สวัสดีเพื่อนทุกคนครับ นับถอยหลังอีกไม่กี่ชั่วโมง ก็จะถึงวันของนักช็อปออนไลน์ทุกท่านแล้วนะครับ กับเทศกาลมันช้อปปิ้งออนไลน์อีก 1 วัน วันที่ 11 เดือน 11 และ นับตั้งแต่หลังเที่ยงคืนของวันนี้ เป็นต้นไป งานและสินค้าที่จะส่งของให้ลูกค้าของผม ก็กลับมาเยอะอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งถ้าถึงตอนนั้นผมเองอาจจะต้องหยุดเขียนสลับกับการมาเขียน ถ้าแรงและกำลังของผม รวมทั้งความอ่อนล้าจากการทำงาน ช่วงนี้ไม่รู้ซิครับ ผมรู้สึกร่างกายและจิตใจของผม มันอ่อนล้าเหนื่อยๆ ยังไงไม่รู้ครับ หลังจากกลับมาถึงบ้านในแต่ละวัน ผมจะแทบนอนแผ่หลาลงบนพื้นทุกครั้งไป โดยผมจะนอนอยู่นิ่งๆอย่างนั้นประมาณ 10-20 นาที ผมถึงลุกขึ้นไปทำกิจกรรมอย่างอื่นเช่นอาบน้ำกินข้าว และหลังจากนั้นผมถึงมาเขียนโพสต์ แต่ถ้าวันไหนผมกลับจากทำงานดึกผมจะเขียนโพสต์ก่อนหลังจากนั้นค่อยอาบน้ำกินข้าว เป็นแบบนี้ประจำครับ
ผมเองซึ่งจากการสันนิษฐานของผม ผมคิดว่าผมน่าจะอิ่มตัวจากการทำงาน ดวงทั้งธรรมชาติทิวทัศน์ที่ผ่านมาตลอดสองข้างทาง แต่ก่อนผมจะเพลิดเพลินไปกับมัน แต่เดี๋ยวนี้ผมก็ยอมรับความจริงที่ว่า ทิวทัศน์ที่ผมถ่ายที่ผมขี่รถผ่าน มันค่อนข้างจะซ้ำไปซ้ำมา ถึงแม้สถานที่ที่ผ่านบางทีมันอาจจะเป็นที่ใหม่คนละที่กัน แต่ส่วนใหญ่จะเป็นถนนเส้นเก่าในทางหลวงชนบทที่ผมต้องผ่านมันทุกวัน เพราะหมู่บ้านตามชนบทแบบนี้มันจะมีสักกี่หลัง ยิ่งบ้านหลังที่สั่งของออนไลน์ ส่วนใหญ่มันจะเป็นบ้านหลังเก่าๆซ้ำๆ ไม่ต้องไปดูไกลที่ไหนหรอครับ ขนาดลุงกับป้าแถวหมู่บ้านผม พวกท่านยังไม่กล้าสั่งของออนไลน์เลยครับ บางคนก็กลัวที่จะโดนโกง หรือได้ของไม่ดีในการสั่งออนไลน์ เพราะมันไม่เห็นของก่อนอีกครับ ไม่แปลกที่คนรุ่นเก่าหรือคนอื่นๆที่อยู่แถวนี้ จะกังวลในข้อนี้ มันจึงเป็นจุดอิ่มตัวของผมก็ได้ ที่ได้ทำอะไรเก่าๆ ซ้ำไปซ้ำมา บางครั้งผมก็คิดนะครับว่าจะหยุดเขียนไปสักพักดีไหม เพราะทิวทัศน์และภาพประกอบที่ผมถ่าย ขนาดผมยังรู้สึกแบบนั้น แล้วเพื่อนจะไม่คิดถึงผมเหรอครับ พี่อาจจะเบื่อภาพประกอบทิวทัศน์ที่ผมถ่ายแล้วก็ได้ ผมคิดทบทวนไปทวนมาหลายรอบแล้วครับ บางวันก็เห็นผมหายไปดื้อๆ เหตุผลนี้ก็มีส่วนเหมือนกันครับ ทั้งที่ใจอยากเขียนให้มันได้ทุกวัน แต่ก็กลัวว่ามันจะซ้ำจนเกินไปนั่นเอง
แต่ถึงแม้ผมจะเริ่มมรู้สึกมีอาการเบื่อ แต่กำลังใจผมก็ยังมีอยู่ และพร้อมจะสู้งานไม่ถอย เพื่อคนข้างหลังของผมและครอบครัวของผม หรือเรียกว่าหน้าที่บังคับ ถ้าเราไม่ทำเราก็อดไม่มีเงิน แต่ถ้าคิดแค่อย่างหลังอย่างเดียว ผมคิดว่าการทำงานคงไม่มีความสุขหรอกครับ ดังนั้นตอนนี้ผมพยายามค้นหา และตั้งเป้าหมายใหม่ๆ เพื่อจะเติมไฟให้ชีวิตทั้งชีวิตส่วนตัวและก็ชีวิตการทำงาน ถึงภาพทิวทัศน์ที่ผมถ่สยจะเริ่มซ้ำไปซ้ำมา แต่วันทั้งวันผมก็เจอมันได้เท่านี้ล่ะครับ เพราะนี่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตการทำงานของผม ที่ต้องขี่รถบนท้องถนนเส้นนี้ตราบใดที่ผมยังเดินทางในสายอาชีพการงานแบบนี้ วันนี้ผมคงไม่เล่าชีวิตการทำงานของผมอะไรมากมาย เพราะวันนี้มันไม่มีอะไรเด่นหรือไม่มีเรื่องอะไรพอที่จะเขียนเพิ่มเติม เอาเป็นว่าวันนี้ผมขอตัดจบดื้อเอาแค่นี้ก่อนละกัน เอาไว้ผมหาเป้าหมายหรือสิ่งใหม่ๆในชีวิตการทำงานของผมได้ก่อน ผมสัญญาว่าผมจะมาเขียนให้ดีขึ้นกว่า สมัครวันนี้ผมขอตัวลาไปก่อน ขอบคุณที่ติดตาม และสนับสนุนผมในวันนี้ ขอบคุณครับ