... สวัสดีเพื่อนทุกท่านครับ วันหยุดวันอาทิตย์วันเดียว ไม่ใช่ซิครับ น่าจะเป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ มันช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน วันจันทร์วันแรกของการทำงาน ในสัปดาห์วันพรุ่งนี้ กำลังจะเริ่ม ใจผมตอนแรกกะว่า วันนี้น่าจะขอเกเรไปอีก 1 วัน แต่พอเอาเข้าจริงๆ วันกลับเอาชนะใจตัวเองได้เป็นครั้งแรก 555 ช่วงที่ผ่านมาคือ ถ้าผมตั้งใจขี่เกียจเกเรอยากขี้เกียจเขียน ผมก็จะหยุดไปดื้อๆ แบบนั้น อันนี้คือตั้งใจขี้เกียจ แต่ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ที่ผมหายไปอันนั้นผมไม่ได้ตั้งใจขี้เกียจแต่ที่หายไปเพราะว่างานยุ่งจริงๆครับ แต่วันนี้ยอมรับตามตรงว่ากำลังจะตั้งใจขี้เกียจ แต่บังเอิญเอาชนะใจตัวเองได้ เลยมาเป็นโพสต์ในวันนี้
... วันนี้ภาพที่ผมเอาลงมาเป็นภาพประกอบในวันนี้ ก็เป็นพื้นที่บางส่วนภายในสวนของพี่ชายผม ซึ่งตอนนี้เท่าที่สังเกตเห็น ที่หลงเหลือพอที่จะเก็บกินได้ก็มีกล้วย และมีลำไยบางต้นที่ยังมีผลอยู่ เป็นลำไยฟันหลงนอกฤดูกาลครับ ผมตั้งใจถ่ายภายในสวนมุมแคบ และตั้งใจถ่ายแค่ไม่กี่ภาพเอามาลง ไม่งั้นอนาคตข้างหน้า ผมเองจะไม่มีอะไรมาให้เขียน หรือ ไม่รู้จะหาภาพที่ไหนแน่นอน 555
... บ่อยครั้งที่ในแต่ละวัน ผมไม่มีภาพอะไรจะ มาเขียนเป็นเรื่องเป็นราว หรือ ไม่รู้จะถ่ายภาพนั่นมาเขียนอะไรดี และ บ่อยครั้งอีกเช่นกัน ที่ผมจะถ่ายภาพวิวทิวทัศน์สองข้างทาง ในระหว่างเดินทางไปที่ทำงาน ก็เดินทางไปติดต่อลูกค้านอกสถานที่ แต่ผมนะครับมันเหมือน จะดูซ้ำซากจำเจ และ จะเหมือนน้องชัย 
... วันนี้ทั้งวันตามแผนที่ผมได้วางไว้ คือ วันเสาร์จะเป็นวันดูแลบ้าน ไปเลย 1 วัน คือ อะไรเสียทั้งหลาย ผมก็จะซ่อมเลยทันที หรือ ถ้าซ่อมเองไม่ได้ผมก็จะโทรตามช่างมา และจะนัดมาซ่อมในวันเสาร์ หรือ แม้กระทั่งในสวนภายในบ้าน เช่น หญ้ารกอะไรแบบนี้ครับ ผมก็จะพยายามจัดการให้เสร็จภายในวันเสาร์ ถ้ามันเยอะจริงๆผมก็จัดการพื้นที่สำคัญสำคัญก่อน แล้ววันเสาร์หน้าผมค่อยมาทำต่ออีกรอบนึง ส่วนวันอาทิตย์ผมจะให้เป็นวันพักผ่อนของผมจริงๆ คือถ้าไม่ได้ให้ออกไปเที่ยวไหน ผมก็จะดูหนังฟังเพลงดูข่าว เล่นอินเทอร์เน็ตอ่านหนังสืออะไรแบบนี้ครับ จะไม่ทำงานอะไรทั้งสิ้น ยกเว้น มันเร่งด่วนจริงๆ ค่อยตัดสินใจว่าจะทำหรือไม่ทำ เพราะผมคนข้างจะเข้มงวดในกฎระเบียบแบบแผนงานที่ผมวางไว้
... สำหรับวันนี้ก็เป็นการคุยกันแบบสบายๆ เป็นบทความที่เรียบง่ายบทความหนึ่ง เหมือนผมมาเล่าสู่กันฟังให้เพื่อนไปเรื่อยๆ แบบไม่มีจุดมุ่งหมายหรือใจความประเด็นอะไร ที่มันดูน่าสนใจ หรือ ดูเป็นการเป็นงาน เรียกว่าบทความของผมในวันนี้ มันก็เหมือนกับวันหยุดของผมเช่นกัน สำหรับวันนี้ผมขอเขียนบทความของผมไว้แต่เพียงเท่านี้ ขอบคุณที่ติดตามครับ