเป็นพ่อ

.0.jpg

ส่วนตัวแล้วผมไม่เคยคิดถึงเรื่องมีลูกเลยแม้แต่น้อย วันหนึ่งแฟนบอกว่าท้องครับคำว่าครอบครัววิ่งเข้าสู่ความคิดแรก “งานแต่งจึงเกิดขึ้นเพราะต้องทำให้ถูกต้อง” หลังจากนั้นก็ดูแลกันมาจนถึงวันที่เจ้าตัวเล็กจะออกมาเจอหน้า พ่อ-แม่ ครับ

...jpg

(source: issue247)

วันนั้นประมาณเที่ยงคืนแฟนลุกเข้าห้องน้ำแล้วมีเลือดออกผสมกับเมือก(ไม่มีอาการปวดท้อง) จึงรีบพาไปหาหมอที่โรงพยาบาลที่ฝากครรภ์ ก็มีคุณหมอ (เวรกลางคืน) ตรวจเช็คสอบถามอาการ เช็คประวัติอายุครรภ์แล้วถามว่า "จะคลอดเองหรือผ่าคลอด" แฟนก็บอกคลอดเองจึงส่งตัวขึ้นห้องรอคลอดครับ

พยาบาลห้องรอคลอดก็วัดความดัน ให้เปลี่ยนชุด ตรวจปากมดลูกว่าเปิดกี่เซ็น แล้วก็ให้ยาเร่งคลอดและคอยตรวจเป็นระยะถ้าใกล้คลอดพยาบาลถึงจะตามคุณหมอ ช่วงเวลาต่อจากนี้จะปวดท้องเพราะฤทธิ์ยาเร่งคลอดครับ

ระยะเวลาจากกลางคืนล่วงเลยผ่านมาเกือบจะสิบโมงเช้า คุณหมอแจ้งปากช่องคลอดเปิดแค่ 5 ซม. ผ่าเลยมั้ย (ตอนเช้าคุณหมอประจำตัวมาแล้ว) อยากเห็นหน้าลูกเร็วๆ และไม่ต้องทนปวดท้องจึงตัดสินใจผ่า และเซ็นเอกสารยินยอมครับ คุณหมอจึงทำการผ่าคลอดตอน 10.49 น.

หลังจากผ่าคลอดเอาเด็กออกมา “เด็กไม่ร้อง หายใจแผ่ว” หมอผ่าคลอดก็เย็บแผล หมอเด็กและพยาบาลก็ทำตามขั้นตอนของเขา

เสียงคุณหมอ “เด็กร้องยัง เด็กร้องยัง” น้ำเสียงคุณหมอค่อนข้างมีความกังวล
ซักพักเด็กก็ร้อง ก็มีเสียงคุณหมอและพยาบาล “เด็กร้องแล้ว เด็กร้องแล้ว” ซึ่งคุณหมอคงจะคลายความกังวลไปได้เยอะ

(ความรู้สึกผมตอนนี้บอกไม่ถูกห่วงลูกมาก น้ำตาคลอ อธิบายความรู้สึกตอนนั้นไม่ถูก)

จากนั้นคุณหมอก็ส่งตัวเด็กไปห้องเด็กอ่อน และเข้าตู้อบเด็กอ่อน แล้วคุณหมอก็แจ้งว่า “น้องมีคะแนนตอนเกิดไม่ดี น้องไม่ร้อง หายใจแผ่ว แต่ตอนนี้น้องร้องแล้ว คุณพ่อไม่ต้องกังวลนะคะ”
(แฟนผมยังอยู่ในขั้นตอนเย็บแผล ยังไม่เห็นหน้าลูก)

เวลาหกโมงเย็นที่ห้องพักฟื้น(แฟนผม) คุณหมอแจ้งว่า “เด็กปลอดภัยแล้วนะคะ ตอนนี้อยู่ในตู้อบอยู่พรุ่งนี้เช้าเยี่ยมที่หน้ากระจกห้องเด็กอ่อนปลอดเชื้อได้” ผมกับแฟนก็ยิ้ม ดีใจมากและขอบคุณ คุณหมอ

เช้าของอีกวัน ผมรีบไปห้องเด็กอ่อนจะถ่ายรูปน่ารักๆ ของเจ้าตัวเล็กให้แม่ของเขาดู แต่ !!!

จากรอยยิ้มเปลี่ยนเป็นน้ำตา ใจสั่น กังวล หลังจากคุณหมอแจ้งว่า

“คุณพ่อคะ ทำใจดี ๆ นะคะ หมอจะแจ้งให้ทราบว่าน้องมีอาการแทรกซ้อน ชัก เกร็ง กระตุก ต้องหาที่ส่งตัวรักษาด่วน เพราะอยู่ที่นี่ค่ารักษาแพงมาก เข้าตู้อบรักษาคืนเดียวก็หมื่นกว่าบาทแล้ว (รพ.เอกชนแถวอ้อมน้อย) หมอกำลังติดต่อขอส่งตัวน้องไปที่ โรงพยาบาลเลิดสิน (ICU เด็ก)”

(source: MThai)

ลืมตาดูโลกเพียงข้ามคืน ลูกผมต้องถูกส่งรักษาตัวที่ “ICU เด็ก ที่โรงพยาบาลเลิดสิน” คุณหมอให้ยากันชักใช้เวลา 8 ชม.ถึงหยุดชัก รักษาในตู้อบ ให้อ๊อกซิเจน เจาะไขสันหลังตรวจ และอื่นๆตามแนวทางการรักษา

0..jpg

ช่วงเวลาที่ลูกผมรักษาตัวอยู่ในห้อง ICU คนเป็นแม่ก็ทำได้แค่อยู่บ้านปั๊มนมแช่ตู้เย็นเตรียมไว้ให้ลูก ตัวผมเองเลิกงานห้าโมงเย็นก็เอานมใส่กระติดน้ำแข็งไปส่งให้ลูกที่โรงพยาบาลเลิดสินทุกวัน ทุกครั้งที่ได้เห็นลูก
“ผมร้องไห้ น้ำตาไหลตลอดเวลา สงสารลูก บอกลูกให้สู้ พ่อกับแม่รออยู่”

12 วันผ่านไปได้รับแจ้งทางโทรศัพท์
"คุณหมอย้ายน้องไปห้องพักฟื้น ปลอดเชื้อ ให้พาคุณแม่ไปให้นมได้"

หลังเลิกงานผมพาแฟนไปเจอหน้าลูก คนเป็นแม่น้ำตาไหลขณะที่ป้อนนมลูกจากเต้าเป็นครั้งแรก

ผมขับรถจากพุทธมณฑลพาแฟนไปป้อนนมลูกหลังเลิกงานอยู่ 3 วันคุณหมอแจ้งว่า ผลตรวจเป็นไปในทางที่ดีน้องปลอดภัย สามารถกลับบ้านได้ (รวมระยะเวลารักษาตัวที่ โรงพยาบาลเลิดสิน 15 วัน) แต่ต้องติดตามพัฒนาการอย่างใกล้ชิด เพราะอาการชักมีผลกับระบบประสาท และสมอง