... สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่านครับ หลังจากเมื่อวานนี้ ผิดนัดลูกๆ ไป ซึ่งดูแล้ว พวกลูกผมเค้าค่อนข้างจะผิดหวังและหน้าเศร้า อย่างเห็นได้ชัด เมื่อผมกลับไปถึงบ้าน ถึงพวกเขาจะเป็นเด็ก แต่การที่ผู้ใหญ่ผิดนัดเด็กและสัญญาอะไรไว้กับเขา พวกเขาก็มีความรู้สึกแบบนั้น ผมก็สัมผัสได้ด้วยการเป็นพ่อ การที่ได้เห็นลูกๆ น่าเศร้า เพราะการไม่รักษาสัญญา ที่ว่าจะพาพวกเค้า ไปเที่ยวในตัวอำเภอ ผมจึงต้องทําอะไรสักอย่าง ตอนช่วงที่เด็กๆ พากันหลับหมดแล้ว ผมเลยปรึกษากับแฟนและก็เห็นด้วยตรงกัน ที่พาพวกเค้าไปเที่ยวในอำเภอ ในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเป็นวันนี้ครับ
... แต่ผมแอบเซอร์ไพรส์บอกลูกๆ ในตอนเช้า หลังจากพวกเขาพากันกินอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ถึงจะไม่ใช่วันเรียนและหยุดยาว แต่พวกเขาก็ตื่น ตั้งแต่ 6:00 น แล้วกินข้าวเช้าประมาณ 7:00 น แต่เด็กก็คือเด็กจริงๆ หลังจากที่ผมบอกลูกๆ ของผมแล้ว สีหน้าพวกเขาดีใจเห็นได้ชัดเจน ซึ่งแตกต่างจากเมื่อวาน คนละมิติคนละอารมณ์เลยครับ
... รอบนี้ก่อนที่จะพาลูกๆ ไปทานอาหารกลางวัน ซึ่งเป็นภาพและไฮไลท์ของวันนี้ ก็ได้พาลูกๆ ไปเดินเล่นซื้อเสื้อผ้าและของใช้ที่จำเป็นให้แก่เด็กๆ นานแล้วเหมือนกันที่ผมไม่ได้ซื้อเสื้อผ้าใหม่ให้ลูกทั้งสองคน หลังจากจับจ่ายใช้สอยเดินเล่นสักพัก ถึงเวลาเที่ยงก็พาลูกชายและลูกสาวของผม มาทานหมูกระทะร้านที่เปิดในเวลากลางวัน ร้านเดียวของอำเภอ และก็นานแล้วอีกเหมือนกันที่ผมไม่ได้พาลูกๆ มาทานหมูกระทะอะไรแบบนี้ คิดไปคิดมาผมเป็นพ่อที่ไม่ได้เรื่องจริงๆ ว่ากันไหมครับ พอเขียนถึงตรงนี้ ทำให้ผมตอนคิดใหม่ ในเรื่องให้เวลากับลูกๆ ใหม่
... หลังจากเสร็จมื้อเที่ยงกันแล้ว ก็เดินย่อยอาหารสักพัก แล้วตบท้ายด้วยไอศครีมก่อนกลับบ้าน วันนี้ทั้งวันผมสัมผัสถึงบรรยากาศแห่งความสุข รอยยิ้ม ของลูกๆ อย่างเห็นได้ชัดที่สุดวันหนึ่ง หลังจากกลับบ้านเรียบร้อยแล้ว ลูกๆ พากันลองเสื้อผ้าใหม่กัน และยอกล้อเล่นกันอย่างสนุกสนาน และพากันมาขอบคุณผมอีกครั้ง ตัวผมเองได้แต่ถอนหายใจรอบ 2 ว่าเราเป็นพ่อที่ไม่ได้เรื่อง ใันตอกย้ำความรู้สึกผมจริงๆ เลยวันนี้ เพื่อนละครับคิดเหมือนผมไหม บทความของผมในวันนี้คงมีเท่านี้ละกันครับ เพราะหลังจากกลับถึงบ้าน ก็ไม่มีอะไรแล้ว ผมแค่ใช้เวลาเล่นได้อยู่กับลูกๆ มากขึ้น แล้วก็ใช้เวลาส่วนตัวรอทานข้าวเย็นที่ภรรยาผมทำ วันนี้ขอบคุณที่ติดตามครับ