သားလာကြယ္ ခန္႕ သားခန္႔ေရ မင္းရဲ႕အဆင္း ေကာ္ဖီဆိုင္ေ႐ွ႕မွာ ရန္ျဖစ္ေနတယ္လို႕ သတင္းၾကားတယ္ ဟုတ္လား သား...
"ဟုတ္တယ္ အန္တီေရ သားလဲ အာ့ပဲေျပာေနတာ အဆင္းကို..."
"သမီးနဲ႕ျဖစ္တဲ့ သူငယ္က အရမ္းဆိုးတာဆို ဟုတ္လား သား...."
"ဟုတ္တယ္ အန္တီ အဲ့ေကာင္က မိုက္ရိုင္းတယ္ ဆိုးတယ္ သူ႕ကို ဘယ္သူမွမႏိုင္ဘူး..."
"အာ့ေၾကာင့္ အဆင္းကို သူနဲ႕မပတ္သတ္ဖို႕သားေျပာျပေနတာ..."
"ေမေမကလဲ အာ့ေကာင္သမီးကို လာေၾကာတာ သမီးက နည္းနည္းမွအေၾကာခံတာမဟုတ္ဘူး ကိုကို႕ကိုေၾကာရင္ ျပန္ေၾကာရမွေက်နပ္တာ..."
"အာ့ေတ ထားပါေတာ့ ေမေမရာ အဆင္းဗိုက္ဆာတယ္ ဘာ႐ွိလဲ ခန္႕လဲ တစ္ခါထဲ စားသြား..."
"အဆင္း ကိုယ္မစားေတာ့ဘူး ကိုယ္အဆင္းဆီေျပးလာတာဆိုေတာ့ ကိုယ္ဘာမွမယူခဲ့ရဘူး ေက်ာင္းကိုျပန္သြားရအုံးမယ္..."
"အင္းပါ ကိုရယ္ ဂ႐ုစိုက္သြားေနာ္ အန္တီကိုလဲ အဆင္းလာခဲ့မယ္ေျပာေပးေနာ္"
"အင္း ကို ေျပာလိုက္မယ္ေနာ္ အန္တီ သားသြားပီေနာ္ အဆင္း နက္ျဖန္ ကိုယ္ဆိုင္လိုက္ပို႕ေပးမယ္..."
"ဟုတ္ကဲ့ပါ ကို အဆင္းေစာင့္ေနမယ္ ေစာေစာလာေခၚေနာ္ တာ့တာ..."
"အဆင္း သမီး လာအုံး ေမေမ ေမးစရာ႐ွိတယ္..."
"ဟုတ္ ေမေမ ေမးပါ..."
"အဆင္း သမီးနဲ႔သားခန္႕က ခ်စ္သူေတျဖစ္တာ ၾကာပီေနာ္ ဘယ္ေတာ့လက္ထပ္မွာလဲ သမီးေလးလဲဘြဲ႕ရပီ သားခန္႕လဲ ဆရာ၀န္ျဖစ္ေတာ့မယ္ သားခန္႕အေၾကာင္းလဲ ေမေမတို႔ကသိပီသား ႏွစ္ဖက္မိဘေတကလဲ အတြင္းသိအဆင္းသိေတဆိုေတာ့ သမီးတို႔ကို သေဘာတူတယ္ သမီးနဲ႕သား ဘာတိုင္ပင္ပီးပီးလဲ..."
"ဟုတ္ေမေမ အခုလာမဲ့သၾကၤန္ပီးရင္ ေစ့စပ္မယ္ သူစာေမးပြဲႁပီးရင္ လက္ထပ္မယ္လို႕ တိုင္ပင္ထားတယ္ ေမေမ..."!
"အင္းအင္း သမီးေလး ေရခ်ိဳးရင္သြားခ်ိဳးေတာ့ေလ နားေတာ့..."
"ဟုတ္ ေမေမ အဆင္းအေပၚတက္ပီေနာ္....
