สิ่งมีชีวิตทุกชีวิตไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ก็ต้องรนเพื่อความอยู่รอด
... สวัสดีเพื่อนๆ ทุกท่านครับ วันนี้เป็นอีกวันที่ ต้องไปทำงานนอกสถานที่ ไปติดต่องานขายสินค้า ช่วยน้องๆ ที่เป็นเซลล์ ถ้าส่วนใหญ่งานในออฟฟิศ มีน้อยหรือต้องไปติดงานเร่งด่วน ผมก็เป็นเหมือนตัวช่วยเสริมครับ ผมยังไม่เคยบอกเพื่อนใช่ไหมครับ ผมเป็นผู้ช่วยผู้จัดการ แผนกขาย ดูแลหลักก็พวกน้องๆ เซลล์ และ ก็เป็นผม ที่มีประสบการณ์ในการ ทำงานนอกสถานที่พวกนี้ อยู่แล้วครับ ผมจึงรับหน้าที่ช่วยน้องๆ ถ้าเคลียร์งานในออฟฟิศหมด อะไรแบบนี้ครับ
... วันนี้เป็นวันแรก ที่เกิดปัญหา ส่งของล่าช้า และ ผิดพลาด ผมจึงรับผิดชอบผสานงาน และ ต้องเดินทางไปขอโทษลูกค้าแ้วยตัวเอง ตอนแรกคือ ด้วยอารมณ์ของลูกค้า ผมอข้าใจครับ คิดว่าจะเคลียร์ไม่ลงตัว แต่พออธิบายเหตุผล และ รับผิดชอบแก้ไขได้ทัน เรื่องเลยจบไปได้ด้วยดีครับ
... เพื่อนคงสงสัยผมเอาภาพกิ่งกือ มาทำไมเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้ มันก็ไม่เกี่ยวข้องโดยตรงหลอกครับ แต่ผมแค่ใช่มันเปรียบเทียบ ให้น้องที่เป็นเซลล์ ที่โดนลูกค้าว่า จนอยากจะออกจากงาน ครับ และ น้องเค้ากลับมาออฟฟิศ ทั้งซึมและเศร้า จนผมคิดว่าต้องพูด หรือ ทำอะไรสักอย่างให้น้องดีครึ่ง
... ผมบอกกับน้องเค้าไปว่า บนโลกใบนี้ มีสิ่งมีชีวิตมากมาย ซึ่งมีทั่งเรารู้จัก และ เราไม่รู้จัก มันรูปร่างต่างกัน กินอาหารไม่เหมือนกัน แต่สิ่งที่เหมือนกันคือ มันต้องดิ้นรน เพื่อให้มีชีวิตรอด ที่จะได้มาซึ่งอาหาร กิ่งกือทั้งที่มันเดินไป แบบไม่รู้ว่าข้างหน้า จะมีอันตรายอะไร แต่มันก็จะเดินไป ดิ้นรนของมันไป คนเราเหมือนมี 2 มือ 2 เท้า มีมันสมอง อย่าคิดยอมแพ้ อ่อนแออะไรง่ายๆ ผมก็เคยเป็นและคิดเช่นนั้นครับ เปรียบเทียบสิ่งไหนที่ด้อยกว่า แล้วทำให้รํ้ว่าเราดีกว่า อีกหลายๆ ชีวิต วันนี้ผมมาแชร์ ประสบการณ์ที่ได้อจอในวันนี้เท่านี้ครับ
::: ขอบคุณครับ :::
