สวัสดีเพื่อนทุกคนครับ ห่างหายจากการเขียนโพสต์ ไปได้หลายวัน ไม่แน่ใจคืดถึงกันบ้างไหมครับ 5555 วันนี้ได้มาเขียนอะไรยาวๆ สักที ตอนแรกผมว่าจะมาเขียนตั่งแต่เมื่อวานแล้ว แต่เมื่อวานงานที่ผมทำค่อนข้างทรหด พอสมควรเลยครับ เจออะไรหลายอย่างมาพอกัน ทำให้หมดแรงน้ำข้าวต้มเมื่อกลับถึงบ้านครับ หลังจากที่เจอแต่อะไรหนักๆ ตลอดการทำงานมาทั้งวันครับ
เริ่มต้นด้วยภาพจากเมื่อวาน ตอนเย็นๆ ที่ผมต้องเจอ กับสภาพท้องฟ้าที่ฝนตกตลอดในช่วงบ่ายแก่ๆ ยาวไปจนถึงช่วงเย็น เกือบหัวค่ำ ทำให้ตัวผมเองเลิกงานในช่วงทุ่มกว่า กลับไปถึงบ้านเหมือนลูกหมาตกน้ำ เปียกโชกไปทั้งตัว ทั้งเหนื่อยทั้งหิวข้าว แล้วก็เนื้อตัวมอมแมม ทำให้ผมพอกลับบ้านก็ไม่ไหวประมาณ อยากพักผ่อนมากกว่า สมองตอนนี้นคือคิดจะเขียนอะไรยาวๆ ไม่ออกครับ
เมื่อวานนี้ผมไม่ได้เจอแค่ฝนเพียงอย่างเดียวครับ ตอนเช้าไปจนถึงช่วงบ่ายโมงกว่าเกือบบ่าย 2 โมง คือ ตากตากแดดจัดๆ จนเสียเหงื่อและร้อนมากมาย คิดสภาพผมต้องใส่เสื้อ 2 ตัว กางยีนส์หนาๆ ใส่ผ้าปิดจมูก และไอ้โม่งคุมหัว รวมถึงหมวกกันน็อคใหญ่ๆเต็มใบ เตรียมรับมือกับสภาพอากาศที่ร้อน รวมถึงโรคระบาดอย่างไวรัสโควิค 19 ที่กำลังระบาดอยู่ในขณะนี้ ทำให้ร่างกายที่โดนแสงแดดมา จนเหงื่อออกเยอะและเริ่มจะเพลียแล้ว มาเจอฝนที่ตกหนักอีก เมื่อวานผมจึงบอกว่าเจออะไรที่หนักๆพอสมควร อันนี้จึงเป็นเหตุผลที่ผมไม่ได้มาเขียนในโพสต์เมื่อวาน
ส่วนวันนี้ดีหน่อยครับ สภาพอากาศและการทำงาน ต่างจากเมื่อวานโดยสิ้นเชิง วันนี้อากาศค่อนข้างเย็นสบาย ไร้แสงแดด ไร้ฝน มีแต่ลมเย็นๆ พักมาปะทะร่างกายทำให้แตกต่าง ขากเมื่อวานที่สภาพร่างกายเต็มไปด้วยเหงื่อ แต่วันนี้แทบจะไม่มีเหงื่อไหล ทำให้รู้สึกไม่อีบและอึดอัดร่างกาย ตอนนี้งานที่ต้องเริ่มทยอยเยอะขึ้นเรื่อยๆ อีกไม่นานของน่าจะมาเต็มพิกัด ฝห้ได้ลุยงานกันยาวต่อไป และสิ่งที่แตกต่างจากเมื่อวานอีกอย่าง นั่นก็คือเวลาเลิกงาน เมื่อวานนี้เลิก 19:00 น กว่า วันนี้ 17:00 น. ผมก็เลิกงานแล้ว ทั้งที่วันนี้สินค้าที่ต้องไปส่งให้ลูกค้ามีจำนวนเยอะกว่าเมื่อวานพอสมควร แต่ปัจจัยแค่ฝนอย่างเดียว ทำให้เวลาที่ทำแตกต่างกันมากมายถึง 2 ชั่วโมงกว่า แต่เอาเถอะมันก็ต้องมีบ้าง ที่สำคัญคือกลับไปเราต้องดูแลตัวเอง และ พักผ่อนให้เต็มที่เพียงพอ พร้อมที่จะลุยกับวันใหม่ในวันรุ่งขึ้นแค่นั้น สำหรับวันนี้คงมีเท่านี้ก่อน ขอบคุณที่ติดตาม และสนับสนุนผมในวันนี้ ขอบคุณครับ
