สวัสดีเพื่อนทุกคนครับ ชีวิตวันนี้ก็คงต้องดิ้นรนทำงานกันต่อไป ถึงบางครั้งจะเหนื่อยจะท้อแท้ลงไปบ้าง แต่เมื่อเสร็จสิ้นงานแล้ว การได้พักผ่อนเต็มที่ มันก็เหมือนเพิ่มพลังกายให้แก่เรา เพื่อความพร้อมในวันรุ่งขึ้น ส่วนธรรมชาติและบรรยากาศต่างๆ ที่ผมถ่ายให้เพื่อนได้ชมกัน มันอาหารตาเพิ่มพลังใจ สำหรับผมเองครับ วันนี้พบกับเรื่องราวในชีวิตการทำงานของผมครับ วันนี้ผมใช้หัวข้อ ชีวิตการทำงาน #56 แล้วครับ
เช้านี้เริ่มต้นทำงานด้วยอากาศที่สดชื่นเย็นสบาย จากฟ้าหลังฝนที่ตกมาตั้งแต่เช้ามืดแล้ว และ โชคดีที่เช้านี้ผมไม่ต้องประเดิมงาน ด้วยเสื้อผ้าเริ่มแรกที่ต้องเปียกปอนด้วยฝน หลังจากออกเดินทางไปบ้านพี่บี ก็เริ่มทำงานโดยทันทีเหมือนเดิม ถนนบางแห่งก็เริ่มแห้งแล้ว แสดงให้เห็นว่า ฝนตกหนักเบาแต่ละพื้นที่ไม่เท่ากัน ช่วงเช้านี้การทำงานยังคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง คือ ยังส่งงาน 2 รอบในช่วงเช้าเหมือนเดิม ปิดงานได้แบบราบรื่นอีก 1 วัน สำหรับในช่วงเช้า
ช่วงบ่ายจากอากาศที่ร่มลมเย็น กลายเป็นท้องฟ้าเปิด อากาศร้อนอบอ้าวแทน แต่ก็ไม่ถึงกับทำให้เสียเหงื่อเยอะ เหมือนวันที่แดดจัดๆ ที่ผ่านมา รอบบ่ายนี้คือ ผมต้องทำงาน 3 รอบ ไม่ซิน่าจะเรียกว่า 2 รอบครึ่ง เพราะรอบสุดท้ายของที่ส่ง ก็ไม่ได้เยอะเท่าไรน่าจะเรียกนอกรอบเก็บตก จากลูกค้าที่ไม่สามารถติดต่อได้ หรือ ลูกที่ไม่สามารถรับของ ในรอบช่วงบ่ายหรือช่วงเช้า วันนี้ผมมรอเวลาเหลือ ผมเลยจัดการส่งอีกรอบหนึ่งครับ แต่ก็ไม่ได้ใช้เวลานานเท่าไร และ เสร็จงานก่อนค่ำ ประมาณ 6 โมงกว่า ก็เคลียร์และปิดงานจนเสร็จหมดครับ
ช่วงนี้การทำงานเริ่มจะกลับมาสู่สภาวะปกติ งานเบาและน้อยลงเรื่อยๆ ในแต่ละวัน แต่ถึงของหรือสินค้าที่จะส่งจะน้อยลง แต่การขี่รถมอเตอร์ไซค์ถ้าจะนับระยะทางกันจริงๆ ก็ไม่ต่างกันเท่าไร ลองนึกดูครับ คือ ในหมู่บ้านหนึ่งที่ผมต้องไป ก็ต้องไปเหมือนเดิม เพียงแต่หมู่บ้านนี้ของแต่ละบ้านลดลง คือ สมมุติว่าหมู่บ้านนี้อยู่ไกล 5 กิโล ผมก็ต้องวิ่ง 5 กิโล ไปส่งหมู่บ้านนี้อยู่ดี อะไรแบบนี้ ผมอาจจะพิมเขียนงง หน่อยนะครับ 5555 แต่หลักการมันก็ประมาณนั้นครับ สำหรับวันนี้เรื่องชีวิตการทำงานของผม คงจะมีเท่านี้ก่อนครับ ขอบคุณที่ติดตาม และสนับสนุนผมในวันนี้ ขอบคุณครับ