::My Durian::

สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาว Steeamit ที่น่ารักทุกคน

ขอบคุณสวรรค์
ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง (5555)
วันที่สวรรค์ส่งเงินเหลือจากการใช้หนี้บัตรเครดิต (เดือนนี้) 555
ให้ได้ลิ้มชิมรสชาติ อันหอมหวาน มัน กรอบ อร่อย ละมุนลิ้นเป็นที่สุด
ราชินีแห่งผลไม้ ทุเรียนเรียนเรียน (เสียงเอคโค่)
*หมายเหตุ ใครที่กินทุกเรียนทุกวัน คงไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกนี้สินะ ฮึฮึฮึ
เพ้อมากเกินควรแล้วนู๋.....5555 โอเคค่ะ

วันนี้รู้สึกเบื่อเบื่อ เซ็งเซ็งๆอย่างไร้เหตุผล ฮ่าๆๆ
(วัยทองหรอ??? เอ่อออออ....น่าคิด!!!!!)
กลับบ้านเร็วค่ะ ท่ามกลางอุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส (โดยประมาณ)
เดินผ่าดงแดดร้อน ในตอน 17.00 น. เดินไป เซ็งไป
และในขณะนั้นเองงงง!!!!!ระหว่างทางกลับห้อง!!!!! 555
ผ่านร้านทุเรียนร้านที่ (1) Oh Oh Oh my god. ทำไมมันหอมอย่างนี้ คนมุงกันเยอะมากกกก
เมย์ : เฮ้อออ ไม่เห็นจะสนใจเลย (555หลอกตัวเองเหรอ) เดินต่อ

ผ่านร้านทุเรียนร้านที่ 2
เมย์ : ครุ่นคิด อย่างหนัก จะซื้อดีไหมนะ ซื้อไปกินคนเดียวแก้เซ็งจะดีไหม
.....คิดนานเกินไปค่ะ เดินผ่านร้านมาไกลแล้ว เดินต่อ

ผ่านร้านทุเรียนร้านที่ 3
เมย์ : เอาวะซื้อก็ซื้อ โหร้านนี้มีแต่ลูกใหญ่ๆเลย 3-4 กิโลขึ้นแน่ๆ
ไม่เอา!!ไม่เอา!!!กินไม่หมดหรอก!!!ฮ่าๆๆ

เดินกลับไปที่ร้านแรก
เมย์ : พี่จ๋า เอาแบบกรอบนอกนุ่มใน 1 ลูก จ๊ะ เอาไม่เกิน 2 กิโลนะจ๊ะ ยิ้มหวาน
พี่คนขาย : น้องมีแต่ลูก 2 กิโลขึ้นน่ะ ลูกเล็กขายหมดแล้ว
เมย์ : งั้นพี่เลือกมาเลยจ้ะ ไม่เอาใหญ่มากนะ
ตุ๊บๆๆๆๆ เสียงเคาะทุเรียน
พี่คนขาย : 2 กิโล 6 ขีด 338 บาท พี่คิดด้วย 330 บาท
เมย์ : ok ค่ะพี่ เอาอันนี้แหละ
มองดูพี่เขาปอกทุเรียนไป น้ำลายไหลไป
จินตนาการไปถึงตอนที่กินเข้าปาก คงจะอร่อยฟินนนน่าดู
จ่ายตังค์เสร็จสรรพ ถือถุงทุเรียน กลับห้องอย่างมีความสุข