สวัสดีครับพี่น้องชาวไทย และ เพื่อนชาวลาวทุกท่าน วันนี้เจอกับผมอีก วันนี้จะมาเล่าความเป็นมาทำไมผมถึงมาอยู่อเมริกาได้… ผมเป็นลูกชาวไร่ชาวนาคนหนึ่ง พ่อแมจนแสนจนเหมือนกับหลายคน ผมเป็นลูกคนโต และมีน้องชายอีกคน ผมเป็นพี่ ต้องทำงานทุกอย่างเพื่อแรกกับเงิน ผมจำได้ว่าตอนนั้นแม่ผมไปรับจ้างถากหญ้าข้าวโพด และมันสับปะหลัง ตอนนั้นยังไม่มี เครื่องจักร ตองถางหญ้าด้วยจอบ แม่พาผมได้ ผมก็ช่วยแม่ถางหญ้าด้วย เมื่อก่อนเขาจ้างกันไปงาน รางวัด เป็นงาน เป็นไร่ๆ กันไป แม่กับรับจ้างถางหญ้าเป็นงานครับ งานละ 35 หรือ 25บาทนี่แหละจำไม่ได้แล้วครับ แต่ละวันแม่ ได้เงินสดเข้ามา 100บาท 100 บาทได้มาก็ต้องไว้ให้ผมกับน้องไว้ไปโรงเรียน ผมไปเรียนโรงวัดใกล้ๆบ้าน ก็ไม่ใกล้นะครับเดินไปโรงเรียน ถึงสามกิโล จักรยานก็ไม่มี ผมได้แต่ฟังแม่เล่าให้ฟังว่ามีญาติอยู่อเมริกา ผมนี่คิดในใจ อะไรคืออเมริกา แม่บอกว่าเขาเรียกกันว่า ประเทศนอก
ผมก็ไม่ได้สนอะไรมาก เพราะผมต้องเรียนให้จบ ปวช ตอนนั้นผมทำงานเด้วย เรียนด้วย อดหลับอดนอน บางทีก็หลับในห้องเรียน การเรียนต่ำมาก แต่ด้วยที่ผมต้องหาเงินจ่ายค่าเทอมเอง ต้องดันตัวให้จบ ปวช ยิ่งดันยิ่งติด 0 ใจผมไม่อยากกลับไปทำงานในไร่ ในนาอีกต่อไป ก็พอถูไถตัวเองให้จบมาได้ ผมก็เริ่มหางานตามโรงงานทำ อยู่แผนกช่างไฟ ถือว่าเงินเดือนดีนะ
พอมีเงินส่งเสียให้ แม่และน้องได้บ้าง ทำโอที มันทุกวัน เงินเดือนไม่ได้เยอะครับ รวมโอที แค่ 12000 บาท ก็ยังไม่พอให้ทางบ้าน ผมเองก็จ่ายค่าเช่าห้องด้วย กินอยู่แต่ละเดือน พ่อแม่ก็เป็นหนี้สินเยอะแยะ ขายวัวใช้หนี้ใช้สิน ที่บ้านเลี้ยงวัวครับ ขายเท่าไร ก็ยังจ่ายดอกไม่ยุบสักที ดอกทบต้น ต้นทบดอก อีรุงตุงนังไปหมด
ผมก็เครียดมาก ไม่เป็นอันจะทำงาน พอดีมีเพื่อนคนหนึ่งบอกว่า เห้ย ช้างไปประเทศนอกกันไหม ผม ก็ไม่รู้ว่า ประเทศนอกคือประเทศอะไร ผมก็รับปากเพื่อนมันเรื่อยเปื่อย จนวันหนึ่งเพื่อนพาผมหานายหน้าจัดส่งแรงงานไทยไปต่างประเทศ ก็คุยปรึกษากัน ทางบริษัทจัดหางาน เจอร้านไทยร้านหนึ่งต้องการพ่อครัว ผมก็จัดการ รีบเลย เป็นงานไม่เป็นงานไปตายเอาดาบหน้า
ก็วิ่งเต้นสารพัดครับ เอาที่ดินไปจำนองกับคนที่รับซื้อข้าว หมดเงินเป็นแสนๆ กว่าผม จะได้มาเหยียบอเมริกา ผมมาด้วยวีซ่าทำงานครับ เดี๋ยวโพสต์จะมาเล่าต่อ ครับ ขอบคุณทุกๆอัพโหวตครับ
ช้าง 🐘