Trots, blij en vooral opgelucht kwam mijn broer zijn prachtig opgeknapte Austin Mini showen. En eerlijk is eerlijk, hij mag er ontzettend trots op zijn!
Je kunt wel zeggen dat wij als familie iets hebben met auto's en motoren, en dan vooral met oldtimers. Dus zo'n bezoekje is natuurlijk altijd leuk!
Kort nadat mijn broer zijn rijbewijs had gehaald, kocht hij deze kleine beauty. Hij heeft er een aantal jaren met veel plezier in rondgereden, totdat hij besloot dat het tijd was voor een grondige restauratie.
Het oorspronkelijke plan? Binnen vijf jaar moest de Mini weer als nieuw zijn. Maar zoals dat wel vaker gaat met plannen, liep het allemaal nét even anders. Die vijf jaar werden er uiteindelijk dertien! 😂
En dat had zo zijn redenen.
Zo ging de spuiterij waar de Mini een nieuw laklaagje zou krijgen failliet. Dat zorgde voor behoorlijk wat stress, want het bleek nog een hele onderneming om de auto daar weer weg te krijgen. Even werd zelfs gevreesd dat de Mini in beslag was genomen door een incassobureau. Gelukkig liep het met een sisser af en kregen alle eigenaren hun auto's terug.
Daarna kwam het leven er een beetje tussendoor. Mijn broer werd vader van twee zoons en tja, dan verschuiven je prioriteiten vanzelf. Een oldtimer kan wachten, je kinderen niet. De Mini verdween dus voor een tijdje naar de achtergrond.
Maar vergeten werd hij nooit!
Het afgelopen jaar pakte mijn broer de draad weer op en ineens ging alles in een sneltreinvaart. De Mini werd helemaal gestript, tot op de oude laklaag, en vervolgens stukje bij beetje weer opgebouwd. Onderdelen die nog goed waren, werden zorgvuldig bewaard en opnieuw gebruikt. Wat niet meer te redden viel, werd vervangen.
Ook het interieur kreeg een flinke opknapbeurt. De stoelen werden opnieuw bekleed, het stuur kreeg een stoere leren bekleding en al het chroomwerk glimt weer alsof de auto zo uit de showroom komt rollen.
En het mooiste van alles? Mijn broer heeft dit samen met onze vader gedaan. Maar liefst 90% van de restauratie hebben ze helemaal zelf uitgevoerd. Heel wat uren sleutelen, passen, meten en ongetwijfeld ook de nodige frustraties. Want bij zo'n project gaat natuurlijk nooit alles in één keer goed. 😉
Maar kijk eens naar het resultaat!
Na dertien jaar staat er weer een schitterende Austin Mini op de oprit. En deze keer niet om verder aan te sleutelen, maar om er eindelijk weer lekker mee rond te rijden.
Ik geef mijn broer groot gelijk dat hij zo trots achter het stuur zit. En ik? Ik ben minstens zo trots op mijn broer én mijn vader. Wat hebben die twee samen iets moois neergezet!
Sommige dingen zijn het wachten gewoon waard. Zelfs als dat wachten dertien jaar duurt. ❤️
En nu deze Mini klaar is, heb ik natuurlijk stiekem alweer een volgend project voor die twee in gedachten. Mijn eigen Volkswagen Kever uit 1973 kan namelijk ook héél dringend een grondige restauratie gebruiken. Dus pap en broer, mochten jullie je binnenkort vervelen… ik weet nog wel een leuk klusje! 😂
Al hoop ik natuurlijk dat ik niet ook dertien jaar hoef te wachten voordat mijn Kever weer in volle glorie de weg op kan!
En nu ben ik benieuwd: hebben jullie ook een oude auto of motor waar je geen afscheid van zou kunnen nemen? Of misschien zelfs een restauratieproject dat een beetje uit de hand is gelopen? 😄
Groetjes Meraki7578
📷 Photo: Owned and shot by me with a Samsung S25 Ultra