"အေဖ့ရဲ႕ အလင္းေရာင္ျခည္" (ယခင္အပတ္မွအဆက္)
ယခင္အပတ္မွ https://steemit.com/myanmar/@tharpauk/aepayae-alngeyaangyakhny
ဒီေန႕ ဦးသိန္းေမာင္တစ္ေယာက္ ညကအလုပ္ျပန္ေနာက္က်တဲ့အတြက္ အိပ္ယာထေနာက္က်ျပီး ဆုိကၠားဂိတ္ကုိ ေနာက္က်မွေရာက္လာပါတယ္။
“ဗ်ိဳ႕ ကုိသိန္းေမာင္ ဒီေန႕ေနာက္က်လွခ်ည္လားဗ်”
“ဟုတ္တယ္ဗ်ာ ညကေနာက္က်မွအိပ္ေတာ့ မနက္မထႏိုင္လုိ႕ပါဗ်ာ”
“ခင္ဗ်ားလဲ အလုပ္ေတြတအားလုပ္တယ္ေနာ္ ကုိယ့္က်န္းမာေရးကုိလဲ ဂရုစုိက္ဦး အသက္ကမငယ္ေတာ့ဘူး”
“’ဒါနဲ႕ ခင္ဗ်ားသားလင္းေဖကုိ ကားမွတ္တုိင္မွာ ေကာင္းမေလးတစ္ေယာက္က ကားတစ္စီးေပၚ လက္ဆြဲျပီး ေခၚသြားတာေတြ႕လုိက္တယ္ဗ်”
“ခင္ဗ်ား မ်က္စိမွားတာေနမွာပါဗ်ာ က်ဳပ္သားမွာ အဲလုိအေပါင္းအသင္းမရွိေလာက္ပါဘူး”
“ခင္ဗ်ားကသာ မရွိဘူးေျပာတာ ဟုိမွာ ေကာင္မေလးက လက္ကုိအတင္းဆဲြေခၚေတာ့ ခင္ဗ်ားသားပါသြားတာကုိ က်ဳပ္ကုိယ္တုိင္ျမင္ခဲ့တာ မမွားပါဘူးဗ်ာ ကုိယ့္သားကုိလဲေမးၾကည့္ပါဦး”
“ဟုတ္ရဲ႕လားဗ်ာ အဲဒါဆုိလည္း အိမ္ေရာက္မွေမးၾကည့္ရဦးမယ္” ဦးသိန္းေမာင္တစ္ေယာက္ ၾကားလုိက္ရတဲ့စကားေၾကာင့္ နည္းနည္းအံ့ၾသသြားပါတယ္။ သူ႕သားတြင္ အဲလုိအေပါင္းအသင္းမ်ိဳးရွိတယ္လုိ႕ေျပာသံမၾကားဘူးပါ။ဧကႏၱ သားေလးရဲ႕ခ်စ္သူမ်ားလားဟု အေတြးသံသယေတြ၀င္ေနပါတယ္။
ညေန လင္းေဖေက်ာင္းကျပန္လာေတာ့ သူ႕အေဖ ဒီေန႕အေစာျပန္လာတာကုိအ့ံၾသစြားေတြ႕လုိက္ရပါတယ္။ အရင္ရက္မ်ားဆုိ အေဖသည္ ၉နာရီ၀န္းက်င္မွ ျပန္လာတတ္တာမ်ိဳးပါ။
“အေဖ ဒီေန႕ေစာလွခ်ည္လား ဘာျဖစ္လုိ႕လဲ ေနမေကာင္းလုိ႕လား”
“မဟုတ္းပါဘူးကြာ သားကုိအေဖေမးစရာရွိလုိ႕ ေစာင့္ေနတာပါ”
“ဘာေမးမလုိ႕လဲအေဖ ေမးေလ”
“ေအး မနက္က မင္းကုိ ေကာင္းမေလးတစ္ေယာက္က လက္ဆြဲျပီး ကားေပၚပါသြားတာေတြ႕လုိက္တယ္တဲ့ အဲဒါသိခ်င္လုိ႕ပါ”
“ေအာ္ အဲဒါလား သားတုိ႕အတန္းထဲက သူငယ္ခ်င္းပါ မနက္က သားကားမွတ္တုိင္မွာ ေစာင့္ေနတုန္း လမ္းႀကဳံလုိ႕ အတင္းဆြဲေခၚတာ မလုိက္ပါဘူးေျပာလဲ မရလုိ႕ လုိက္သြားရတာပါ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး”
“အဲဒါဆုိ သူငယ္ခ်င္းေတြလုိ႕ေျပာတာလား”
“ဟုတ္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းပါ”
