สวัสดีเพื่อนทุกคนครับ พบกันอีกแล้วจำได้เมื่อวาน ผมก็พึ่งเขียนไป พริบตาเดียวหมดอีกแล้ว อะไรมันจะรวดเร็วปาดนั่น 5555 เมื่อวานนี้กลับบ้านไปผมเป็นหวัดเล็กน้อย แต่โชคดีที่ทานยาแก้หวัดกับยาพาราแก้ไข้ อัดเข้าไปก่อนครับ เช้านี้ก็เลยไม่เป็นอะไรมากพร้อมลุยงานต่อตั้งแต่เช้าอีกวันเดียว พรุ่งนี้ก็ได้หยุดพักแล้ว เอาตรงๆ วันนี้ตอนกลับบ้าน ผมยังบอกพี่เพื่อนร่วมงานว่า พรุ่งนี้เจอกันอยู่เลยครับ คือ ผมลืมวันลืมคืนยังไม่รู้เลยว่าพรุ่งนี้เป็นวันอาทิตย์แล้ววันนี้เป็นวันเสาร์ ผมยังเข้าใจว่าเป็นวันธรรมดาอยู่เลยครับ พอตอนเย็นรู้ว่าพรุ่งนี้วันอาทิตย์ แบบว่าเป็นอะไรที่มันรู้สึกมีความสุขมากๆ ที่พรุ่งนี้จะได้พักผ่อนเต็มที่สักทีครับ หลังจากที่วันนี้ทํางานโดนฝนในช่วงเย็น ทำให้สภาพร่างกายตอนนี้ยิ่งกว่าขึ้นไปอีก และก็เพลียเต็มทีแล้วครับ
ตอนช่วงเช้าผมยังทำงานตามที่วางแผนไว้ ได้อย่างราบรื่นไม่มีที่ติ และคงคิดว่าวันนี้เป็นวันที่ทำงานแบบสบายๆ ชิวๆอีก 1 วัน แต่ถึงเวลาตอนเย็นได้สิบ่ายแก่ๆ ทีไร เจอฝนทุกทีไป ทำให้งานวันนี้ติดขัดบ้างในช่วงเย็น แต่ไม่หนักเท่ากับเมื่อวานที่เจอฝนตกหนักตลอดทั้งช่วงบ่ายและช่วงสาย แต่ถึงยังไงร่างกายผมก็เปียกปอนตากฝน ทำงานขี่รถมอเตอร์ไซค์มาติดติดกัน มันก็มีอ่อนล้าเพลียล้า ด้วยความทีเมื่อวานจะเป็นหวัดด้วยแระ ถึงวันนี้จะเลิกเร็วกว่าเมื่อวาน เลิกงานประมาณ 5 โมงเย็นกว่า แต่ผมไม่ได้มองดูเวลาที่ชัดเจน วันนี้กลับบ้านได้มีเวลาเตรียมตัว อาบน้ำทานข้าวก่อน ที่จะเขียนโพสต์ในวันนี้ ไม่เหมือนเมื่อวานที่ดึกแล้วผมต้องเขียนโพสต์ก่อน อาบน้ำทานข้าวเย็น
ข่วงนี้ต้องรีบพักฟื้นร่างกาย วันหยุดพรุ่งนี้ผมคงไม่ไปไหน น่าจะอยู่กับบ้านพักแขนขาในร่างกายของตัวเอง ให้ฟื้นฟูสภาพจากการเหนื่อยล้าสะสม อาจจะอยู่บ้านแค่ดูหนังฟังเพลงแค่นั้นครับ แล้วถ้าเกิดไม่มีเรื่องอะไรมีเหตุการณ์อะไร ในวันพรุ่งนี้ถ้าเกิดผมไม่มีเรื่องเขียนจริงๆ ผมอาจจะต้องงดเขียนไป 1 วัน มันเป็นเหตุจำเป็นจริงๆช่วยไม่ได้ จึงผมอยากจะเขียนให้มันได้ทุกวันและไม่อยากขาด แต่ในเมื่อมันฝืนและไม่มีภาพและเรื่องเขียน ผมจึงจำเป็นต้องหยุด 1 วันเช่นกัน นับเวลาถอยหลังอีกไม่กี่วันจะถึงวันที่ 11 เดือน 11 แต่ช่วงก่อนหน้านั้นและหลังจากวันนั้น งานของผมก็น่าจะเยอะขึ้นเรื่อยๆ นี่เป็นเหตุจำเป็นที่ผมจะต้องฟื้นตัวให้เร็วที่สุด ก่อนที่งานหนักจะมานั่นเองครับ ตอนนี้ผมปวดตรงข้อมือด้านขวา และก็ขาทั้งสองข้าง รวมทั้งเป็นหวัดนิดหน่อย แต่พรุ่งนี้ก็น่าจะหาย คืนนี้ผมขอตัวลาไปก่อนละกันครับ เดี๋ยวจะทานยาแล้วพักสักงีบนึง เผื่อเด็กๆจะตื่นมาเขียนเรื่องสั้นต่อไป สำหรับวันนี้ขอบคุณที่ติดตาม และสนับสนุนผม ขอบคุณครับ