"ဆရာ ဆရာ စုံစမ္းခိုင္းထားတာ သိပါၿပီ...."
"ေအးေျပာ သိသမ်ွ အကုန္ေျပာ..."
"သူ႕ နာမည္က ေရႊအဆင္းပါ ေကာ္ဖီဆိုင္ဖြင့္ထားပါတယ္ ဘြဲ႕ရပီးပီး ေမာင္ႏွမ၂ေယာက္႐ွိပါတယ္ သူ႕အကိုကေတာ့ သူ႕အေဖနဲ႕ ကုမၸဏီ ဦးစည္းပါတယ္ ေငြေရးေၾကးေရး အဆင္ေျပသေလာက္႐ွိပါတယ္ဆရာ ပီးေတာ့ သူ႔မွာ ခ်စ္သူ႐ွိပါတယ္ဆရာ သူ႔ခ်စ္သူနာမည္က လင္းခန္႕တဲ့ ေဆးေက်ာင္းသား
part2ပါဆ႐ာ သၾကၤန္ပီးရင္ ေစ့စပ္မယ္လို႕ သတင္းရပါတယ္ အာ့အကုန္ပါပဲဆရာ ေအာ္ ပီးေတာ့ သူက ေဒါသႀကီးတယ္ မာနႀကီးတယ္
ဘယ္သူ႕ကမွေၾကာလို႕မရဘူးတဲ့ဆရာ အဲ့ဒါ အကုန္ပါပဲ သူနဲ႕ပတ္သတ္တာ..."
"ရပီ မင္းတို႔ သြားလို႕ရၿပီ လိုအပ္ရင္ ေခၚလိုက္မယ္...."
"အဆင္း ညီမေလး တေယာက္ထဲလား လင္းခန္႕ေကာ မပါဘူးလား..."
"ခန္႕လိုက္ပို႕ တာ မမေရ ျပန္သြားတာ လိုက္ပို႕ပီး မမေကာ ဆိုင္ေတာင္မေရာက္တာၾကာပီေနာ္ ဘာသုံးေဆာင္မလဲ..."
"ေကာ္ဖီေပး အဆင္းေရ မမက အဆင္းဆိုင္ကို သိပ္ႀကိဳက္တာ အဆင္းက
စိတ္ကူးေလး ေကာင္းတယ္ေနာ္ ဆိုင္ရဲ႔ အျပင္အဆင္ေလးက မိုက္တယ္..."
"ခ်ီးက်ဴးတာ မမေရ ေက်းဇူးပါေနာ္..."
"ဘာမ်ား သုံးေဆာင္မလဲ႐ွင္..."
"မင္းသြားလို႕ရပီ ဟိုေတ်ာက္ကို လႊတ္လိုက္..."
"မရပါဘူး႐ွင့္ အဲ့ဒါ ဆိုင္႐ွင္မမေလးပါ႐ွင့္ အကိုသုံးေဆာင္ခ်င္တာေျပာပါ
အဆင္ေျပေစရပါမယ္ ႐ွင့္..."
"မလုိဘူး ဟိုေတ်ာက္ကိုေခၚလိုက္..."
"နင္ ဘာလာလုပ္တာလဲ..."
"ပိုက္ဆံလာေပးတာ..."
"ဘာ နင္ ဘာစကားေျပာတာလဲ..."
"ပိုက္ဆံလိုခ်င္တဲ့သူကို ပိုက္ဆံလာေပးတာ ဘာျဖစ္လို႔လဲ..."
"ငါ့ဆိုင္ထဲကေန အခုခ်က္ခ်င္း ထြက္သြား အခုသြား နင့္လုိေကာင္မ်ိဳးကို လက္မခံဘူး..."
"ဟ မင္းက မိုက္႐ိုင္းလွခ်ီလား ကိုယ့္ဆိုင္လာတဲ့ customer ကို ဆက္ဆံတာ ရင့္လွခ်ီလား...."