“သူငယ္ခ်င္းဆုိျပီးတာပါဘဲ အေဖက သားေက်ာင္းမျပီးခင္မွာ လမ္းေၾကာင္းမွားမွာစုိးလုိ႕သတိေပးတာပါ သားကုိမယုံလုိ႕မဟုတ္ပါဘူး၊ အေဖတုိ႕အေျခအေနကုိသားလဲသိသားဘဲ သားဟာအေဖ့ရဲ႕ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္ေလးပါ ၊အေဖ့ရဲ႕ ေရာင္ျခည္ေလး အခ်ိန္မတုိင္ခင္ အေမွာင္မဖုံးေစခ်င္လုိ႕ပါ”
“သားနားလည္ပါတယ္အေဖ အေဖရဲ႕ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ကုိသားမဖ်က္စီးပါဘူး ကတိေပးပါတယ္”
ဒီလုိႏွင့္ လင္းေဖလဲ ၀တီႏွင့္ခပ္တန္းတန္းသာေနခဲ့ပါသည္။ဖခင္၏ျဖစ္ေစခ်င္ေသာ ပညာတတ္ျဖစ္ေစရန္ အပင္ပန္းခံ ေက်ာင္းထားေပးျခင္းကုိ အလဟသမျဖစ္ေစလုိပါ။တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လဲ လင္းေဖတစ္ေယာက္ လူငယ္ပီပီ တစ္ျခားေသာေက်ာင္းသားမ်ားလုိလြတ္လြတ္လပ္လပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနခ်င္မိပါသည္။ဒီလုိနွင့္ လင္းေဖအတြက္ေတာ့ တကၠသုိလ္ကုိ တစ္ရက္ျပီးတစ္ရက္ကုန္ဆုံးရင္း ရုိးရွင္းစြာျဖတ္သန္းခဲ့ပါသည္။
တစ္ေန႕ လင္းေဖတစ္ေယာက္ ေက်ာင္းသုိ႕လာရင္း အခန္းအ၀င္၀တြင္ ၀တီနွင့္ဆုံမိျပီး
“ဟဲ့ လင္းေဖ လာျပီလား”
“ေအး”
“အတန္းမစေသးလုိ႕ ငါတုိ႕ကန္တင္းဘက္သြားမလုိ႕ လုိက္ခဲ့ပါလား”
“ငါမလုိက္ေတာ့ပါဘူးဟာ နင္တုိ႕ဘဲသြားၾကပါ”
“လင္းေဖ နင္အျမဲတမ္း ငါတုိ႕ေခၚတိုင္းမလုိက္ဘူးေနာ္ ဒီတစ္ခါေတာ့လုိက္ခဲ့ပါဟာ ငါတုိ႕ေကၽြးမွာပါ၊” “ဟုတ္သားဘဲ လင္းေဖရယ္ မိန္းကေလးကဒီေလာက္ေခၚေနတာ အားနာဖုိ႕ေကာင္းပါတယ္ လုိက္ခဲ့လုိက္ပါ”ဟု ၀တီ၏သူငယ္ခ်င္းမ်ားကပါ ၀ုိင္း၍ေျပာၾကေလသည္။လင္းေဖလဲ မတတ္သာဘဲ လိုက္ခဲ့ရေလသည္။ ကန္တင္းေရာက္ေတာ့လဲ အျခားသူငယ္ခ်င္းမ်ားမွ သြားစရာရွိဟုဆုိကာ သူတုိ႕၂ေယာက္အား ထားခဲ့ၾကပါသည္။ လင္းေဖ ၀တီကသူ႕အေပၚတြင္ အေလးေပးဆက္ဆံေနသည္ကုိ သူသတိထားမိပါသည္။ဒါေပမယ့္ သူ႕အေျခအေနႏွင့္ ၀တီတုိ႕အေျခအေနမွာကြာျခားသလုိ ဖခင္၏ရည္မွန္းခ်က္မ်ားကို မပ်က္စီးေအာင္ လင္းေဖတစ္ေယာက္ကင္းကင္းရွင္းရွင္းသာေနခဲ့ပါသည္။
