สวัสดีครับ
อาชีพต่อไปของผมคือขับวินมอเตอร์ไซด์ครับ รอสมัครงาน เพราะไปสมัครที่ไหนเขาว่าเป็นเด็กเส้นจบช่างแต่ทำบัญชี สอบได้ทุกบริษัทแต่ไม่ผ่านสัมภาษณ์หัวหน้าแผนกนะครับ ส่วนฝ่ายบุคคลรับหมดทุกที่ ไม่มีเส้นเข้ายากครับ บางบริษัทสอบได้ที่1 ยังไม่ได้ทำเลยครับ เพราะเด็กฝากมาพอดี
จนได้ทำงานบริษัทใหม่ครับโดยมีญาติอยู่ที่นั่น ควบคุมเครื่องรีดสายไฟ จากเดิมคุม2เครื่องจนเพิ่มเป็น5เครื่อง7เครื่อง ไม่มีที่สิ้นสุด เงินดีแต่ระบบการทำงานไม่ค่อยดี เอาเปรียบลูกจ้าง ใช้ระบบไต้หวัน สวมหัวให้หัวหน้าคนไทย เกิดแตกแยก จนผมกับเพื่อนร่วมกันก่อตั้งสหภาพแรงงานขึ้นมา ต่อมาเมื่อมีการเรียกร้องความยุติธรรมก็ดีขึ้น จนมีกีฬา มีสวัสดิการเกิดขึ้นมากมาย ผมเป็นประธานสหภาพแรงงานที่อายุยังน้อยสุดในขณะนั้น มีเพื่อนมากมายมากกว่า500คน
เมื่อเป็นผู้นำพวกก็เยอะ เวลาเลิกงานไปทางไหนก็เจอแต่เพื่อนไปสังสรรค์ กลับบ้านก็ไม่ตรงเวลา เงินก็เริ่มขัดสน ขัดก็ไม่ได้ไม่ใช่กลุ่มเดียว ครอบครัวก็มีปัญหา ทำงานเพื่อส่วนรวมมันยากมากไป เหมือนตัวเองไม่ค่อยมีความสุข จนมีวันหนึ่งผมขอลาออกเนื่องจากทำงานผิดพลาด ในด้านสหภาพแรงงาน ลืมยื่นข้อเรียกร้องหมดอายุ เลยแสดงความรับผิดชอบหนีออกมาโดยไปอยู่กับญาติในย่านสุขุมวิท
จุดจบที่นี่9ปีเต็ม เป็นเหตุให้ตกอับอีกครั้ง และครั้งนี้ที่ดูเหมือนต้องเสียครอบครัวไปด้วย จนได้เปิดร้านขายก๋วยเตี๋ยวในย่านสุขุมวิท ขายให้กับชาวต่างชาติเป็นส่วนใหญ่ จนรู้จักคนมากมาย ตั้งแต่ขอทาน จนถึงสารวัติเลยทีเดียว ก็พออยู่ได้นะครับในขณะนั้น เรื่องราวผมยังไม่จบ ยังมีอีกหลายที่กว่าจะมาเป็นเกษตรพอเพียง โปรดติดตามตอนต่อไปครับ ขอบพระคุณอย่างสูงที่ให้โอกาสครับ
