สวัสดีเพื่อนทุกคนครับ ชีวิตผมหาเช้ากินค่ำอีกเช่นเคย ชีพจรรองเท้ากับรถมอเตอร์ไซค์ 1 คัน ตระเวนส่งสินค้าให้กับลูกค้าไปเรื่อยๆ แบบไม่มีวันสิ้นสุดจนกว่าผมจะยุติชีวิตการทำงานในสายอาชีพนี้ ถึงจอนนี่ถ้าเปรียบเทียบเลเวลในการทำงาน ถ้ามีระดับ Lv1 - Lv10 ผมให้ตัวเองพัฒนาฝีมือเฉพาะในส่วนหน้าที่การทำงานของตัวเอง ผมให้ผมจัดอยู่ในระดับ Lv8 แล้วครับ ทั้งเส่นทางการเดินทาง ที่จดจำถนนหนทาง ตรอกซอกซอยได้แืบจะหมดทุกซอกทุกมุม ในอำเภอที่ผมรับผิดชอบทั้งหมดแล้ว ตลอดจนบ้านเลขที่ หมู่บ้าน ก็แทบจะจดจำได้เกือบทั้งหมด เหตุที่ผมต้องใช้คำว่าเกือบทั้งหมด เพราะ ผมเองยังไม่กล้าฟันธงถึงขนาดนั้นครับ
วันนี้เป็นที่น่าเสียดาย ตลอดทางผ่านในถนนหนทาง ที่ผมได้ขับขี่เพื่อไปส่งสินค้าให้กับทางลูกค้าของผม ตลอดทางของผมเรียกได้ว่าปมเจอดอกไม้เยอะแยะโดยเฉพาะวันนี้ ผ่านทั้งในส่วนที่หมู่บ้านปลูกดอกไม้ และ ตลอดสองข้างทางที่ปลูกดอกไม้ไว้ริมทางครับ แต่ละชนิดของดอกไม้ผมเป็นคยหนึ่งละที่ไม่เคยสนใจ 555 เรียกว่าผมอาจเป็นผู้ชายที่แข็งกระด้างพอสมควรก็เป็นได้ครับ
ถ้าผมมีโอกาสได้ถ่ายภาพให้ได้บ้าง มันก็คงจะดีไม่ใช่น้อย แต่อารมณ์ของผมประมาณว่าผมไม่รู้จะถ่ายยังไงให้มันออกมาสวยงาม เพราะผมมีความรู้สึกเฉยๆกับดอกไม้ทุกประเภทที่ได้เจอ ไม่รู้สินะครับถึงผมจะรู้สึกว่ามันสวย แต่มันก็ยังมีความรู้สึกเฉยๆเข้ามาเพิ่มเติมในอารมณ์นั้น ตอนนี้ผมเลยไม่มีโอกาสได้ส่งเข้าร่วมกิจกรรมกับทางชุมชนไทยของเรา แต่ผมจำไม่ได้แล้วว่าผมได้ส่งภาพเข้าร่วมประกวดกิจกรรม ไปยาวนานแค่ไหนแล้วครับ
ตัวผมเองถึงแม้วันนี้งานจะไม่ค่อยยุ่งและเยอะเท่าไหร่ แต่ผมก็มีใจที่คิดถึงใจเขาใจเรา ถ้าอะไรก็แล้วแต่ไม่อยู่ข้างหน้าผม ปีทำให้ผมต้องเดินเข้าไปถ่ายใกล้ๆอะไรแบบนั้น ผมก็จะไม่หยุดเพื่อถ่ายภาพหรือลงไปถ่ายภาพ แม้มันจะสวยเพียงใดก็ตาม ต่อผมไม่อยากให้ลูกค้าของผมต้องมานั่งรอสินค้าที่ผมจะไปส่ง มันไม่ใช่ข้ออ้างที่จะไม่ถ่ายภาพดอกไม้ครับ แต่มันเป็นความรู้สึกจากใจ ที่ค่อนข้างเข้มงวดของผมเอง
โพสต์หลังๆมานี้ผมจะไม่ค่อยเน้นเรื่องเวลา เช่นผมไปทำอะไรมั่งเวลาเท่าไหร่ส่งของกี่โมงถึงกี่โมง อะไรแบบนี้ครับเพราะผมคิดว่าในแต่ละวันผม ผมก็จะทำเวลาได้ประมาณเท่านี้ คือถ้าผมเขียนแบบนี้ทุกวันมันก็จะกลายเป็นว่าผมเขียนอะไรซ้ำทุกวัน ในแต่ละโพสต์ของผมผมจึงต้องพยายามคิด ว่าผมจะต้องเขียนอะไรดี ที่จะทำให้เรื่องราวชีวิตการทำงานของผม ไม่ซ้ำซากจำเจเกิดขึ้นทุกวันอะไรแบบนี้ครับ แต่ถ้าวันไหนที่ผมนึกอะไรไม่ออกมืดหรือสมองไม่ไป ผมก็จะหยุดเขียนทันทีไม่ฝืนเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมาครับ
ตอนท้ายนี้ผมว่ามาคุยถึงความคิดเห็นของภาพในวันนี้ เป็นเรื่องปิดท้ายสำหรับวันนี้แล้วกันครับ ความคิดเห็นของภาพถ่ายที่ผมนำมาประกอบเรื่องราวในวันนี้ ผมไม่ฐานะเป็นคนถ่ายเจ้าของภาพ ผมคิดว่าภาพในวันนี้มันยังไม่สวยเท่าที่ควร ในความรู้สึกผมว่ายังขาดองค์ประกอบอะไรหลายๆอย่าง ที่มันไม่สมดุลในธรรมชาติที่บ้านผม ผมคิดว่าบางวันผมถ่ายภาพไปทำได้ดีกว่านี้ แต่ไม่ใช่ว่าผมจะจงใจและไม่ได้ตั้งใจถ่ายภาพมันออกมานะครับ เพียงแต่เวลาและจังหวะมันไม่ตรงกันแค่นั้นครับ ที่ผมต้องใช้คำในประโยคนี้ มันก็เหมือนกับย้อนไปย่อหน้าก่อน ถึงผมจะมีเวลาถ่ายภาพบ้าง แต่ก็ใช่ว่าผมจะใช้เวลาที่จะเรียกหาวิวทิวทัศน์ที่สวยงามได้ทั้งหมด เพราะถ้าจังหวะและเวลาที่ผมสามารถถ่ายภาพได้ มันไม่มีทิวทัศน์ที่สวยงามและสมบูรณ์แบบ ผมก็จำเป็นต้องถ่ายภาพในขณะนั่นเอาไว้เลย เพราะผมไม่รู้ว่าอนาคตหรือหนทางข้างหน้าผมจะมีเวลาตีจังหวะได้ถ่ายหรือไม่ แอบลงก็มีประมาณนี้แหละครับ สำหรับวันนี้ผมขอตัวไปพักผ่อนก่อนละกันครับ ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนผมในวันนี้ ขอบคุณครับ
