สวัดดีเพื่อนๆชาว steemit ทุกคนทุกท่านด้วยนะครับ วันนี้ผมมีเรื่องโรงเรียนของผมมาเล่าครับ
โรงเรียนของผมชื่อโรงเรียนบ้านเจ๊ะหลี (ชื่อมันแปลกๆนะว่ามั้ย) เป็นโรงเรียนเล็กๆ ที่ทุกชั้นตั้งแต่ ป.1 ถึง ป.6 มีอย่างละห้อง และห้องของผมก็มีนักเรียนอยู่แค่ 27 คนเท่านั้น และผมก็เป็นชาวพุธคนเดียวในห้อง เพื่อนคนอื่นเป็นชาวมุสลิมหมดเลยครับ แต่ผมก็ไปกับพวกเขาได้ดี ผมชอบโรงเรียนของผมอย่างหนึ่ง
มันตั้งอยู่บนเนินเขา เวลาที่ผมไปยืนที่ระเบียง
จะเห็นวิวออกไปไกล มีเกาะหลายเกาะมีน้ำทะเลสีฟ้าสดใส เวลาผมนั่งกินข้าวก็ดูวิวไปด้วยเลย.....ว้าวว
ปิดเทอมที่แล้วผมไปเยี่ยมญาติที่กรุงเทพ เขาพาผมไปดูโรงเรียนของเขา โรงเรียนของเขาใหญ่มาก แต่ละชั้นปีมีนักเรียนหลาย10ห้อง แต่ละห้องมีเด็กเยอะกว่าห้องของผม2เท่า ผมคิดว่าโรงเรียนใหญ่คงไม่เหมาะกับผม เพราะจะเข้าจะออกรถติดมากกก(อีกอย่างขี้เกียจทำงานเยอะด้วย) โรงเรียนของเขาอยู่ไม่ไกลบ้านของเขาเท่าไหร่ แต่ใช้เวลาเดินทางเป็นชั่วโมง!! โรงเรียนของผม ถึงมันจะเล็ก
แต่ผมใช้เวลาออกจากบ้านไปโรงเรียนใช้เวลาเดินทางแค่ประมาณ5นาที!!!
ผมตื่น7.30 น (นั้นเวลานาฬิกาปลุกเอาเข้าจริงเกือบ8.00 น) บางวันผมก็ยังมีเวลาเล่นROVได้ซักเกมส์ แล้วค่อยโดดขึ้นรถไปโรงเรียนก็ยังทันเข้าแถวเลยครับ บางวันคุณพ่อลืมไปรับกลับบ้าน(เวร) เพราะเผลอหลับนานไปหน่อย ผมก็ยังพยายามเดินกลับบ้านเองเลยครับ(โชคดีเจอพ่อเพื่อนกลางทาง) หวังว่าเพื่อนๆคงสนุกกับเรื่องโรงเรียนเล็กๆของผมนะครับ โรงเรียนที่เป็นจุดชมวิวที่สวยที่สึดในเกาะลันตาว้าวววววววววว ขอขอบคุณทุกกำลังโหวดนะครับ ทำให้ผมมีกำลังใจเยอะเลย...ว้าววว
ผมจะพยายามหาเรื่องมาเล่าเรื่อยๆนะครับ
