สวัสดีเพื่อนทุกคนครับ เรื่องราวชีวิตการทำงาน ของผมในวันนี้กับรถมอเตอร์ไซค์ ที่ขี่บนท้องถนน ส่วนใหญ่จะเป็นการส่งสินค้าในหมู่บ้าน ด้านในซะมากกว่า โดยขี่ไปตามเส้นทางหลวงชนบท ตามภาพถ่ายที่ผมชอบถ่ายภาพให้เพื่อนได้ชมกันบ่อยๆ ส่วนใหญ่หมู่บ้านที่ผมจะต้องไปส่งของ จะต้องผ่านทุ่งนา ไร่สวน หลายกิโลก่อน จะเข้าหมู่บ้าน ก็น่าจะเหมือนจังหวัดอื่นทั่วไป ตามพื้นที่ชนบทแบบนี้ แต่ที่ผมยังโชคดีตรงถนนหนทาง ที่ผมใช้สัญจรผ่าน ถนนยังดีไม่มีปัญหาอะไร อย่างที่เป็นข่าวกันครับ
งานวันนี้ถือว่าลดลงไปแล้ว ประมาณ 10% จากที่เยอะช่วงหลังวันที่ 9 เดือน 9 ไป แต่ก็ยังถือว่าต้องมช้เวลาส่งในแต่ละวัน ค่อนข้างนานอยู่เหมือนเดิม ตั้งแต่เช้าเริ่มงาน 8.20 น. ของเช้าวันนี้ในการจัดของไล่โทรหาลูกค้า และ สิ้นสุดเวลาทำงานประมาณ 18.20 น. จริงๆ มันน่าจะเป็น 17.30 น. ด้วยซ้ำ ถ้าไม่เกิดเหตุการณ์เจอฝน ในช่วงตอนเย็น ของการส่งของรอบสุดท้ายในรอบบ่าย ทำให้ต้องเสียเวลาไปนานเกือบครึ่งชั่วโมง ที่ต้องจอดหลบฝนที่ตกหนักจนไม่สามารถ เดินทางไปไหนได้ครับ แต่พอฝนซาลงบ้าง สามารถขี่มอเตอร์ไซด์ ไปได้อย่างไม่เป็นอันตราย ผมก็จำเป็นต้องรีบเดินทางไปส่งโดยทันทีครับ
ลืมเล่าตรงจุดนี้ที่สำคัญอีกจุดหนึ่ง ที่ทำไมการทำงานส่งของ โดยการใช้รถมอเตอร์ไซค์ของผม มันถึงใช้เวลายาวนานอะไรขนาดนั้น นอกจากปริมาณของที่เยอะ แต่สิ่งที่สำคัญอีกอย่าง ในการที่จะทำให้เราใช้รถมอเตอร์ไซค์ส่งของ ไปได้นานๆ นั่นคือ ปัจจัยในการพักรถด้วยนั้นเอง เพื่อนลองนึกสภาพดู ถ้าเปรียบเป็นคนทำงาน ต่อเนื่องเลยตลอดทั้งวัน โดยไม่หยุดพักมันจะเป็นไปได้ไหมครับ และ รถถ้าวิ่งทั้งวัน แบบไม่หยุดเลย ผมก็คิดว่ามันจะทำงานหนัก จนเกินขีดจำกัดของเครื่องยนต์ไป มันคงจะไม่ดีต่ออนาคต ที่เราต้องใช้รถทำมาหากินไปอีกยาวนาน เหตุนี้จึงเป็นจุดสำคัญจุดหนึ่ง ในการพักทั้งรถพักทั้งคนครับ
สุดท้ายในวันนี้ หลังจากทำงาน ขี่รถเตอร์ไซด์ เมื่อนมาทั้งวัน อย่างแรกที่ผมไปถึงบ้าน ผมก็มีวิธีดูแลตัวเองก่อน อันดับแรกคือ ถอดเสื้อผ้าโยนเข้าเครื่องซักผ้าปั่น และ จัดการอาบน้ำทันที เพราะ แต่ละวันถึงจะใส่เสื้อคลุมมิดชิดแล้ว แต่ทั้งเหนื่อย ฝุ่น ที่สำคัญ เชื่อโรคต่างๆ ที่เราไม่รู้ จึงจำเป็นที่ต้องรีบอาบน้ำทันที หลังจากนั้นค่อยทานข้าวมื้อเย็นต่อไป วันนี้ที่ผมมาสาย ก็จัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อนนั้นแระครับ สำหรับวันนี้ขอบคุณที่ติดตาม และสนับสนุนผมในวันนี้ ขอบคุณครับ