ဒီလုိႏွင့္ လင္းေဖတုိ႕ေက်ာင္း၌ ဂ်ပန္ကုမၸဏီတစ္ခုမွ ပညာသင္ဆုေပးမည္ဟု ေၾကျငာခဲ့ပါသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ပညာသင္ဆုေလွ်ာက္ရန္ ကုိယ္စီကုိယ္စီျပင္ဆင္ၾကရာ လင္းေဖတစ္ေယာက္လဲ ပါ၀င္ခဲ့ပါသည္။ဒီပညာသင္ဆုရလွ်င္ လင္းေဖ အေဖရဲ႕ရည္မွန္းခ်က္ကုိျဖည့္ဆည္း ႏုိင္ရန္ျဖစ္သည္။
ဒီေန႕လဲ လင္းေဖ ၀တီတုိ႕ေခၚ၍ ကန္တင္းသို႕လုိက္ခဲ့ရျပန္ပါျပီ။ကန္တင္းတြင္ လင္းေဖတုိ႕ထုိင္ေနခ်ိန္
“၀တီက ဒီမွာေရာက္ေနတာကုိ ကုိယ္ကေတာ့ရွာလုိက္ရတာ ၀တီရယ္”
“ဟင္ ကုိမင္းညိဳ ရွင္ဘယ္ကေနေရာက္လာတာလဲ”
“ေအာ္ ၀တီေလးဆီကုိလာတာေပါ့ ဒါနဲ႕ ဒီေကာင္ကဘယ္သူလဲ”
“အတန္းထဲက သူငယ္ခ်င္းပါ ဘာျဖစ္လုိ႕တုန္း”
“သူငယ္ခ်င္းဆုိေတာ့ ေတာ္ေသးတာေပါ့ တစ္ျခားသာဆုိ၇င္ေတာ့ ကုိယ့္အေၾကာင္းသိတယ္ေနာ္၊မင္းကုိလဲ သတိေပးထားမယ္ ၀တီနဲ႕ကင္းကင္းေနပါ ၀တီးနဲ႕ငါက လူႀကီးခ်င္းသေဘာတူထားတာ”
“အဲဒါ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ဘာဆုိင္တုန္း ဘလိုင္းႀကီးပါလား”
“ေအး ဆုိင္မွာစုိးလုိ႕ ႀကိဳေျပာထားတာ”
“ကုိမင္းညိဳ ရွင္ေအးေအးေဆးေဆးျပန္ရင္ေကာင္းမယ္ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ျပႆနာမရွာပါနဲ႕”
“၀တီကျပန္ဆုိေတာ့လဲ ကုိယ္ျပန္ပါ့မယ္၊ ဒီတစ္ပတ္ပိတ္ရက္၀တီတုိ႕အိမ္ကုိ ကုိယ္လာခဲ့မယ္ ကုိယ္သြားျပီေနာ္”
“၀တီဘာလဲဟ အဲလူက” ၀တီ သူငယ္ခ်င္းမွေမးလုိက္သည္။
“ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးဟာ အလကား လူႀကီးခ်င္းစကားေျပာထားတယ္ဆုိျပီး လာလုပ္ေနတယ္”
“လင္းေဖ ငါေတာင္းပန္ပါတယ္ဟာ”
“ရပါတယ္”
ဒီလုိနွင့္ တစ္လၾကာျပီးေနာက္ ဒီေန႕မနက္တြင္ လင္းေဖတုိ႕ေက်ာင္းတြင္ ပညာသင္ဆုရရွိေသာစာရင္းမ်ားကုိ ေၾကျငာထားေလသည္။ေက်ာင္းသားမ်ားလဲ ေၾကျငာထားေသာစာရင္းကုိ တုိးေ၀့၍ ၾကည့္ေနၾကေလသည္။ လင္းေဖတစ္ယာက္လဲ ေၾကျငာထားေသာဆုရရွိသူစာ၇င္း မိမိမွပါပါ့မလားဟူေသာစိတ္ျဖင့္ ရင္မ်ားခုန္ေနပါသည္။ လင္းေဖလဲ အျခားေက်ာင္းသားမ်ားလုိ ဆုရရွိသူမ်ားစာရင္းကုိ တုိးေ၀႕၍ ၾကည့္လုိက္ပါသည္။လင္းေဖ ဆုရရွိေသာစာရင္းကုိ ျမင္ရေသာအခါ စိတ္ထဲတြင္ မယုံႏုိင္သလုိ အိပ္မက္မက္ေနသလုိ ျဖစ္ေနျပီး ေသခ်ာေအာင္ထပ္ၾကည့္ျပီးမွ စိတ္ထဲတြင္ ၀မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ ေျပာမျပႏုိင္ေအာင္ျဖစ္ခဲ့ျပီး “ေဟး….. ငါပါတယ္ကြ” ဆုိျပီး ထေအာ္မိလုိက္ပါသည္။ထုိအခ်ိန္တြင္ ၀တီတုိ႕သူငယ္ခ်င္းအုပ္စုလဲ ေရာက္လာျပီး
