สวัสดีเพื่อนทุกคนครับ วันศุกร์ที่ 17 ธ.ค. กับเรื่องราวชีวิตการทำงานส่งของผม งานวันนี้ชิ้นงานในการส่งสินค้าของผม ยังคงปริมาณเยอะเหมือนเดิม แต่วันนี้แตกต่างกว่าวันอื่นในช่วงเดือนธันวาคม น้นก็คือผมกลับมาในเวลาทำงานเดิมไม่ต้องออกเดินทางไปทำงานเร็วขึ้น 10 นาที เมื่อคืนหลังจากผมเขียนโพสต์เสร็จ ผมก็ได้รับไลน์จากน้องพนักงานใหม่ว่า เค้าเริ่มเข้าใจระบบการทำงานและเส้นทางท้องถนนมากขึ้นแล้ว เลยบอกให้ผมมาสายก็ได้ครับ วันนี้ผมเลยออกจากบ้านเดินทางไปทำงานเวลาเดิม
ผมไม่ได้เขียนนานแล้วว่า ช่วงนี้ผมทำงานกี่โมง แต่ก็เวลาเดิมเลยครับ 8 โมงเช้าตรงเลยครับ และ ตามแผนงานเดิมคือ มาถึงผมต้องเตรียมตัวโทรหาลูกค้า จากข้อมูลที่พี่เอคนที่เดินทางไปรับสินค้า ที่สาขาใหญ่จุดพักของหลัก ที่สินค้าจากทั่วประเทศต้องมาส่งที่นี้ และ พี่เอจะเป็นคนมารับสินค้าเพื่อมาส่งให้พวกผมกรเจายไปภายในอำเภอของผม รวมทั้งอำเภอฝกล้เคียงอีก 1 อำเภอที่รับผิดชอบ หลังจากโทรศัพท์หาลูกค้า ผมก็เริ่มเดินทางโดยขี่รถมอเตอร์ไซค์ไปส่งของ จนกว่าสินค้าจะส่งถึงมือลูกค้าจนหมด และ โอนเงินที่เก็บปลายทางเข้าบริษัทเป็นอันเสร็จงานของผม
งานวันนี้ตลอดทั้งวันของผม ผมต้องไม่ต้องเขียนอะไรมากมายอีก ผมสามารถควบคุมคอนโทรลงานของผม ให้ผ่านไปได้ด้วยดี ถ้าสินค้ามันไม่เยอะไปกว่างานปัจจุบันเกือบ 2 เท่า ผมก็ไม่ทีอะไรที่ต้องกังวลในเรื่องปริมาณสินค้า หรือ เวลาทำงานที่ต้องกลับบ้านดึกๆ อะไรทั้งสิ้นครับ
วันนี้ผมไม่ได้กลับบ้านดึกอะไรมากมายหลอกครับ ออกจะกลับบ้านเลิกงานตั้งแต่ 5 โมงเย็นด้วยซ้ำไปด้วยครับ แต่เหตุผลที่ผมกลับมาเขียนโพสต์ช้าและดึกถึง 3 ทุ่ม นั้นเพราะวันนี้หัวสมองผมคิดอะไรไม่ออกเท่าไร ตอนกลับมาถึงบ้านปกติผมจะอาบน้ำ ทานอาหารมื้อเย็นเสร็จผมจะเขียนโพสต์เลย แต่วันนี้ผมมึนๆ งงๆ ยังไงไม่รู้ นึกอะไรไม่ออก เลยแิบงีบสักชั่วโมงแล้วมาเขียนต่อครับ
ส่วนภาพในวันนี้ วันนี้ผมผ่านถนนเส้นหนึ่ง ที่ตลอดสองข้างถนน จะเจอดอกไม้ปลูกสองข้างทาง ก่อนหน้านั้นผมไม่รู้หรอกครับว่าดอกไม้ชนิดนี้ชื่อว่าอะไร แต่จำได้ว่าเคยเห็นไม่อ่านโพสต์ของเพื่อนแบบผ่านๆ ว่า เจ้าดอกไม้ชนิดนี้มีชื่อว่า ดอกทองอุไร แต่ผมก็ไม่มั่นใจว่าใช่หรือไม่ครับ เรียกว่าผมแทบไม่รู้จักและไม่ได้ชื่นชอบดอกไม้เท่าไร สำหรับวันนี้ผมขอตัวไปพักผ่อนก่อนครับ ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนผลในวันนี้ขอบคุณครับ
