ชีวิตในการทำงานที่คิดว่าสมบูรณ์แบบในขณะนั้น ผมมีความสุขดีและสามารถฝากงานเพื่อนคนที่ไปสมัครกับผมมาอยู่ด้วยกันและพี่น้องคนอื่นมากมาย ที่สำคัญน้องผมก็ไม่ได้เรียนตามผมไปทำงานด้วยกัน ผมมีความสุขมาก ไปทางไหนก็มีแต่เพื่อนพี่น้องที่รักและให้เกียรติผมทุกคน ยกเว้นเสมียนคนเดิมอิจฉาริษยาไม่มีวันเลิกลา แต่เขาก็ไม่ค่อยมีคนคบสักเท่าไหร่ก็มีแต่ญาติพี่น้องของเขาเท่านั้น
ในขณะนั้นผมมีเงินส่งให้ทางบ้านและซื้อมอเตอร์ไซด์คันแรกและเริ่มรู้จักบุคคลภายนอกมากขึ้นเรื่อยไปจนทำให้เรามีความคิดที่แตกต่างออกไปอีกมากมาย เก่งมาก รู้มาก ก็ทำให้มีข้อเปรียบเทียบมาก
จนกระทั่งทำงานได้ประมาณ3ปี มุมมองของผมเริ่มเปลี่ยนไป ดูเหมือนผมจะทำเกือบทุกหน้าที่ในแผนกออฟฟิต เช้ามาก็เปิดบิลให้เด็กรถขึ้นของออกบิล เปิดออร์เ่ดอร์ลูกค้า ช่วยฝ่ายบัญชี ช่วยแคชเชียร์นับเงิน จ่ายเงินพนักงาน ว่างก็ช่วยรับออร์เดอร์ลูกค้า ส่งแผนกย้อม และเช็คผ้าเข้าออกแผนก เข้าเวรรับผ้ากลางคืน แต่ผมก็สามารถทำได้หมดเกือบทุกหน้าที่ เรียกง่ายๆทำแทนคนหยุดงานได้ทุกหน้าที่ในแผนกออฟฟิต แต่ก็มีความสุขดีครับ
จนกระทั่งมีเด็กใหม่เข้ามา โดยเป็นเด็กฝากมาจากออฟฟิตใหญ่ เข้ามาแล้วให้ผมสอนงานให้ทุกอย่าง นอนก็นอนห้องผม ทำงานคู่กันสอนทุกอย่าง แต่ดูเหมือนว่าหน้าที่ผมต้องคอยดูแลเด็กใหม่เพิ่มมาอีก และเรียนจบปวส.หรือปริญญาตรีจำไม่ได้ละ เปิดปิดคอมพิวเตอร์ยังไม่เป็น สอนทุกวัน ก็ไม่ได้ว่าอะไร ก็รักกันนะ อยู่ด้วยกันทุกวัน แต่ทำงานได้เป็นเดือนดูเหมือนเขาจะเรียนรู้ช้ามาก แล้วเริ่มมีเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งลาออก โดยพูดกับผมว่านายจะทนอยู่แบบนี้เหรอ ผมก็งงอยู่เหมือนกัน ตอบเขาไปว่าผมก็จะลาออกเหมือนกัน ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา แต่สำหรับผมมันมีความรู้สึกว่าออฟฟิตของเรากำลังร้อน แต่ละแผนกเริ่มเหมือนไม่ค่อยถูกกัน ส่วนผมทำงานอยู่ตรงกลางแล้วช่วยทุกฝ่าย ทุกท่านคงมองออกว่าอึดอัดไหม แถมคนนี้จะเอาก่อน คนนั้นจะเอาเดี๋ยวนี้ แต่ผมสามารถทำได้อย่างรวดเร็วครับสบายมาก เพื่อนคงทนไม่ได้
ที่มันเลวร้ายที่สุดถึงกับต้องลาออกเลยคือ ผมทำงานอีกหน้าที่หนึ่งคือช่วยฝ่ายบัญชีคอม ป้อนข้อมูลพนักงาน คิดค่าแรงช่วยหัวหน้ารุ่นพี่ พี่สาวเขาไว้ใจผมมาก ผมมีรหัสบริษัททุกรหัสในการเข้าคอม โปรดติดตามตอนต่อไปว่้ากว่าผมจะเป็นเกษตรพอเพียงได้นั้นต้องเจอกับชีวิตจริงอย่างไร ผมรู้อะไรแล้วทำไมผมถึงออกจากงานและออกไปทำอะไร ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามครับ ขอบคุณsteemitที่เปิดโอกาสให้พื้นที่ในการเขียนครับ