“ဟယ္ လင္းေဖ နင္ပညာသင္ဆုရတာ ၀မ္းသာပါတယ္”
“ေအး ေက်းဇူးပါဟာ”
“လင္းေဖ ငါတုိ႕ကုိ မုန္႕လုိက္ေကၽြး နင္ပညာသင္ဆုရတာဆုိေတာ့” ဆုိျပီး ၀တီတုိ႕သူငယ္ခ်င္းအုပ္စု တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ၀ုိင္း၍ေျပာၾကေလသည္။လင္းေဖလဲ ေကၽြးခ်င္ေပမယ့္ သူမွာပုိက္ဆံမရွိတဲ့အတြက္ အခက္ေတြ႕ေနပါတယ္။ ဒါကုိရိပ္စားမိတဲ့ ၀တီက
“ဟယ္ နင္တုိ႕ကလဲ စားမယ္ဆုိတာခ်ည္းဘဲ တစ္ဘက္လူကုိလဲ ၾကည့္ၾကပါဦးဟ”
“လာ လာ ငါဘဲ လုိက္ေကၽြးမယ္ ဒီေလာက္စားခ်င္ေနရင္ လင္းေဖနင္လဲလုိက္ခဲ့ပါ ငါေကၽြးမွာပါဟ” ဒီလုိနဲ႕ ကင္းတန္းကုိ အုပ္စုလိုက္ခ်ီတက္ၾကပါေတာ့တယ္။လင္းေဖတုိ႕ ကန္တင္းထုိင္ေနတုန္း
“၀တီ တုိ႕က ဒီမွာေရာက္ေနၾကတာကို္း ၊ ေအာ္ ဒီေကာင္ပါပါတာလား ၊ေဟ့ေကာင္ မင္းနားမလည္ဘူးလား မင္းကုိအရင္တစ္ခါေျပာထားတာ ၀တီနဲ႕ ကင္းကင္းေနပါလုိ႕”
“ကိုမင္းညိဳ ရွင္ဘာေတြေျပာေနတာလဲ လင္းေဖကကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းေနာ္”
“၀တီကသာ သူငယ္ခ်င္းေျပာေနတာ ဟုိေကာင္ဘက္က သူငယ္ခ်င္းမဟုတ္ႏုိင္ေလာက္ဘူး”
“ေဟ့လူ ခင္ဗ်ားဘာစကားေျပာတာလဲ က်ဳပ္တုိ႕က ရုိးရုိးသားသားဗ်”
“ဘာရိုးရုိးသားသားလဲ ၀တီတုိ႕ခ်မ္းသာတာသိလုိ႕ ကပ္ေနတာမဟုတ္လား”
“ဘာဗ် ခြပ္”
“အြန္႕” လင္းေဖစိတ္တုိသြားျပီး ကုိမင္းညိဳကုိ လက္သီးျဖင့္မ်က္ႏွာကုိထုိးလုိက္ပါသည္။
“ကုိမင္းညိဳေတာ္ေတာ့ ရွင္သက္သက္မဲ့ျပႆနာလာရွာေနတာလား ရွင္ျပန္ရင္ေကာင္းလိမ့္မယ္”
“ေအး ၀တီမ်က္ႏွာေၾကာင့္ ဒီတစ္ခါမင္းသက္သာသြားတယ္ ေနာက္တစ္ခါမင္းသတိထားေန ကုိယ္သြားမယ္၀တီ” မင္းညိဳ မေက်နပ္နွင့္ထြက္သြားလုိက္ပါသည္။
“လင္းေဖ ငါေတာင္းပန္ပါတယ္ သူက မိဘကပုိက္ဆံရွိတယ္ဆုိျပီး လူတကာကုိ ျပႆနာရွာေနတာ ဘာမွေကာင္းတဲ့လူမဟုတ္ဘူး ဆုိသြမ္းေပေတေနတာ” ဒီလုိနဲ႕ ကင္တန္းမွာ လင္းေဖနဲ႕ မင္းညိဳ ျပႆနာျဖစ္ျပီး အတန္းဆီကုိျပန္လာခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္။
