သံေယာဇဥ္
ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဦးဘမူသည္ အိမ္နီးခ်င္း မိတ္ေဆြမ်ားျဖစ္ပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္က တစ္ကိုယ္တည္းသမား ေအးခ်မ္းစြာ ေနခ်င္သျဖင့္ အေၾကာင္းမရွိလွ်င္ အျပင္မထြက္။ သို႔ေသာ္ မနက္ေစာေစာတစ္ခ်ိန္ ၿခံထဲတြင္ သတင္းစာထြက္ဖတ္သည္။ ထိုအခ်ိန္ကို ဦးဘမူက ေစာင့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ဖက္ၿခံက စကားလာေျပာတတ္ သည္။
“ေက်ာင္းဆရာ”
“ဟုတ္ကဲ့ ဦးဘမူ ေျပာပါခင္ဗ်ာ”
“ကၽြန္ေတာ့္ဖုန္းေလးမ်ား ၾကည့္ေပးစမ္းပါ။ ပ်က္ေနလားလို႔”
ကၽြန္ေတာ္က သိပ္ေတာ့နားမလည္။ သို႔ေသာ္ သူလွမ္းေပးလိုက္သည့္ ဖုန္းကို လွမ္းယူမိလိုက္သည္။ ဖုန္းကို ၾကည့္ေတာ့လည္းေကာင္းသလို
“ေခၚၾကည့္ရမွာပဲ ဦးဘမူ … ကၽြန္ေတာ့္ဖုန္းနဲ႔ ေခၚၾကည့္ရမလား”
“ေခၚၾကည့္ေလ”
ကၽြန္ေတာ္က ေရွ႕တြင္ခ်ထားသည္ ကၽြန္ေတာ့္ဖုန္းျဖင့္ ဦးဘမူဖုန္းကို ေခၚၾကည့္လိုက္သည္။
“ဟ … ဖုန္းလာေနတာပဲ … နားေထာင္ၾကည့္လိုက္ေလ … ကၽြန္ေတာ္ေျပာမယ္”
ဦးဘမူကို ဖုန္းလွမ္းေပးလိုက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ စကားေျပာၾကည့္သည္။
“ၾကားသလား ဦးဘမူ”
“ၾကားတယ္ဗ်”
“ဒါဆို မပ်က္ပါဘူးဗ်ာ … ေကာင္းပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ”
“မဟုတ္ဘူး ေက်ာင္းဆရာ … ေျမးေလးေတြဆီက ဖုန္းမလာတာၾကာလို႔ ပ်က္ေနသလားလို႔ပါ”
ကၽြန္ေတာ္ဘာဆက္ေျပာရမွန္းမသိေတာ့။
ဦးဘမူက ဖုန္းကို ယူၿပီး အိမ္ထဲျပန္ဝင္သြားသည္။
ဦးဘမူ ဖုန္း အျမန္ဆံုး ျပန္ေကာင္းပါေစဟု ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါသည္။
တင္ညြန္႔