สวัสดีคะ เพื่อนๆ ชาว steemit ทุกคน
ไม่มีอะไรน่ากลัวเท่าใจของเราที่คิดไปเอง
หนทางที่น่ากลัว สถานที่ที่น่ากลัว คนบ้าที่น่ากลัว
ยังไม่น่ากลัวเท่าใจเราที่คิดไปเอง
วันนี้เลิกงานค่ำเลยคะ เอ่อออเมปกติก็ค่ำแบบนี้น่ะ 5555
พอดีวันนี้ขอติดรถพี่ที่ทำงานกลับห้องด้วย
แล้วพี่เขาให้เรามารออยู่ข้างล่าง
นั่นละคะ เพื่อนที่น่ารักทุกท่านนนน
หลอนตัวเองคิดกลัวไปหมดทั้งๆ ที่ไฟสว่างโล่......55555
ในใจคิดไปว่า เฮ้ยยยในรถนั้นมีใครอยู่ข้างในไหม
เดินๆ เผื่อมีคนบ้ากระโดดออกมาจากท้ายรถทำไง
ถ้ามีโจรฆ่าแล้วลืมข่มขืนมาซ่อนอยู่ จะทำไง
(หาาาาาอะไรน่ะ 5555)
ใจเราคิดไปร้อยแปดพันเก้า 5555 อย่าหัวเราะเราน่ะ
เห็นเงาตัวเองยังตกใจ โอ้ยยยยเป็นเอามาก
รอพี่เขาสิบนาที แต่เหมือนยืนรอเป็นชั่วโมง
เอาจริงๆ คือ......ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย5555
คิดกลัวหลอนตัวเองไปร้อยแปด เฮ้ออออ
ใจเราเองนี่น่ากลัวเหมือนกันน่ะคะ
พอพี่เขาลงมา ถอนหายใจโล่งเลยคะ
ทำให้คิดดถึงคำนี้ขึ้นมา
"ไม่มีอะไรน่ากลัวเท่ากับใจเราที่คิดไปเอง"
สิ่งที่น่ากลัวคือ ความคิดของเราเอง
เวลาเพียงไม่กี่นาที
แต่สามารถสร้างเรื่องราวได้มากมาย 555
ทั้งๆ ที่ความจริงแล้ว ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
ขอบคุณเพื่อนๆ ที่แวะมาให้กำลังใจ
ขอบคุณทุกโหวต ทุกคอมเม็นต์
ขอบคุณค่ะ