Vandaag was het weer zover: mijn knipbeurt. Het was alweer een tijd geleden dat ik naar de kapper was geweest. Na wekenlang petjes dragen omdat het onmogelijk was om mijn haar in model te krijgen vond ik nu eindelijk de tijd.
Ik woon in Zweden en daar is het duidelijk onmogelijk om mijn naam (Jeroen) uit te spreken dus ik heet hier bij de kapper Johan zodat ik in ieder geval weet wanneer het mijn beurt is. Mijn kniptijd was 11:00 en ik ben een man van de tijd dus ik was al om 10:45 daar. Na 15 minuten wachten was het mijn beurt en ik mocht plaatsnemen in de befaamde kappersstoel. Fijn dat eindelijk mijn volle bos eraf zou gaan en ik weer de mogelijkheid zou krijgen om rond te lopen zonder pet.
En daar begon het dan: "Goh was al een tijdje geleden dat je naar de kapper bent geweest of niet?" "uuhuhh". "Wat voor werk doe je?" "ik studeer". "Oh wat studeer je?" "loonadministratie" (de meeste mensen hebben hier door dat korte antwoorden betekenen dat je eigenlijk geen zin hebt om te praten maar een kapper hoort hier duidelijk niet bij)
"Jahaa wat leuk! Ik hoor dialekt, uit welk land kom je?" "Nederland". "Oh Nederland, daar mag je legaal wiet roken of niet?" "uhuh" (Hij begint het eindelijk door te krijgen en besluit maar over zichzelf te praten) " Ik heb ook familie in Nederland blabablabla"
30 minuten later en een heel levensverhaal van de kapper en ik ben eindelijk klaar. Heerlijk om weer kort haar te hebben! En fijn ook om weer herinnerd te worden waarom ik zo lang niet bij de kapper was geweest....
Foto's komen van pixabay.com