လင္းေဖ ဒီေန႕ အေဖစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ပညာသင္ဆုရတဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပဖုိ႕ရန္အိမ္ကုိျမန္ျမန္ ျပန္လာခဲ့ပါသည္။ ဒီေန႕မွ အေဖက ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ျပန္မလာပါ။ည ၉နာရီလဲထုိးခါနီးပါျပီ ။ဒါနဲ႕ လင္းေဖလဲ လမ္းထိပ္ဘက္ကုိ အေဖ့ကုိေစာင့္ရန္ ထြက္လာခဲ့ပါသည္။ထုိအခ်ိန္တြင္ မင္းညိဳတုိ႕အုပ္စု ဘယ္ကေရာက္လာသည္မသိပါ
“ေဟ့ေကာင္ေတြ ဒီေကာင္ေပါ့ ေန႕လည္က ငါ့ကုိထိုးသြားတာ”
“’ဒီမွာ ကုိမင္းညိဳ ကၽြန္ေတာ္ေအးေအးေဆးေဆး ေနပါရေစ ကုိယ့္လမ္းကုိသြားၾကပါ”
“ဘာကြ ေအးေအးေဆးေဆးေနခ်င္လုိ႕ပါ ဟုတ္လား မင္းေန႕လည္တုန္းက ဒိလုိမဟုတ္ပါဘူး ခုမွဘာတုန္း ေၾကာက္ေနျပီလား ေဟ့ေကာင္ေတြ ဒီေကာင့္ကုိ ပညာေပးလုိက္စမ္းကြာ”
“ဟာခ်ကြာ ခြပ္ အြန္႕ ဒုတ္ အား ခြပ္ “ အမ်ားနွင့္တစ္ေယာက္ လင္းေဖတစ္ေယာက္ ျပန္လည္ခုခံရန္ မလြယ္ပါ။အဲဒီအခ်ိန္တြင္ ဦးသိန္းေမာင္ေရာက္လာျပီး
“ေဟ့ ေဟ့ေကာင္ေတြ ဘာလုပ္တာတုန္း”
“ဟာ အဲအဖုိးႀကီးပါခ်ကြာ” ဒီအခ်ိန္တြင္ မင္းညိဳတုိ႕အုပ္စုမွ ဓါးျဖင့္ လင္းေဖကုိထုိးမည့္အခ်ိန္တြင္
“သား ….. “
“စြက္”
“အြန္႕”
“အေဖ …..”လင္းေဖကုိ ထုိးမည့္ဓါးေရွ႕မွ ဦးသိန္းေမာင္ သားကုိကာကြယ္ေပးရင္း ဓါးျဖင့္အထုိးခံလုိက္ရပါသည္။ထုိအခ်ိန္တြင္ ရပ္ကြက္ထဲမွ လူအုပ္စုေရာက္လာေသာေၾကာင့္ မင္းညိဳတုိ႕အုပ္စုလဲ ထြက္ေျပးသြားပါသည္။
“အေဖ အေဖ သတိထားပါေနာ္ အေဖအားတင္းထားပါ သားေဆးရုံပုိ႕ေပးမယ္ေနာ္”
“သား ဘာမွမျဖစ္ဘူးေနာ္ အေဖအေၾကာင္းအေဖသိပါတယ္ အေဖ မေနရေတာ့ဘူးဆုိတာ သိပါတယ္သားရယ္”
“အေဖ ဘာမွမျဖစ္ရဘူး ဒီေန႕ သား ပညာသင္ဆုရတယ္ဆုိတာအေဖ့ကုိေျပာမလုိ႕ ေစာင့္ေနတာ အေဖ့ရည္မွန္းခ်က္ေတြျပည့္ေတာ့မွာပါအေဖရယ္”
“၀မ္းသာလုိက္တာသားရယ္ အေဖေပ်ာ္လုိက္တာ အေဖရဲ႕ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ ေရာင္ျခည္ေလးျဖစ္ေအာင္သားလုပ္ေပးပါေနာ္”
“သားကတိေပးပါတယ္ အေဖ”
“ အေဖသားကုိ ယုံ…..ယုံ … ယုံပါတယ္……”ဆုိျပီး ဦးသိန္းေမာင္တစ္ေယာက္ လူကေလာကၾကီးကေန အျပီးအပုိင္ထြက္ခြာသြားပါတယ္။
