สวัสดีเพื่อนทุกคนครับ เริ่มต้นชีวิตการทำงานของวันใหม่วันจันทร์ การทำงานวันแรกของสัปดาห์ และ เป็นการเริ่มต้นสัปดาห์ที่ 3 ของการที่ไม่ได้หยุดพักสักวัน นับเป็นวันที่ 15 ที่ยังไม่ได้หยุดสักวัน แต่คงเป็นไปได้เฉพาะเดือนนี้ หรือ อาจจะปลายเดือนสักประมาณวันที่ 20 กว่าๆ งานของผมที่คาดการณ์ไว้ น่าจะจะลดลง และ มีคนมาช่วยทำงานเพิ่มเติม แต่ยังไม่มีกำหนดที่เป็นทางการ แต่มีข่าวมาแล้วว่าทางสาขาใหญ่ รับพนักงานมาเพิ่มในพื้นที่เขตรับผิดชอบของผมแล้ว เพียงแต่รอบนี้ทางสาขาใหญ่จะเป็นคนฝึกเทรนพนักงานเอง ก่อนที่จะส่งตัวมาติดตามรถใหญ่ก่อน โดยจะเป็นพนักงานขับรถใหญ่เพิ่ม 1 คน และ พนักงานขี่รถมอเตอร์ไซค์ส่งของเพิ่มอีก 1 คน ถึงทั้งสองคนเป็นคนในพื้นที่อำเภอเดียวกับผมนั่นแหละครับ แต่ผมยังไม่รู้ชื่อรู้แต่รู้ว่าเขาคนตำบลอะไรหมู่บ้านอะไรแบบนี้ ไม่แน่อาจจะเจอแจ็คพ็อตเป็นคนที่ผมรู้จักก็ได้ 555 ตอนนี้แค่ข่าวแต่ยังไม่เป็นทางการครับ
ส่วนงานวันนี้ก็คงเดิมๆ ออกจากบ้านตั้งแต่เช้าและถึงบ้านตอนเย็น วันนี้เลิกประมาณ 18:00 น. พอดีเป๊ะหรือป่าวไม่แน่ใจ 555 ตอนที่เลิกงานพอดีกำลังมึนๆงงๆ เลยไม่ได้ดูเวลาที่แน่นอนชัดเจน มาตั้งสติและคิดได้อีกทีนึง เวลาก็ร่วงโรยไป 18.10 น. ผมก็เลยประมาณว่าผมน่าจะเลิกงานเวลานั้นอาจจะบวกลบกว่ากันนิดหน่อย ช่วงนี้ทำงานท่ามกลางแสงแดดที่ร้อนอบอ้าว ทำให้ตัวเองค่อนข้างเสี่ยงพอสมควร แต่น้ำดื่มก็ช่วยได้ทำให้เราสามารถสดชื่นฟื้นพลังได้ ลืมบอกอีกอย่างนึงครับว่า ปลาที่ผมถ่ายส่วนใหญ่น่าจะมากกว่า 80 กว่าเปอร์เซ็นต์ ผมถ่ายในเวลาบ่ายแก่ๆ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นช่วงเย็นมากกว่า รวมช่วงเวลาหัวค่ำประมาณ 19:00 น เป็นต้นไปก็มีครับ เพราะช่วงเวลาเย็นหลายคนอาจจะดูวุ่นวาย เพราะใกล้จะเลิกงาน แต่สำหรับการส่งของของผมแล้ว ช่วงเวลาดังกล่าวเป็นช่วงเวลาที่งานน้อย และพอมีเวลาแวะจอดถ่ายภาพได้บ้าง เพราะช่วงรอบสุดท้ายของงานส่วนใหญ่สินค้าที่จะส่งจะมีจำนวนน้อยกว่ารอบอื่นๆ ที่ผมไปส่งตลอดทั้งวันครับ
ตอนนี้ผมขี้เกียจคิดมากอะไรแล้ว ขำมากคิดมากของผมไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องอะไร เกี่ยวกับตัวเองว่าถ่ายภาพไป มันจะลงซ้ำมันจะดูซ้ำ เพราะทิวทัศน์พี่ผมส่งมันก็เส้นทางเดิมๆ อาจจะเปลี่ยนแค่มุมและจุดที่ถ่ายบ้าแค่นั้น แต่ส่วนใหญ่ที่พักแถวบ้านผมมันเจ้าก็จะออกแนวเดียวกัน เรียกว่ามันเหมือนๆกันจนแทบนิกเดียวที่แตกต่าง แต่ผมก็เปลี่ยนความคิดใหม่ที่ว่าถ่ายภาพซ้ำแล้ว ผมไม่อยากจะถ่ายและก็ไม่รู้จะเขียนอะไรแล้ว มาเป็นบ้าตายไปเถอะไปช่วงเวลาที่ตัวเองว่างสามารถแวะถ่ายได้ เพราะส่วนใหญ่ตอนนี้คือตลอดระยะเวลาในการเขียนโพสต์ และในการทำงานขี่รถมอเตอร์ไซค์ส่งของของผม ผมว่าน่าจะปีกว่าแล้ว การถ่ายรูปของผมก็น่าจะเป็นพันกว่าภาพ ที่เอาลงมาเป็นภาพประกอบในการเขียนโพสต์ของผม ตอนนี้คิดใหม่ทำใหม่นะเล่นการเขียนโพสต์ตัวเองจะได้มีกำลังใจมากขึ้นไม่ตัดทอนอารมณ์ของตัวเอง ให้ขี้เกียจไปการเขียนโพสต์ เพื่อที่จะได้ชนะใจตัวเองแล้วเข้ามาเขียนโพสต์ทุกวันครับ เนื้อหาที่ผมเขียนอาจจะดูเข้มแข็งกระด้างไปหน่อยไร้จินตนาการ แต่ผมก็เป็นผู้ชายทื่อๆ ซื่อๆ คิดอะไรออกมาก็เขียนไปแบบนั้น ตัวจริงผมไม่ได้เป็นคนอะไรมากมาย เพียงแต่ไม่รู้จักใช้กับพูดแค่นั้นครับ สำหรับโอนให้วันนี้ของผมคงมีเท่านี้ก่อนละกันครับ วันนี้ผมกลับบ้านมาเขียนโพสต์ก่อน แล้วค่อยไปอาบน้ำทานอาหารมื้อเย็นต่อไป วันนี้ผมขอตัวลาไปก่อน ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนผมในวันนี้ ขอบคุณครับ