"ဟဲ့ ငါ့ဆိုင္က လူယဥ္ေက်းေတကိုပဲ လက္ခံတာ နင့္လုိ အ႐ုိုင္းအစိုင္းေကာင္ကို
လက္မခံဘူး ထြက္သြား...."
"ဘာ ဘာကြ...."
"နင့္ကို အခုခ်က္ခ်င္း ထြက္သြားလို႕ေျပာေနတယ္ေလ ထြက္သြားစမ္း အ႐ိုင္းအစိုင္းေကာင္...."
"မင္း မင္းကြာ ငါ့အေၾကာင္း သိေစရမယ္..."
ခ်စ္တို႕ေရ ဇာတ္လမ္းသေဘာေလးကိုမႀကိဳက္ၾကဘူးလား
အရင္အပုဒ္ေတေလာက္အားေပးမႈမရသလိုပဲ ႀကိဳးစားပီးေရးထားပါတယ္ေနာ္
ခ်စ္တို႔အားေပးမွ တ်ဲကအား႐ွိမွေပါ့
ခ်စ္တို႕ေ၀ဖန္ေပးမွ တ်ဲကလိုတာျပင္လို႕ရမွာေပါ့....
ေန႔သစ္လည္းတစ္ခါမေရာက္ဘူးတဲ႔ရန္ကုန္ကိုေယာင္လည္လည္နဲ႔ေရာက္လာခဲ႔သည္
'အေမ့စာအရဆိုဒီလိပ္စာဘဲ'
'ဗ်ိဳ႕ အိမ္ရွင္တို့'
'လူေလး ဘာကိစၥလည္း'
'က်ေနာ္ ဒီအိမ္ကဘၾကီးေသာင္းနဲ႔ေတြ႔ခ်င္လို့ပါသူရွိလားဟင္'
'ဘၾကီးေသာင္းဆိုတာက်ဳပ္ဘဲလူေလး ဘာကိစၥလဲ'
ေန့သစ္လည္းသူေရွ႔ကလူျဖစ္တဲ႔ဘၾကီးေသာင္းပံုစံကအသက္၆၀အရြယ္ျဖစ္ျပီးအိမ္ရွင္ျဖစ္ဟန္မတူ
'ဟို က်ေနာ္ကမႏၱေလးကေဒၚေနျခည္သားပါ ခုအေမကဆံုးသြားေတာ့ဘၾကီးဆီလာခဲ႔တာပါ'
'ေအးကြယ္ ဘၾကီးလည္းဒီမွာတာျခံေစာင့္အျဖစ္ေပါ့ အိမ္ရွင္ေတြကိုေျပာျကည့္မယ္ေလ သူတို့သေဘာတူရင္ေတာ့မင္းေနနိုင္ပါတယ္'
'သူတို့သေဘာတူမွာပါေနာ္'
'တူမွာပါသူတို့ကသေဘာေကာင္းပါတယ္ မမၾကီးနဲ႔ မမေလးကလဲြရင္ေပါ့'
'ဟုတ္ကဲ႔'
သူတို့လည္းအိမ္ထဲဝင္ျပီးအိမ္ရွင္ျဖစ္တဲ႔ဦးခြန္းမဟာ နဲ႔ ေဒၚဝတ္မႈန္ဆီေျပာေတာ့ သေဘာေကာင္းတဲ႔ဦးခြန္းမဟာကေတာ့ လက္ခံခဲ႔ျပီး ေဒၚဝတ္မႈန္ကေမာက္မာအဆင့္တန္းခဲြျခားသူပီပီမနွစ္မ်ိဳ႕ခဲ႔ပါ သို့ေသာ္ေယာက်ာၤးကိုမလြန္ဆန္နိုင္၍သာ
'ကဲ ေမာင္ရင္ကအသက္ဘယ္ေလာက္လဲ ေက်ာင္းေကာတက္ေသးလား'
'က်ေနာ့္အသက္14ပါ 8တန္းေအာင္ထားပါတယ္အန္ကယ္'
