สวัสดีค่ะ ชาว steemit ที่น่ารักทุกคน
:::เขาหาว่านู๋เป็น "หมาวัด":::
ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมีเรื่องของการระบาดของโรคพิษสุนัขบ้า!!!!
ซึ่งหน่วยงานภาครัฐเองก็กำลังแก้ไขปัญหาดังกล่าววุ่นวายเลยทีเดียว
บางคนถึงขั้นหวาดกลัวน้องหมาไม่กล้าเข้าใกล้กันเลยที่เดียว...
วันนี้จึงอยากเอาภาพมุมน่ารักๆ ของน้องหมา(วัด)
พร้อมกับเรื่องราวสั้นๆ มาแลกเปลี่ยนแชร์กันกับเพื่อนๆ ชาว steemit ค่ะ
ภาพที่ 1 มองกล้องหน่อยจิคุณแม่ (แหมมมม "นม" มาเต็มเลยน่ะ อิจฉาจุง 555)
เมื่อประมาณปลายปีที่แล้วเราไปที่ จ.พะเยา
มีโอกาสได้ไปที่ "วัดอนาลโยทิพยาราม" (ไว้จะมาเล่าให้ฟังน่ะค่ะ)
ทันที่ที่ลงจากรถ ไม่ต้องบอกทุกท่านก็น่าจะพอเดากันได้ 5555
บรรดาน้องหมาประมาณ 5-7 ตัว
มาให้การต้อนรับเป็นอย่างดี ไม่มีการเห่าน่ะค่ะ
จะเป็นการเข้ามาดมๆ ทำนองว่ามีอะไรมาให้กินไหม
มีลุงคนที่ดูแลวัดเป็นคนมาไล่น้องหมาไปให้
คงกลัวพวกเราจะรำคาญและกลัวกัน
ภาพที่ 2 มุมเผลอๆ ของหนู เอ้ยยยย!!!!! หมา 5555
ภาพที่ 3 ภาพนี้ทำไมตาหนูเศร้าจังเลยลูก
ภาพที่ 4 อย่าขวางทางผมสิครับ ขอทางพระเอกโหน่ยยย
ภาพที่ 5 ขอตัวนอนพักแปบน่ะค่ะ หนักค่ะ 5555
ภาพที่ 6 "ใครเรียกค่ะ"
เราเป็นคนชอบหมาน่ะแต่ก็กลัวด้วยเหมือนกัน 555 งงไหม???
:::"เรื่องของเรื่องก็คือ สมัยเรียน เราทำงานพาร์ทไทม์ ที่ 7-11
มีอยู่วันหนึ่งเราเลิกงานกะบ่าย ออกจากเซเว่นประมาณ เที่ยงคืนกว่าๆเห็นจะได้
เราขับรถมอเตอร์ไซต์ไปส่งพี่คนหนึ่งที่หอพักไม่ไกลกันนัก
ซึ่งในซอยนั้นมีหมาหลากหลายสายพันธ์ 555 คือเยอะมากกก
มันก็จะเห่า วิ่งตามรถทุกคันที่วิ่งผ่านซอยนั้น เรียกว่าซอยนี้มันคุมไปเลย
และมันอยู่ตัวหนึ่งที่มันตัวใหญ่มากกกกก เ
อาจริงคือถ้าวัดไซต์กับเราคือมันโค่นเราได้แบบสบายๆ 555
(อย่าแอบหัวเราะน่ะ นี่มันเรื่องจริงน่ะ 5555)
ขาเข้าไปส่งพี่เขาทุกอย่างเป็นโอเคค่ะ มีเห่า วิ่งตามนิสนึง แล้วหยุด!!!
