... สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่านครับ การพยามยามหาบทความ ที่มีคุณภาพ และ ภาพที่จะนำมาเขียน วันนี้ก็เป็นอีกวัน ที่ผ่านไปแบบไม่มีอะไร การทำงานวันนี้ เป็นการออกนอกสถานเดินทาง เข้าไปบริเวณร้านสายในอีกเช่นเคย มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแต่อย่างใดครับ ผมเป็นคนกำหนดและสร้างเงื่อนไขการทำงาน ขอตัวเองขึ้นมา โดยถ้าผมไปทำงานนอกสถานที่ ผมขอเป็นลูกค้าสายในแบบนี้ ตลอดไปครับ ถึงสายในอาจจะมียิดขายได้น้อยกว่า ร้านบางร้านอาจจะแค่ ร้านค้าในหมู่บ้านที่ไม่ได้ใหญ่โต หรือ มีกำลังซื้ออะไรมากมาย แต่นั้นไม่สำคัญเท่ากัน การที่คุ้มค่าที่ได้เดินทางผ่านพื้นที่เกษตรกร ของชาวบ้านในพื้นที่นั้นๆ ถึงจะเห็นชินตาตั้งแต่เด็กแล้วก็ตาม แต่ในใจเชื่อเถอะครับ ถึงผมจะหันหลังให้กับอาชีพเกษตรกรรม ของตัวผมเองแล้วก็ตาม แต่อาชีพใหม่ที่ทำก็หนีไม่พ้น ชาวนา ชาวไร่ ชาวสวน ที่รักและหลงใหลครับ
... ผมคิดว่าถึงภาพวันนี้ มันจะน้อยแค่ 2 ภาพ แต่มันเพียงพอสำหรับผม ที่ได้เห็นข้าวในนาของชาวบ้านแถว กำลังเติบโต มันทำให้ตัวผมเองหวนคิดถึงสมัยเด็ก ไปจนถึงตอนที่ตัวเองยังปลูกข้าวอยู่ ยิ่งภาพในสมัยเด็กที่ตามพ่อแม่มาช่วยทำนา แต่คิดผมก็มีความสุข มันเหมือนได้ย้อนเวลาอีกครั้ง และอยากหยุดเวลานั้นไว้ แต่มันคงเป็นแค่ความฝัน ที่ผมต้องตื่นมากับปัจจุบัน ในโลกแห่งเป็นจริง ในปัจจุบันนี้ ที่ผมไม่มีโอกาศได้ทำแล้ว และ ผมก็โตจนมีลูก มีครอบครัว ไม่ใช่เด็กเช่นที่ผ่านมา การได้เห็นภาพติดตา ที่ทำให้ตัวเองมีความสุขที่สุด ในชีวิตหนึ่ง ไม่น่าเชื่อว่า มันทำให้ตัวผมเอง แสดงความรู้สึก และ ย้อนกลับไปอะไรได้มากขนาดนั้น อย่างนร้ซินะเรียกว่า ความทรงจำในอดีตที่ดี สำหรับวันนี้ผมขอตัวลาไปก่อน กับบทความสั้นๆ เกี่ยวกับชีวิตเพียงเท่านี้ ขอบคุณที่ติดตามครับ