ကြြ်န္ေတာ္ႏွင့္အားလပ္ရက္

မဂၤလာပါ Steemit မွ မိတ္ေဆြမ်ား ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္နွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစဗ်ာ။
ကြ်န္ေတာ့ရဲ႕အားလပ္ရက္အေၾကာင္းျပန္လည္ဆက္ပါရေစဦးဗ်။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ဇရပ္ေပၚတြင္ ခဏေလးနားကာ အေမာေျဖၿပီးေနာက္ အထက္စက္ေတာ္ရာဘုရားရင္ျပင္ေပၚသို႔ တက္ေရာက္ဖို႔ရန္ ျပင္ဆင္လိုက္ပါေတာ့သည္။ကၽြန္ေတာ္ဇရပ္ေပၚမွ ဆင္းၿပီး ဘုရားဘက္သို႔လွည့္လိုက္ခ်ိန္တြင္ ဇရပ္ႏွင့္ကပ္လ်က္တြင္ ဘုရားဖူးျပည္သူမ်ား ေသာက္သံုးေရမ်ားရရိွႏိုင္ရန္ လွဴဒါန္းထားၾကေသာ စတီးေရတိုင္ကီတစ္လံုးအား ၀မ္းသာအားရဖြယ္ရာ ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရျပန္သည္။သို႔ေပမယ့္လည္း ကံဆိုးေနသည္က ထိုေရတိုင္ကီတြင္ ေရပိုက္မ်ားတပ္ဆင္ထားျခင္းရိွမေနျခင္းပါ။ကၽြန္ေတာ္အထင္ေျပာရရင္ေတာ့ ေရတို္င္ကီအလွဴရွင္က တိုင္ကီကိုလွဴဒါန္းထားၿပီး ေရတင္ႏိုင္ဖို႔ရန္ ပိုက္မ်ားလွဴဒါန္းတပ္ဆင္ဖို႔ရန္ အခက္အခဲမ်ားရိွေနသည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိသေလာက္ ဤေနရာဤေဒသတြင္ ေတာေတာင္မ်ားျမင့္လြန္းၿပီး လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးခက္ခဲမႈေၾကာင့္ ေရရရိွရန္မွာ အနည္းငယ္အခက္အခဲရိွေနပါသည္။
ဘုရား၏ေအာက္ဘက္ေတာင္ေစာင္းအတိုင္းဆင္းသြားပါက ေတာင္ေအာက္တြင္စမ္းေခ်ာင္းကေလးတစ္ခုေတာ့ရိွေနပါသည္။ထိုစမ္းေခ်ာင္းမွာေတာ့ ေႏြရာသီဆိုလွ်င္ ေရမ်ားခမ္းေျခာက္သြား ေရမ်ားက ဟိုတစ္အိုင္ဒီတစ္အိုင္ျဖင့္ တင္က်န္ေနသည္မ်ားသာ ရိွေနတတ္ပါသည္။ထိုစမ္းေခ်ာင္းမွေရတင္ယူမည္ဆိုလွ်င္ ထိုစမ္းကေလးအား ဘိလပ္ေျမအခိုင္အမာမ်ားျဖင့္ ေက်ာက္တံုးႀကီးမ်ားစီကာ ေရေလွာင္ႏိုင္မွအဆင္ေျပလိမ့္မည္။ေရေလွာင္ႏိုင္ေက်ာက္တံုးႀကီးမ်ားမွာ ေႏြရာသီတြင္ အဆင္ေျပႏိုင္ေသာ္လည္း မိုးရာသီတြင္ေတာ့ ရိုးေပၚမွ စီးဆင္းလာသည့္ေတာင္က်ေရမ်ားကို ခုခံကာကြယ္တားဆီးႏိုင္ဖို႔ရန္ အေတာ္ပင္ခက္ခဲေပလိမ့္မည္။ထို႔ေၾကာင့္လည္း အခုတိုင္ကီႀကီးတြင္ ေရပိုက္မ်ားတပ္ဆင္ထားျခင္းမရိွသည္ကို ေတြ႔ျမင္ရျခင္းျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ကၽြန္ေတာ္တို႔တက္လာခဲ့ရာ လမ္းတြင္ျဖတ္လာခဲ့ေသာ ေအာက္စက္ေတာ္ရာနားက ေခ်ာင္းကေရကိုတင္ယူမည္ဆိုပါကလည္း ေတာင္ကျမင့္လြန္းလွသျဖင့္ ေတာ္ရံုအင္ဂ်င္ျဖင့္တက္ႏိုင္မည္မဟုတ္ျပန္။ထို႔ေၾကာင့္အေပၚတြင္ ေရရရိွရန္အေတာ္ကေလး အခက္အခဲရိွေနပါေတာ့သည္။