'ေအးး ဒါဆိုလည္းအန္ကယ္ေမာင္ရင္ကိုေက်ာင္းဆက္ထားေပးပါမယ္'
'အို ကိုခြန္းေနာ္ အေစခံကိုမ်ားဘာကိစၥေက်ာင္းထားေပးရမွာလဲမထားေပးနိုင္ပါဘူး'
'ဝတ္မႈန္ မင္းသေဘာကိုငါေမးလို့လား မေမးဘဲဝင္မေျဖနဲ႔ ဘာအေစခံလည္းသူလည္းလူဘဲေက်ာက္တက္ခ်င္မွာေပါ့'
'ကိုခြန္းေနာ္ မႈန္ကိုဆိုအျမဲဒီလိုဘဲ '
ေျခေဆာင့္ကာထြက္သြားေသာေဒၚဝတ္မႈန္ကိုေန႔သစ္ျကည့္ကာ သူ႔ရဲ႕ေမာက္မာမႈ့ကိုအံ႔ၾသမဆံုးျဖစ္မိသည္
'ကဲေမာင္ရင္ အန္ကယ့္ဇနီးကေတာ့အဲ႔လိုဘဲ ဒီအိမ္မွာအန္ကယ္ရယ္ အန္ကယ္ဇနီးရယ္ အန္ကယ္သမီးနွစ္ေယာက္ရယ္ ေဟာ့ဒီကထမင္းခ်က္ေဒၚလံုး ရယ္ မင္းဘၾကီးရယ္ေပါ့'
'ေအာ္ ေဒၚလံုးေရ ျမဴနဲ႔လြန္းကိုေခၚသြားေခၚပါအံုး'
'ဟုတ္ကဲ႔ အကိုေလး'
'ေဒၚလံုးေခၚမေနနဲ႔ျမဴကဒီမွာ'
'လြန္းလည္းလာပါျပီဒယ္ဒီရဲ႔'
'ကဲေမာင္ရင္ဒါကအန္ကယ့္သမီးၾကီး ျမဴဝတ္မႈန္ သမီးက၁၂ႏွစ္ သမီးငယ္ကသိပ္ခ်စ္လြန္းတဲ႔ အခုမွငါးတန္းတက္မွာ ၁၀နွစ္ဘဲရွိေသးတယ္ သမီးငယ္ကေတာ့ႏြဲ႔ဆိုးဆိုးတယ္ ေမာင္ရင္သည္းခံေပါ့'
'ဒယ္ဒီေနာ္ လြန္းဘယ္မွာဆိုးလို့လဲ'
'ဟုတ္ပါျပီဗ်ာ ကဲေမာင္ရင္ခရီးပန္းလာေရာေပါ့သြားနားေလ နက္ျဖန္ေက်ာင္းလိုက္အပ္ေပးမယ္'
'ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အန္ကယ္ အန္ကယ္ေက်းဇူးမေမ့ပါဘူး'
'ကယ္ဒါဆို အန္ကယ္လည္းအလုပ္ရွိေသးတယ္သြားအံုးမယ္'
ေန႔သစ္လည္းေကာင္မေလးနွစ္ေယာက္က္ုျကည့္ကာ သိပ္ခ်စ္လြန္းဆိုတဲ႔ေကာင္မေလးကေတာ့ အသားျဖဴျဖဴ ပါးေဖာင္းေဖာင္း ဆံပင္ရွည္ေလးနဲ႔ ခ်စ္စရာေကာင္းသည္
ျမဴဝတ္မႈန္ကေတာ့ သူ႔အေမနွင့္တစ္ပံုတည္းပင္ မ်က္နွာကခက္ထန္၍ အသားခပ္လတ္လတ္ ဆံပင္ဂုတ္ဝဲ ေျဖာင့္ေလးနွင့္ တမ်ိဳးေလးပင္ သူတို့နွစ္ေယာက္ကညီမသာေျပာသည္ တေယာက္နွင္တေယာက္ပံုစံေကာစရိုက္ေကာတျခားစီပင္ သိပ္ခ်စ္လြန္းကအန္ကယ္နွင့္တူသေလာက္ ျမဴဝတ္မႈန္ကေတာ့ မမၾကီးနွင္တူသည္