แต้ขากลับนี่ซิ!!! ทุกคนน่าจะเดาออกว่า เราโดนอะไร
ไอ้หมี(หมา) ตัวโตสีขาวตัวนั้น และสมุนของมันเห่าเสียงดังสับกัน
พร้อมวิ่งตามรถเรา อย่างเมามันดังโกรธแค้นใครมา
เราบิดรถให้เร็วขึ้น ... มันก็สปีดเท้าของมันให้เร็วขึ้นเหมือนกัน
ในที่สุดมันก็งับเอาที่ขาเราเหนือหัวเข่ามานิสนึง ดีที่ใส่กางเกงยีนส์
หลังจากที่งับได้มันคงพอใจจึงหยุดวิ่งไล่เรา
(ดีน่ะที่รถไม่ล้มลง ไม่งั้นคงได้ฟัดกับหมา เอ๋....หรือหมาจะฟัดเราหว่าาา 555)
รู้สึกแสบนิดๆ พอกลับมาถึงห้อง ดูร่องรอยที่หมี(หมา)ตัวนั้นได้ฝากไว้
กางเกงยีนส์ขาดเป็นช่องเล็กๆ เลือดซึมมานิดนึง เฮ้อออ (ไกลหัวใจเยอะไม่ตายๆๆ55)
จากนั้นเราไม่กล้าเข้าซอยนั้นอีกเลย กลัวววววมากกกก 5555
แต่ถามว่า ยังรักน้องอยู่ไหม ตอบได้เต็มคำว่า รัก
ไม่รู้น่ะ เวลาที่มองตาของมันแล้วรู้สึกสงสาร และผูกพันธ์ยังไงไม่รู้
เคยร้องไห้เพราะหมาไปหลายรอบ จนแม่บอกว่า....
"ไม่ต้องเอามาเลี้ยงน่ะ ถ้าจะมาร้องไห้ขนาดนี้ พออออหยุดดด"
วันนี้จึงอยากเอารูปในมุมที่น่ารักๆ ของหมา(วัด) มาให้เพื่อนชาว Steemit ได้ดู
และอยากจะขอพูดแทนหมา(วัด) เหล่านี้ว่า
"อย่ารังเกียจหนูเลย ที่หนูมาอยู่ใกล้ๆ กลิ่นตัวหนูอาจจะเหม็นบ้างอย่าได้ถือสา
หนูเลือกเกิดไม่ได้
อย่ารังเกียจหนูเลย ที่หนูมานั่งมองพี่ๆ ทานข้าว หนูแค่ต้องการอาหารพอได้ประทังชีวิตจากพี่ๆ บ้าง
อย่ารังเกียจหนูเลย ที่หนูเห่า หรือขู่คำราม หนูทำเพียงเพื่อปกป้องตัวหนูเองแค่นั้น
อย่ารังเกียจหนูเลย ที่หนูมาคลอเคลีย หนูเพียงแค่ต้องการความรักจากมนุษย์บ้าง
หากไม่ชอบหนู ก็อย่าทำร้ายหนูเลย หนูก็มีหัวใจ มีความรู้สึก มีเลือด มีเนื้อ เหมือนกันกับพี่ๆ
หากไม่รักหนู ก็ขอแค่ความเมตตาสงสารให้พวกหนูบ้าง ถือว่าทำบุญ
ขอบคุณพี่ๆ ที่น่ารักทุกคนน่ะ จุ๊ฟฟฟๆๆ"
ก่อนจบเรื่องราวนี้ ขอทิ้งท้ายด้วยภาพสุดท้ายนี้น่ะค่ะ
:::อันนี้ไม่ใช่หมาวัดน่ะค่ะ หมาที่บ้านเราเอง ชื่อ "โอเว่น"
นางไม่ได้ตายน่ะอย่าเข้าใจผิด แค่เป็นท่านอนซิลๆ รอกินข้าว
เรียกร้องความสนใจจากแม่ 5555:::
...............................................................................................
ขอบคุณจริงๆ จากใจ
ขอบคุณมิตรภาพดีดีจากเพื่อนๆ Steemit ที่น่ารักทุกท่าน
ขอบคุณน้องแอร์ @kittima และน้องแจส
@miingjazz ที่ทำให้รู้จัก steemit
ขอบคุณทุกกาาติดตาม ขอบคุณทุกโหวตจากเพื่อนๆ น่ะค่ะ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ
ขอเวลาสะสมพลังแล้วจะกลับไปโหวตให้ทุกท่านแน่นอนค่ะ
สุดท้ายนี้ขอขอบคุณ พื้นที่ steemit ที่ให้มีโอกาสได้แบ่งปันเรื่องราว
เพราะมิตรภาพสวยงามเสมอ ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะอะไร สถานที่ไหน
ฝากเนื่อฝากตัวด้วยน่ะค่ะ ขอบคุณค่ะ ชาว steemit ทุกคนอีกครั้งน่ะค่ะ มีอะไรแนะนำได้น่ะคะ
Thank you very, very much for reading
Thank you for support me
Thank you for up vote and follow me
welcome to my abode