ကၽြန္ေတာ္လည္းထိုတိုင္ကီႀကီးကို ၾကည့္ကာ တိုင္ကီႀကီးတြင္ေရပိုက္မ်ားကို အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔စြာတပ္ဆင္ႏိုင္ဖို႔ရန္ အလွဴရွင္ႀကီးမ်ား ျမန္ျမန္ေပၚေပါက္လာႏိုင္ပါရန္ဆုေတာင္းေနရံုမွတစ္ပါး ဘာမွေတာ့လုပ္ေပးႏိုင္ျခင္းမရိွခဲ့ပါ။ကၽြန္ေတာ္ထိုေရတိုင္ကီႀကီးေက်ာ္လြန္ကာ ေျခလွမ္းမ်ားလွမ္းလိုက္ခ်ိန္တြင္ေတာ့ ဘုရားဖူးဧည့္သည္မ်ား ေခါင္းေလာင္းထိုးလွဴဒါန္းမႈမ်ားျပဳလုပ္ႏိုင္ရန္ ေခါင္းေလာင္းတစ္ခုအား အလွဴရွင္မိသားစုတစ္စုမွလွဴဒါန္းထားသည္ကိုလည္း ၀မ္းသာၾကည္ႏူးဖြယ္ေတြ႔ရိွရျပန္ပါသည္။ဘုရားဖူးျပည္သူမ်ားကလည္း မိမိတို႔သဒၵါတရားရိွရင္ရိွသေလာက္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေလး လွဴဒါန္းထားသည္မ်ားကိုေတြ႔ရိွပံုေထာက္လွ်င္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္းေတာ့ ဤဘုရားသို႔လာေရာက္ဖူးေျမာ္ၾကသူမ်ားျပားလာသည္ကို ေတြ႔ရိွရပါေတာ့သည္။
ကၽြန္ေတာ္လည္းအထက္စက္ေတာ္ရာဘုရားရင္ျပင္သို႔ တက္ေရာက္ကာ ဦးခ်ၿပီးေနာက္ ဘုရားေျခေတာ္ရာအား ၾကည္ညိဳမဆံုးႏိုင္ဘဲ အခ်ိန္အနည္းငယ္ၾကာသည္အထိဖူးေျမာ္ေနမိပါေတာ့သည္။ကၽြန္ေတာ္ဤေနရာသုိ႔ေရာက္တိုင္း စိတ္ထဲကေက်နပ္သည္အထိ ဖူးေျမာ္ၿပီးမွသာလွ်င္ ျပန္လာေလ့ရိွတတ္ပါသည္။ကၽြန္ေတာ္ေရာက္တိုင္းလည္း ဖူးေျမာ္မ၀ျဖစ္ေနေလ့ရိွတတ္ျပန္သည္။ထိုေနရာသို႔ေရာက္လွ်င္ စိတ္မ်ားအလိုလိုေအးခ်မ္းလာသလိုပင္ခံစားရကာ ေအးေအးလူလူအနားယူခ်င္စိတ္မ်ားကလည္း တဖြဖြျဖစ္ေနခဲ့ရပါေတာ့သည္။ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘုရားဖူးၿပီးအဆင္းတြင္ေတာ့ အရင္ေရာက္ရိွခဲ့ၾကၿပီးျဖစ္ၾကေသာ ဘုရားဖူးမ်ားမွ လုပ္ေဆာင္သြားခဲ့ၾကေသာအရာတစ္ခုကို ထပ္မံေတြ႔ရိွခဲ့ရျပန္ပါသည္။ထိုအရာမ်ားသည္ကား ေက်ာက္ခဲေလးမ်ားကို ထပ္ဆင့္ကာျပဳလုပ္ထားၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။သူတို႔ျပဳလုပ္ထားၾကသည္မ်ားမွာ သူတို႔ယံုၾကည္ခ်က္ႏွင့္ သူတို႔ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကပံုရပါသည္။အဓိပၸာယ္ကေတာ့ ေက်ာက္ခဲေလးမ်ားကို ထပ္ဆင့္ကာ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ဤေနရာသို႔ ေရာက္ႏိုင္သည္ရိွေအာင္ ျပဳလုပ္ထားခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ကၽြန္ေတာ္လည္း ထိုအရာမ်ားကို ျမင္ကာစိတ္၀င္စားမိသျဖင့္ ကိုယ္တိုင္ပင္ျပဳလုုပ္ထားခဲ့ပါေသးသည္။ဘယ္လိုျဖစ္ေစကာမူ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေနာက္ထပ္အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဤဘုရားသို႔လာေရာက္ဖူးေျမာ္လိုစိတ္မ်ားရိွေနပါေသးသည္။ကၽြန္ေတာ္၏ေတာင္းဆုမ်ားလည္း ျပည့္ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ေနမိခဲ့ပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္ထိုေက်ာက္ခဲေလးမ်ားကို တင္ၿပီးေနာက္ ေတာင္ေအာက္သို႔ျပန္လည္ဆင္းလာၾကပါေတာ့သည္။ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ေအာက္ဘက္သို႔ျပန္ဆင္းေသာအခါတြင္ အတက္တုန္းကလိုမ်ိဳး ပင္ပန္းျခင္းအလ်ဥ္းမရိွေတာ့ေပ။အဆင္းေပမို႔ သာသာယာယာ ေအးေအးေဆးေဆးပင္ဆင္းလာခဲ့ၾကေပေတာ့သည္။ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း စကားတေျပာေျပာျဖင့္ ဆင္းမွန္းမသိဆင္းလာၾကေသာအခါ ေအာက္စက္ေတာ္ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ႏွင့္ ေဘးကေခ်ာင္းကေလးကိုပင္ျပန္လည္ေတြ႔ျမင္လာရပါေတာ့သည္။ကၽြန္ေတာ့ဆရာသမားႏွင့္ ကားသမားကေတာ့ ေခ်ာင္းကမ္းစပ္က ေသာင္ျပင္တြင္ ဓါတ္ပံုမ်ားလည္း အမွတ္တရရိုက္ၾကပါေတာ့သည္။ကၽြန္ေတာ့ကိုလည္း လာရိုက္ဖို႔လွမ္းေခၚၾကပါေသးသည္။ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဒီဘုရားသို႔ မၾကာမၾကာေရာက္တတ္သည္မို႔ မရိုက္ခ်င္ေတာ့သျဖင့္ သူတို႔ကိုသာထိုင္ေစာင့္ေနခဲ့ရျပန္သည္။
သူတို႔လည္း ဓါတ္ပံုရိုက္ၿပီး ေအာက္စက္ေတာ္ရာဘုရားသုိ႔ ဆက္လက္သြားၾကျပန္ပါသည္။ေအာက္စက္ေတာ္ရာသုိ႔ သြားေရာက္ရာ လမ္းကေလးကိုေတာ့ ဘုရားျပည္သူမ်ား အလြယ္တကူျဖတ္သန္းသြားလာႏိုင္ရန္အတြက္ ၀ါးျခမ္းျပားကို အခင္းကေလးမ်ားျပဳလုပ္ကာ တံတားကေလးအျဖစ္ျပဳလုပ္ေပးထားသည္ကို ေတြ႕ရိွရျပန္ပါသည္။ေဒသခံမ်ားေျပာပံုအရေတာ့ ထုိ၀ါးတံတားေလးမ်ားကို ႏွစ္စဥ္ျပဳလုပ္ရသည္ဟု သိရိွရျပန္ပါသည္။ထိုသုိ႔သြားလာဖုိ႔ရန္အတြက္ တံတားမ်ားကိုအခိုင္အမာျပဳလုပ္ထားရန္လည္း မလြယ္ကူလွေပ။ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိုးရာသီမ်ားတြင္ ထိုေခ်ာင္းသည္လည္း ရိုးမေပၚမွစီးဆင္းလာေသာ ေတာင္က်ေရမ်ားေၾကာင့္ ဘုရားေျခေတာ္ရာတည္ရိွရာ ေက်ာက္ေဆာင္ႀကီးသည္ပင္ နစ္ျမဳပ္သြားရသည္ဟု ေျပာၾကျပန္ပါသည္။ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း ၀ါးတံတားေလးမ်ားကိုပင္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္းျပဳလုပ္ေနရသည္ဟု သိရိွခဲ့ရပါသည္။
ဘုရားေျခေတာ္ရာတည္ရိွရာေက်ာက္ေဆာင္ေပၚသို႔ေရာက္သြားခ်ိန္တြင္ေတာ့ အလွဴခံလ်က္ရိွေသာ ေဂါပကလူႀကီးမ်ား သံုးေလးေယာက္ခန႔္အလွဴခံေနသည္ကိုေတြ႕ရိွရျပန္ပါသည္။ဘုရားေက်ာက္ေဆာင္ေပၚတြင္ မိုးထားေသာ ဓနိမ်ားႏွင့္ အျပင္ကလာေသာေလေအးမ်ားကို ခံစားရသည္မွာ ဘုရားျပည္သူမ်ားအားလံုး စိတ္ႏွလံုးေအးခ်မ္းေစမွာ အမွန္ပင္ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ဘုရားဖူးၿပီးေနာက္ မိမိတို႔တတ္ႏို္င္သေလာက္ အလွဴေငြမ်ားကို အလွဴခံပံုးမ်ားထဲသို႔ထည့္ကာ ကုသိုလ္ယူခဲ့ၾကပါသည္။ေဂါပကလူႀကီးမ်ားမွလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔အား ေရေႏြးၾကမ္းမ်ားျဖင့္ ဧည့္ကာ ဘုရားသမိုင္းေၾကာင္းမ်ားကို သိရိွသေလာက္ေျပာျပၾကေပေတာ့သည္။လူႀကီးမ်ားေျပာျပေသာ သမိုင္းေၾကာင္းမ်ားကို နားေထာင္ၿပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ဘုရားမွျမင္ရေသာ သဘာ၀ရႈခင္းမ်ားကို ဖုန္းကိုယ္စီျဖင့္ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ၾကျပန္ပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ဘုရားတြင္ထပ္မံအနားယူၿပီးေနာက္ျပန္လည္ဆင္းလာၾကပါေတာ့သည္။ဘုရားမွဆင္းလာၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငါးစာမ်ား ၀ယ္ယူကာ ထိုေခ်ာင္းတြင္ရိွေသာ ငါးမ်ားအား အစာမ်ားေကၽြးကာထပ္မံ ကုသိုလ္ယူခဲ့ၾကျပန္ပါသည္။ငါးမ်ားမွာလည္း အေတာ္ကေလးပင္ ေပ်ာ္ရႊင္ပံုရကာ အူးျမဴးေနၾကပါေတာ့သည္။ငါးကေလးအခ်င္းအခ်င္းအစာမ်ား လုယက္စားေသာက္ေနၾကသည္မွာ အလြန္ပင္၀မ္းသာပီတိျဖစ္ရေသာ ျမင္ကြင္းတစ္ခုပင္ျဖစ္ေနပါေတာ့သည္။ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ငါးစာေကၽြးၿပီးေနာက္တြင္ေတာ့ ဘုရားမွျပန္လည္ထြက္ခြာဖို႔ျပင္ဆင္ၾကပါေတာ့သည္။
စာဖတ္သူ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစဟု ဆုေတာင္းရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္ပါရေစ။

Writter @theinzawlin
MSC - 128