... สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่านครับ สำหรับบทความ ในวันนี้ของผม ยังคงเป็นเรื่อง การถ่สยแมลงตัวน้อย ถึงฝีมือความสามารถ ตลอดจนสกิลใรการถ่ายภาพ ยังไม่ค่อยมีสักเท่าไร ต้องอาศัยจังหวะ มันอยู่นิ่งจริงๆ แบบไม่ขยับไปไหน ผมจึงจะสามารถ ถ่ายแมลงพวกนั้นได้ครับ แต่ถึงพวกมัน จะไม่ขยับขนาดอยู่นิ่ง ให้ผมสามารถ ถ่ายมันได้ต่อนข้างง่าย แต่ด้วยตื่นใจ ความใจร้อน ความที่กลัว มันจะบินหนีไป อะไรทั้งหลาย สุดแล้วแต่ผมจะมาเป็นข้ออ้าง 555 ทำให้ร้อนรนจึงมือไม้ไม่นิ่ง ทำให้ภาพไม่เกิดความคมชัดเท่าที่ควรครับ
... ประการแรก ในการถ่ายภาพของผม มันมาจากความคิด ที่ว่ามันจะบินหนี และ ไม่สามารถถ่ายได้ ดังนั้นความคิด ในการถ่ทยภาพแมลงของผม ในครั้งนี้นั้น ไม่ใช่ซิน่าจะทุกครั้ง มันคือควมมคิดที่ว่า เราต้องถ่ายภาพซูม คือ ไม่ต้องเข้าใกล้มัน และ ถ่ายให้ได้ก่อน จะกี่ภาพก็ช่าง ขอให้ได้ภาพสัก 2-3 ก่อน ก็ยังดี นี้คือความคิดแรก ของการถ่ายภาพแมลงของผม
... ประการต่อมา ประการที่สอง ในความหลัง ความคิดแวบแรก ผ่านไปและสามารถถ่ายภาพ ได้ตามตั้งเป้าถึงภาพซูม จะไม่คมชัดนัก แต่ก็ไม่น่าเกียจซะทีเดียว จะเปลี่ยนการถ่ายปกติแล้ว แต่จะค่อยๆ เลื่อนตัวโทรศัพท์มือถือ เข้าไปใกล้แล้วก็ถ่ายมัน เพราะ ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ถึงมันจะบินหนีแชะไม่สามารถ ถ่ายภาพได้ ต่อจากนั้น อย่างน้อยเราก็มีภาพถ่าย ตุนเอาไว้แล้วครับ
... ประการสุดท้าย ประการที่สาม คือ ความคิดแบบไม่มี อะไรเสียหายแล้ว หลังจากผ่าน ประแรก และ ประการที่สอง ได้ภาพของพวกแมลงมาแล้ว ทีนี้ก็ถ่ายตามใจฉันได้ เช่น ขยับเข้าใกล้ชนิดเกาะติดดารา หรือ ขยับโทรศัพท์มือถือ เล่นมุมกล้อง แต่ส่วนใหญ่ จะมาตกม้าตาย เอาประการสุดท้าย บินก่อนไปก่อน เป็นประจำครับ 5555
... วันนี้โชคดี ได้ถ่ายภาพแมลง หลังจากกลับบ้านเช้า ก็เลยออกไปขยับแข้งขยับขา ถอนหญ้าโดยใช้มือถือน ให้ถุงกระสอบดิน ที่ซื้อมาใช้ในการปลูกต้นไม้ เจ้าแมลงนายแบบ ของวันนี้บินเข้าตอม วัชพืชในกระสอบ แล้วไม่ยอมบินไปไหน พอดีเลยเสร็จผมไประเบียบ 5555 บทความของผมก็ยังเรียบง่าย ไม่ค่อยมีสาระเหมือนเดิม 5555 ยังไงวัยนี้ก็ขอตัวไปก่อนครับ ขอบคุณที่ติดตามครับ