สวัสดีชาวsteemitอีกครั้งครับ
ชีวิตการทำงานของผมที่คิดว่ามันดีที่สุดในชีวิตผมมันจบลงแล้วเพียง3ปีเท่านั้น ด้วยเหตุที่เราพึ่งพบกับโลกภายนอกเป็นครั้งแรก จึงไม่มีประสบการณ์ด้านความคิด แต่ก็ทำให้เรารู้เรื่องมากมายในชีวิต ทั้งเรื่องการคบคนและเรื่องของการทำงาน เหตุมันเกิดตรงที่ว่า ผมเข้าเวรคนเดียวในแผนกออฟฟิต ผมก็เปิดคอมทำงานตามปกติ เมื่อเสร็จแล้วไม่รู้จะทำอะไร นึกได้ว่าเงินเดือนพนักงานกำลังจะปรับขึ้น และโบนัสกำลังจะออก ผมเลยเปิดดู เพราะผมมีรหัสคอมทั้งหมดที่เขาไว้ใจผม เขาคงลืมไปว่าโบนัส หรือการขึ้นเงินเป็นความลับ หรืออาจเป็นเพราะเขาคิดว่าเราคงไม่สามารถเปิดได้ แต่ผมรู้อย่างเดียวว่าเขารักและไว้ใจผมมาก และที่ผมกล้าเปิดโน่นเปิดนี่ได้เพราะผมเรียนโปรแกรมมา ในขณะนั้นผมมีความรู้มากกว่าเขาไปแล้ว บางวันผมยังสอนเขาค้นหาข้อมูลที่ไฟดับแล้วหายไปไหนด้วยซ้ำ
ผมเปิดดูแล้วถึงกับตกใจในการทำงานของบริษัท ซึ่งไม่มีความยุติธรรมอะไรเลย เป็นเพียงแค่อยากให้ใครก็ตามใจ ไม่มีมาตรฐานในการทำความดี โบนัสผมน้อยกว่าพนักงานที่ผมสอนงานทุกวัน และที่ผมทนไม่ได้คือผมทำงานดีมาตลอด ปกติแล้วคนที่มีอายุงานมากกว่าก็จะได้เปอร์เซ็นต์สูงกว่า กลายเป็นว่าผมมีเงินเดือนน้อยกว่าเด็กที่ผมสอนงานอยู่พันกว่าบาทในขณะนั้นถือว่าเยอะมาก ด้วยความที่ว่าไม่ค่อยมีความคิดเพราะประสบการณ์ในการทำงานน้อย เลยน้อยใจลาออก มันก็เป็นความผิดของผมเองที่ไปดูแล้วไม่สบายใจและมองไปมุมนั้น แล้วผมต้องลาออกล่วงหน้า15วันครับ จึงมีเหตุขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ในระหว่างที่รอ15วันผมก็เริ่ีมไม่ค่อยสนใจงานเท่าไหร่ และวันหนึ่งผมนอนอยู่ในห้องปวดหัวนิดหน่อยเลยสั่งพนักงานใหม่ห้องเดียวกันให้บอกหัวหน้าด้วย
ปรากฏว่าเที่ยงวันแล้วเขายังทำงานไม่ได้ รถขนส่งยังไม่ออกสักคัน ผู้จัดการโมโหมาก เลยสั่งให้ฝ่ายบุคคลไม่ต้องรอ15วันละให้ออกไปเลย เหตุเพราะผมสอนงานมาเป็นเดือน เงินเดือนก็สูง ทำงานไม่เป็น แถมบอกหัวหน้าว่าผมเมาแล้วไม่มาทำงาน อย่างนี้น่าอยู่ด้วยไหมครับ ฝ่ายบุคคลเพียงแค่พูดว่า ใจเย็นๆ ไม่ต้องไปทำงาน แล้วค่อยๆย้ายออกไม่ต้องรีบร้อนเรียบร้อยแล้วแจ้งมานะ ขอบคุณทุกท่านที่แห่งนี้ที่ดีกับผมมาโดยตลอด แล้วผมก็ย้ายออกจากบริษัท และหลังจากนั้นผมจะไปทำอะไร และบริษัทนี้จะเป็นอย่างไร มันอาจจะโชคดีของผมก็เป็นได้ที่ลาออกเสียก่อน โปรดติดตามตอนต่อไปครับ ขอขอบคุณทุกท่านที่อ่านและติดตามเรื่องจริงของที่ไม่เคยเปิดเผยที่ไหนมาก่อน ขอบคุณครับ