'ဟဲ႔ နင္ငါ့ကိုဘာၾကည့္ေနတာလဲ ငါ့ကိုျကည့္ရင္စိုက္မၾကည့္နဲ႔ေခါင္းငံု႔ထား နင္ကငါတို့နဲ႔အဆင့္တန္းတူတာမဟုတ္ဘူး'
'ဟုတ္ကဲ႔ပါ မမေလးက်ေနာ္ေနာက္ဆိုဆင္ျခင္ပါ့မယ္'
'မမ ကလည္းသူမ်ားကိုအဲ႔ေလာက္ျပစ္ျပစ္ခါခါမေျပာပါနဲ႔ သနားပါတယ္'
'နင္မရွည္နဲ႔ လြန္း နင့္္ကိုေျပာတာမဟုတ္ဘူး'
ဆိုကာအိမ္ေပါထပ္သို့တက္သြားေလသည္
'မမ ကအဲ႔လိုဘဲကိုကို ဒယ္ဒီကေျပာတဟ္သူကေမာက္မာတယ္ ္တ့ဲ'
'ဟုတ္လားညမေလးရဲ႕ ညမေလးကဘယ္နွတန္းတုန္း'
'လြန္းကငါးတန္းတက္မွာကိုကို'
လက္ေလးငါးေခ်ာင္းေထာင္ျပကာဟန္ပန္မူယာနဲ႔ေျပာေနပံုက အျပစ္ကင္းစင္သလိုပင္
'ဒါဆိုကိုကိုသြားေတာ့မယ္ေနာ္'
'ဟုတ္'
ဦးေနေရာင္ တေယာက္သူ့ငယ္ခ်စ္ဦးရွိတဲ႔မႏၱေလးသို့ေရာက္လာခဲ႔ တခ်ိန္ကသူမွားခဲ႔အမွားကိုေတာင္းပန္ရင္း သားေလးကိုျပန္ေခၚမယ္ေပါ့ တခ်ိန္ကမိုက္ရူးရဲစြာလုပ္ခဲ႔တာေတြကခုခ်ိန္မွာေတာ့ေနာင္တေတြေပါ့ ေနျခည္နဲ႔သားေလးေပၚသူအရမ္းမွားခဲ႔တယ္ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကိုမစံုစမ္းဘဲ ၾကားစကားေတြကိုသာနားေယာင္ခဲ႔တာအခုေတာ့ ေနျခည္ေကာသားေလးေကာကစိတ္နာေနေလာက္ေရာေပါ့ သားေလးခုွ၁၄နွစ္ေလာက္ရွိေလာက္ျပီ
ဟင္အိမ္ကေတာ့ဒီအိမ္ဘဲ ေနျခည္နဲ႔သူ႕သားေလးေနတာဒီအိမ္တဲ႔ေလ အိမ္လို့ေခၚယံု္သာသာေလးသာရွိတဲ႔အိမ္ ကိုျကည့္ကာ
'ျခည္ ရယ္မင္းအရမ္းပင္ပန္းခဲ႔မွာဘဲေနာ္ အကုန္လံုးကိုယ့္အမွားေတြပါ'
'အနီးကပ္ျကည့္ေတာ့ လူလည္းရွိပံုမေပါပါလား'
ေဘးအိမ္သို့ေမးျကည့္ရာ
'အမ ေဘးအိမ္ကေလ ေနျခည္တို့အိမ္မလား သူတို့ေရာ'
'ေအ ဟုတ္တယ္ ေနျခည္ကလြန္ခဲ႔တဲ႔တပတ္ေလာက္က သားအိမ္ကင္ဆာနဲ႔ဆံုးျပီ။