“အေဖ ……..အေဖ သားကုိတစ္ေယာက္ထဲ ထားခဲ့ျပီလား အေဖရဲ့ရည္မွန္းခ်က္ေတြျပည့္ေအာင္မေစာင့္ေတာ့ဘူးလား အေဖ…………” လင္းေဖတစ္ေယာက္ အရူးတစ္ပုိင္းလုိ ေအာ္ဟစ္ေနေပမယ့္ သူ႕ရဲ႕အေဖကေတာ့ မၾကားႏုိင္ေတာ့ပါ။လင္းေဖတစ္ေယာက္ မ်က္ရည္မ်ားက်လာျပီး ရင္ထဲတြင္ အားငယ္စိတ္မ်ားေရာ ၀မ္းနည္းစိတ္မ်ားပါ ျဖစ္ေပၚလွ်က္ေနပါသည္။လင္းေဖဘ၀မွာ အပူအပင္မရွိေအာင္ ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့ေသာအေဖ၊အေဖတစ္ဘ၀လုံး လင္းေဖကုိသာ ပုံေအာျပီး ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးခဲ့တဲ့အေဖ၊ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လုံးဘယ္ေလာက္ပင္ပန္းပင္ပန္း ညည္းညဴးျခင္းမရွိဘဲ အေကာင္းဆုံးေတြကုိ သာေပးခဲ့တဲ့အေဖ ခုေတာ့ အေဖ သားရဲ႕ဘ၀အလင္း ေရာင္သန္းလာတာကုိေတာင္ မျမင္ႏုိင္ေတာ့ပါ။ေနာက္ဆုံး လင္းေဖတစ္ေယာက္ စိတ္ကုိဆုံးျဖတ္လုိက္ျပီး အေဖျဖစ္ေစခ်င္ေသာတတ္ေစခ်င္ေသာ ပညာတတ္ႀကီး တစ္ေယာက္ျဖစ္ရန္ ႀကိဳးစားမည္ဟု စိတ္ပုိင္းျဖတ္လုိက္ပါသည္။
ဒီလုိနွင့္ ၂ႏွစ္ၾကာျပီးေနာက္ လင္းေဖတစ္ေယာက္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံတြင္ ပညာမ်ား သင္ၾကားျပီးဆုံးျပီး အမိႏုိင္ငံသုိ႕ျပန္လာခဲ့ပါသည္။အမိႏုိင္ငံျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ျငိမ္သက္ေနေသာ အေဖ့အုတ္ဂူေရွ႕တြင္ရပ္ျပီး
“အေဖ ခုကၽြန္ေတာ္ ပညာေတြသင္ျပီး ျပန္လာခဲ့ပါျပီ ၊အခုကၽြန္ေတာ္ ပညာတတ္ႀကီး တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနပါျပီအေဖ၊ အေဖ့ရဲ႕အလင္းေရာင္ျခည္ေလးကုိ ေရာက္ရာဘုံဘ၀ကေန ၀မ္းသာစြာနဲ႕ ၾကည့္ေနပါေတာ့အေဖ။အေဖ့ရဲ႕ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ အလင္းေရာင္ျခည္ေလးျဖစ္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳးစားခဲ့ပါျပီ အေဖ…….။အေဖစိတ္ခ်မ္းသာစြာ ေနပါေတာ့ အေဖေရာက္ရာဘုံဘ၀မွာ က်န္းမာပါေစ ခ်မ္းသာပါေစ………………….။”
အားလုံးကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
Photo Credit: Google Image
Writer - Thant Zin Soe (
MSC 134